மரணப்படுக்கையில் இருந்த துரியோதனின் உயிரை பிரியவிடாமல் தடுத்த அந்த மூன்று கேள்விகள்

போரின் இறுதிநாள்

மகாபாரத போர் இறுதிக்கட்டத்தை நெருங்கிக்கொண்டிருந்த சமயம் பாண்டவர்களின் தரப்பில் பெரிய இழப்புகள் ஏற்பட்டிருந்தது, கௌரவர் தரப்பிலும் அனைத்து மாவீரர்களும் இறந்திருக்க இறுதியில் சல்லியனை சேனாதிபதியாக கொண்டு கௌரவப்படை போரை தொடங்கியது. மாவீரர்கள் யாரும் இல்லாததால் பாண்டவர்களின் தொடக்கத்தில் இருந்தே மேலோங்கியது.

வஜ்ர தேகம்

காந்தாரி தன் ஒரு புதல்வனாவது உயோரோடு இருக்க வேண்டுமென தன் தவபலத்தால் துரியோதனனின் தேகத்தை வஜ்ரமாக மாற்றினார். உடல் வஜ்ரமாகிய ஆணவத்தில் துரியோதனன் போரில் பாண்டவர்களை வதைக்க சென்றான். அதேசமயம் போரில் சல்லியன் தர்மனால் வதைக்கப்பட்டார். இறுதியில் கௌரவ சேனையில் மிஞ்சியிருந்தவர்கள் துரியோதனனும், அசுவத்தாமனும்தான்.

பீமன் - துரியோதனன் கதாயுத்தம்

துரியோதனன் உடல் வஜ்ரமாக மாறியதால் அவன் மீது நடத்திய எந்த தாக்குதலும் அவன் மீது பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. அர்ஜுனனின் அம்புகளால் கூட துரியோதனனை தடுக்க இயலவில்லை. இறுதியில் பீமனும், துரியோதனனும் கதாயுத்தத்தில் ஈடுபட்டார்கள். ஆனால் பீமனின் யானைப்பலம் கூட துரியோதனின் வஜ்ரதேகத்தை எதுவும் செய்ய இயலவில்லை. கிட்டதட்ட துரியோதனன் பீமனை வதைக்க துணிய அவனை திசைதிருப்ப சகுனியின் மீது பாண்டவர்களின் பார்வை திரும்பியது. தான் எடுத்த சபதத்தின் படி சகாதேவன் சகுனியை வதைத்தான்.

துரியோதனன் வீழ்ச்சி

சகுனியின் மறைவால் நிலைகுலைந்த துரியோதனன் பீமனை வதைக்க மீண்டும் போர்க்களத்திற்கு சென்றான். உடல் முழுவதும் வஜ்ரமாகியிருந்தாலும் இடுப்பிற்கு கீழ்ப்பகுதி வஜ்ரமாக மாறவில்லை. அதற்கு காரணம் கிருஷ்ணரின் லீலைதான். மேலும் பீமன் துரியோதனனை தொடைப்பிளந்து கொள்வேன் என்று எடுத்த சபதத்தால் யுத்த நெறியை மீறி துரியோதனின் தொடையை கதாயுதத்தால் தாக்கினான். இதை சற்றும் எதிர்பாராத துரியோதனன் மண்ணில் வீழ்ந்தான். அவன் உயிர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பிரிந்துகொண்டிருந்தது.

மரணப்படுக்கையில் துரியோதனன்

தொடைப்பிளக்க பட்டு குருதி வழிந்தோட தன் உயிர் பிரிவதை தன் கண்ணாலேயே பார்த்துக்கொண்டு மரணப்படுக்கையில் நரகவேதனையில் கிடந்தான். ஆனால் துரியோதனன் உயிர் அவனை விட்டு பிரியவில்லை காரணம் அவனின் மனதில் இருந்த அந்த மூன்று கேள்விகள்தான். அவனால் பேச இயலாத சூழ்நிலையில் தன் மூன்று விரல்களை மேல்நோக்கி உயர்த்தினான்.

துரியோதனனின் கேள்விகள்

துரியோதனன் உயிரை பிரியவிடாமல் வைத்திருந்த அந்த கேள்விகளை கிருஷ்ணர் அறிந்தார். அந்த கேள்விகள் என்னவெனில் போர் நடந்த சமயத்தில் நான் அஸ்தினாபுரத்தை சுற்றி ஒரு கோட்டையை எழுப்பியிருந்தால் என்ன செய்திருப்பாய், துரோணாச்சாரியாரின் மறைவிற்கு பிறகு அசுவத்தாமனை சேனாதிபதியாக்கி இருந்தால் என்ன செய்திருப்பாய், விதுரனை போர் புரிய வைத்திருந்தால் என்ன செய்திருப்பாய் என்ற கேள்விகள்தான் அது.

கிருஷ்ணரின் கருணை

துரியோதனனின் சஞ்சலத்தை அறிந்த கிருஷ்ணர் அறிந்தார். அனைத்தும் அறிந்த கிருஷ்ணருக்கு துரியோதனனின் குழப்பத்தை அறிவது சிரமமா என்ன?. எவ்வளவுதான் துரியோதனன் கெட்டவனாய் இருந்தாலும் அவன் படும் துயரத்தை கிருஷ்ணரால் பார்த்துக்கொண்டு இருக்க முடியவில்லை. எனவே அவனின் கேள்விகளுக்கு பதில் அளிக்க முன்வந்தார்.

கிருஷ்ணரின் பதில்கள்

துரியோதனன் அருகில் வந்த கிருஷ்ணர் அவனை கருணையுடன் பார்த்து அவனின் கைகளை ஆதரவாய் பற்றி துரியோதனா உனது கேள்விகளுக்கான பதில்கள் இதுதான் என்று கூறி பேசத்தொடங்கினார். ஒருவேளை நீ அஸ்தினாபுரத்தை சுற்றி கோட்டை எழுப்ப முயன்றிருந்தால் நான் நகுலனை அஸ்தினாபுரத்திற்கு அனுப்பியிருப்பேன்.

நகுலனின் திறமை

பாண்டவர்களில் ஒருவரான நகுலனை பற்றி நமக்கு அதிகம் தெரிவதில்லை. நகுலன் அளவிற்கு குதிரை ஓட்ட எவராலும் இயலாது. மழைபெய்யும்போது ஒரு துளி விழுந்து அடுத்த துளி விழுவதற்குள் நனையாமல் நகரும் அளவிற்கு வேகமாய் குதிரையை ஓட்டும் அளவிற்கு திறமையானவன் நகுலன். ஒருவேளை துரியோதனன் அஸ்தினாபுரத்தை சுற்றி கோட்டை எழுப்ப முயற்சி செய்திருந்தால் கிருஷ்ணர் நகுலனை அஸ்தினாபுரம் நோக்கி அனுப்பி அந்த கோட்டையை தகர்த்திருப்பேன் என்று கூறினார்.

மற்ற கேள்விகள்

அசுவத்தாமன் ஒருவேளை சேனாதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டிருந்தால் நான் தர்மரை கோபப்பட வைத்திருப்பேன் என்று கூறினார். ஏனெனில் தர்மரின் கோபம் எதிரில் நிற்கும் எவ்வளவு பெரிய மாவீரனையும் எரித்து சாம்பலாக்கிவிடும். மூன்றாவது கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் கூறிய பதில் என்னவெனில் ஒருவேளை விதுரர் போர் புரிய தொடங்கியிருந்தால் நான் ஆயுதம் ஏந்தி போர் புரிய தொடங்கியிருப்பேன் என்றார் கிருஷ்ணர்.

துரியோதனன் மரணம்

துரியோதனன் தான் மனதிலிருந்த கேள்விகளுக்கு கிருஷ்ணர் கூறிய பதில்களால் நிம்மதியுற்றான். தன் மனசஞ்சலங்கள் நீங்கிய மகிழ்ச்சியில் தன் உயிர் நீத்து வீரசொர்க்கம் நோக்கி சென்றான்.