பலருக்கும் தெரியாத நுரையீரல் பற்றிய ஆச்சரியமூட்டும் சில உண்மைகள்!

சுவாசிப்பதன் மூலம் நீரை இழக்கக்கூடும்

பொதுவாக சுவாசிக்கும் போது செல்களுக்கு தேவையான ஆக்ஸிஜன் எடுக்கப்பட்டு, கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு வெளியேற்றப்படும். ஆனால் ஒருவர் மூச்சை வெளியிடும் போது, அத்துடன் உடலில் இருந்து நீரையும் இழக்கிறோம் என்பது தெரியுமா? சுவாசத்திலிருந்து எவ்வளவு தண்ணீரை இழக்கிறீர்கள்?

ஓய்வில் இருக்கும் போது மனிதர்கள் ஒரு மணிநேரத்திற்கு 17.5 மில்லிலிட்டர்கள் நீரை வெளியேற்றுவதாக 2012 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த போலிஷ் நிமோனாலஜி மற்றும் அலர்ஜாலஜி இதழில் வெளிவந்த ஒரு கட்டுரை கூறுகிறது. ஆனால் உடற்பயிற்சி செய்யும் போது, இந்த அளவை விட நான்கு மடங்கு அதிகமாக நீரை இழப்பதாக ஆய்வு தெரிவித்துள்ளது.

ஒருசிலரால் மூச்சை 20 நிமிடத்திற்கும் அதிகமாக அடக்க முடியும்

இளம் வயதினரால் 20 முதல் 60 நொடிகள் வரை மூச்சை அடக்கி வைக்க முடியும். இந்த வரம்பு ஆக்ஸிஜனின் பற்றாக்குறையை விட இரத்த-அமிலமயமாக்கல் கார்பன் டை ஆக்ஸைடு உருவாக்குவதோடு தொடர்புடையது. இது உடலில் மயோகுளோபின் எனப்படும் தசை புரதங்களில் சேமிக்கப்படுகிறது.

ஸ்கூபா கியர் போன்ற கருவிகளைப் பயன்படுத்தாமல் நீருக்கடியில் டைவிங் விளையாட்டைப் பயிற்றுவிக்கும் நபர்கள் - இரத்தத்தில் கார்பன் டை ஆக்சைடு செறிவைக் குறைக்க ஹைப்பர்வென்டிலேஷன் போன்ற வெவ்வேறு நுட்பங்களைக் கொண்டுள்ளனர். இது சுவாசத்தை குறிப்பிடத்தக்க நீண்ட நேரம் வைத்திருக்க அனுமதிக்கிறது.

நீரில் மிதக்கும் ஒரே உறுப்பு நுரையீரல் மட்டும் தான்

ஒவ்வொரு நுரையீரலிலுல் அல்வியோலி எனப்படும் சுமார் 300 மில்லியன் பலூன் போன்ற கட்டமைப்புகள் உள்ளன. இவை இரத்தத்தில் உள்ள கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு கழிவை ஆக்ஸிஜனுடன் மாற்றுகின்றன. எப்போது இந்த கட்டமைப்புகள் காற்றினால் நிரப்பப்படுகிறதோ, அப்போது நுரையீரல் மனித உடலிலேயே நீரில் மிதக்கக்கூடிய ஒரே உறுப்புக்களாக மாறுகின்றன.

தும்மல் துகள்கள் நாம் நினைப்பது போல் வேகமாக பயணிக்காது

கடந்த காலத்தில், மாடலிங் ஆய்வுகள் தும்மலின் வேகத்தை 112 மைல் (மணிக்கு 180 கிமீ) என மதிப்பிட்டுள்ளன. பிரபலமான டிஸ்கவரி சேனல் தொடரான "மித்பஸ்டர்ஸ்" இல், ஜேமி ஹைன்மேன் மற்றும் ஆடம் சாவேஜ் அதிகபட்ச தும்மல் வேகத்தை 39 மைல் (63 கிமீ / மணி) பதிவு செய்தனர்.

இருப்பினும், PLOS ONE இதழில் 2013 ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஆய்வில், தும்மலின் அதிகபட்ச வேகம் "மித்பஸ்டர்ஸ்" இல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட விகிதங்களை விடக் குறைவாக இருப்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது. அதிவேக கேமரா மற்றும் எல்.ஈ.டி விளக்குகளைப் பயன்படுத்தி, ஆராய்ச்சியாளர்கள் தங்கள் ஆய்வில் பங்கேற்றவர்கள் 10 மைல் (16 கிமீ / மணி) வரை மட்டுமே தும்முவதைக் கண்டறிந்தனர்.

ஜலதோஷம் நூற்றுக்கணக்கான வெவ்வேறு வைரஸ்களால் ஏற்படலாம்.

ஜலதோஷம் என்பது சுவாச அமைப்பு நோயாக இன்றுவரை அறியப்பட்ட பொதுவான நோயாக இருக்கலாம். மேலும் இன்று பலரை அடிக்கடி மருத்துவரை சந்திக்க வைக்கக்கூடியதும் ஜலதோஷம் தான். அமெரிக்காவில் மட்டும், ஒவ்வொரு ஆண்டும் 1 பில்லியனுக்கும் அதிகமான ஜலதோஷ வழக்குகள் உள்ளது. பெரும்பாலும் சளியை ரைனோவைரஸ் வகை தான் அடிக்கடி ஏற்படுத்தும். ஆனால் உலகில் 200-க்கும் அதிகமான வைரஸ்கள் உள்ளன.

பண்டைய எகிப்தில் நுரையீரல் மற்றும் மூச்சுக்குழாய் முக்கிய அடையாளங்களாக இருந்தன.

மனிதர்களிலும் பிற விலங்குகளிலும், உடலின் திசுக்கள் மற்றும் உயிரணுக்களுக்கு ஆக்ஸிஜனை வழங்க நுரையீரல் மற்றும் காற்றாலை ஆகியவை இணைந்து செயல்பட வேண்டும். பண்டைய எகிப்தியர்கள் உயிர்வாழ்வதற்கான இந்த ஒத்திசைவின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்டு, காற்றோட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்ட நுரையீரலை சித்தரிக்கும் ஒரு ஹைரோகிளிஃப் ஒன்றை உருவாக்கி, நாடு வலுவாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இருக்க மேல் மற்றும் கீழ் எகிப்துக்கு இடையிலான ஒற்றுமையை அடையாளப்படுத்துகிறது.

இரண்டு நிலங்களையும் ஆட்சி செய்வதற்கு பாரோக்கள் காரணமாக இருந்ததால், ஆடை மற்றும் நகைகள் உள்ளிட்ட பார்வோன்களுக்குச் சொந்தமான கலைப்பொருட்களில் நுரையீரல்-விண்ட்பைப் ஹைரோகிளிஃப் பெரும்பாலும் காணப்படுகிறது.

யானைகளுக்கு தனித்துவமான சுவாச அமைப்பு உள்ளது

பாலூட்டிகளின் சுவாச அமைப்பில், ப்ளூரா எனப்படும் திசுக்களின் ஒரு மெல்லிய தாள் நுரையீரலைச் சுற்றிக் கொண்டு இருக்கிறது. ப்ளூராவின் அடுக்குகளுக்கு இடையிலான பகுதி ப்ளூரல் ஸ்பேஸ் அல்லது ப்ளூரல் குழி என அழைக்கப்படுகிறது, மேலும் இது ப்ளூரல் திரவத்தைக் கொண்டுள்ளது, இது நுரையீரல் விரிவடைந்து சுருங்கும்போது உயவு அளிக்கிறது.

2001 ஆம் ஆண்டு சுவாச உடலியல் இதழில் வெளிவந்த ஒரு கட்டுரையின் படி, மற்ற அனைத்து பாலூட்டிகளைப் போலல்லாமல், யானைகளின் ப்ளூரல் குழி கடுமையான இணைப்பு திசுக்களால் நிரப்பப்படுகிறது. இந்த அசாதாரண அமைப்பு யானைகள் ஸ்னொர்கெல் மற்றும் தண்ணீருக்கு மேலேயும் கீழேயும் உள்ள அழுத்தத்தின் வேறுபாடுகளைத் தாங்க அனுமதிக்கிறது, அவற்றின் நுரையீரலின் புறணி இரத்த நாளங்களை சிதைக்காமல் தடுக்கிறது.

சுவாசத்தின் போதான மார்பு இயக்கம் காற்று இயக்கத்தினால் ஏற்படுவது அல்ல

மூச்சை உள்ளிழுக்கும் போது மார்பு வீங்குகிறது. அதேப் போல் மூச்சை வெளியிடும் போது, மார்பு சரிகிறது. ஆனால் இந்த மார்பு அசைவுகள் உண்மையில் காற்று நிரப்பப்படுவதாலோ அல்லது நுரையீரலில் இருந்து வெளியேறுவதாலோ அல்ல.

மூச்சை உள்ளிழுக்கும் போது, உதரவிதானம் - மார்பு மற்றும் வயிற்று துவாரங்களை பிரிக்கும் குவிமாடம் வடிவ தசையின் மெல்லிய தாள் - சுருங்கி கீழே நகர்ந்து, மார்பு குழியில் இடத்தை அதிகரிக்கிறது. அதே நேரத்தில், விலா எலும்புகளுக்கு இடையில் உள்ள தசைகள் விலா எலும்புகளை மேல்நோக்கி மற்றும் வெளிப்புறமாக இழுத்து சுருங்குகின்றன. மூச்சை வெளியிடும் போது, அப்படியே சரியான எதிர் நிகழ்கிறது.

குதிரைகள் மூக்கு வழியாக மட்டுமே சுவாசிக்கின்றன.

மனிதர்களால் மூக்கின் வழியாக மட்டுமின்றி, வாயின் வழியாகவும் எளிதில் சுவாசிக்க முடியும். அதேப் போல் மற்ற பாலூட்டிகளாலும் சுவாசிக்க முடியும். உதாரணமாக நாய் போன்றவை. ஆனால் குதிரைகளால் மூக்கு வழியாக மட்டுமே சுவாசிக்க முடியும்.

நுரையீரல் சுழற்சியானது முதலில் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் விவரிக்கப்பட்டது.

நுரையீரல் சுழற்சி என்பது இரத்தம் இதயத்திலிருந்து நுரையீரலுக்குச் சென்று பின்னர் இதயத்திற்குத் திரும்பும் செயல்முறையாகும். இந்த ஓட்டத்தில் நுரையீரலில் இருந்து ஆக்ஸிஜன் நிறைந்த இரத்தம் இதயத்திற்கு அனுப்பப்படுகிறது. 1243 ஆம் ஆண்டு அரபு மருத்துவர் இப்னுல்-நபிஸ், இந்த சிக்கலான செயல்முறையை விவரித்த முதல் நபர் ஆவார்.