இந்த காலத்து பிள்ளைங்களுக்கு அவ்வை சொன்ன அறிவுரை என்ன தெரியுமா?

அளவுக்கு மீறிய செல்லம் :

பெற்றோரின் செல்லம், குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தை மட்டுமல்ல, அது பெற்றோரையும் பாதிக்கும்!

விஞ்ஞான முன்னேற்றம் வந்து, பிள்ளைகள் பெரிய படிப்பு படிக்க ஆரம்பித்ததும், தாய் தந்தையர் சொல்லும் வார்த்தைகளை எல்லாம் துச்சமென நினைத்து, அவர்களை மதியாமல் நடப்பது மட்டுமல்ல, வளர்ந்தபின் தங்களுக்கு தொல்லை என்று நினைத்து, அவர்களை வேறு இல்லம் கொண்டு சேர்க்கும் இன்றைய நிலைக்கு காரணம் பெற்றோர்களே.

இளைய வயதில் கண்டிப்புடன் நடந்துகொள்ளாமல், அளவுக்கு அதிகமாக, தங்கள் சக்தியை மீறி, கேட்பதை எல்லாம் வாங்கிக் கொடுத்து, செல்லமாக நடந்து கொள்வதன் விளைவுதான் அது!

கொன்றை வேந்தன் :

இன்று நாம் காணும் நிகழ்வுகளும் அதை மெய்ப்பிக்கும் வண்ணம்தானே, நடந்துவருகின்றன.

"அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம்"

"தாயிற் சிறந்த கோவிலும் இல்லை"

"தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம் இல்லை"

இவை கொன்றைவேந்தனில் உள்ள பெற்றோர் பெருமை சொல்லும் வரிகள்.

தெய்வங்கள் இருக்கும் இடங்கள் என்று உணர்ந்து கோவில்களில் சென்று வழிபடும் முன்னரே, நம் கண்களின் முன் நமக்கு முதல் தெய்வங்களாக விளங்குவது, பெற்றோர்களே என்பது இந்த வரிகளின் விளக்கம்.

சிலர், வேலை, மனைவி மக்கள் என்ற உறவுகள் வந்தபின், அன்னையை தந்தையை, மதிக்காமல், வயது முதிர்ந்த காலத்தில் அவர்களை ஆதரித்து, தம் கூட வைத்து காப்பாற்றி வராமல், இவர்களைப் பெற்ற குற்றத்திற்காக அவர்களை அம்போவென விட்டுவந்து, இங்கே, தினமும் கணவனும் மனைவியும், ஒரு கோவில் விடாமல் சென்று வருவார்கள்.

இன்னைக்கு, சனிக்கிழமை விரதம், அடுத்த வாரம் சஷ்டி என்று பல விரதங்கள், பல கோவில்கள் சென்றுவருவார்கள். கடவுள் வருவாரா?

பெற்ற அன்னையே தெய்வம், தந்தை சொல்வதே வேதவாக்கு என்று கூட அன்று அவ்வைப் பாட்டி சொன்னதுபோல நடந்துகொள்ள வேண்டாம். நாம் இந்த நிலையில் இருப்பதற்கு காரணம் அவர்கள், நாளை நமக்கும் வயதாகும், என்ற மன நிலை கொண்டு, பெற்றோரை ஆதரித்தால், கோவில் கோவிலாக ஏற வேண்டிய அவசியம் இல்லையே!

இளைய வயதில் பிள்ளைகளை ஒவ்வொன்றும் சொல்லிச் சொல்லி நடத்துவது மிக வருத்தமளிக்கும் செயலாகவே, இருக்கும். குறிப்பறிந்து செயல்பட வேண்டியது மனைவி மட்டுமல்ல, மக்களும்தான்.

காலையில் மெக்கானிக்கை வர சொல்லணும், மோட்டார் மெதுவா ஓடுது, தண்ணி வயலில் பாயலை என்று அப்பா அம்மாவிடம் சொல்வதைக் கேட்டு, காலையில், தானே மெக்கானிக்கை அழைத்து வந்து, மோட்டாரை ரிப்பேர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அப்பா வந்து பார்த்தால் என்ன ஆவார்?

அதுதான்.

Image Source

“ஏவா மக்கள், மூவா மருந்து!

குடும்பத்தார் குறிப்பறிந்து செயல்படும் பிள்ளைகள், பெரியவர்களை நெடுநாள் மகிழ்ச்சியாக வாழவைக்கும் மருந்தாகத் திகழ்வார்கள், என்பது இதன் பொருள்.

உண்மைதானே, நாம் ஒரு விஷயத்தை நினைத்திருக்கையில், நாளை அந்த விஷயமே, நமக்காக வந்து காத்திருந்தால் எப்படி இருக்கும்? இது தான் குறிப்பறிதல்.

இக்கால இளைஞர்களுக்கு மிகவும் தேவையான பொன் எழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு கருத்தையும் சொல்கிறார், அவ்வையார்.

“கிட்டாதாயின் வெட்டென மற”

பொருள் புரிகிறதா? எவ்வளவு உயர்ந்த நெறி! இதை உணர்ந்தால், வாழ்க்கை நமக்கு மட்டுமல்ல, எல்லோருக்கும் வசந்தமே!

நாம் ஒரு விஷயத்தை அடைய நினைக்கிறோம், முயற்சிகள் செய்கிறோம், நடக்கவில்லை, அதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம், அந்த பொருளை அடையும் நிலையை நாம் இன்னும் எட்டவில்லை, ஆயினும் அதன் மேல் தொடர்ந்து நாட்டம் கொள்வது, சரிதானா?

பிறகு என்ன செய்வது? நமக்கு இந்தப் பொருள் கிடைக்கவில்லை, சரி போகட்டும், என்று விலகிவிட்டால், எவ்வளவு நலம்! ச்சீச்சீ! இந்தப் பழம் புளிக்கும், என்று வெளியில் சொல்லிக்கொண்டாலும், யார் என்ன சொல்லப்போகிறார்கள்? யாருக்கும் துன்பமில்லையே!

நாம் செய்யும் விஷயம் மற்றவருக்குப் பிடிக்கவில்லை, பல முயற்சிகள் செய்தும் நினைத்தது, நடக்கவில்லை எனும்போது, சரி போகட்டும், வாழ்த்துக்கள்! என்று விலகிவிட்டால், வாழ்க்கை ஒரே நிமிடத்தில், எத்தனை அழகாக மாறும்!

அதை விடுத்து, வன்முறைகள், ஆணவப் படுகொலைகள், தனக்கு எந்தவிதத் தொடர்பும் இல்லாத மற்றொரு பெண்ணை, தன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றாததால், கொலை செய்வது, என எத்தனை எத்தனை பிற உயிர்கள், அவை மட்டுமா, அந்த உயிர்களின் குடும்ப உறவுகளையும் அல்லவா, இந்த சுயநல பேராசை எண்ணங்கள் சிதைத்துவிடுகின்றன.

கிட்டாதாயின் வெட்டென மற, முயற்சி செய்தோம், கிடைக்கவில்லை, சரி, போகட்டும், வேறு பெண்ணா இல்லை, நமக்கும் என்ன வயதா, ஆகிவிட்டது, கடமைகளை முடிப்போம், நமக்கும் ஒரு துணை தேடி வரும் என்ற நேர்மறை சிந்தனைகளை வளர்த்துக்கொண்டால், மனதின் குறுகிய வட்டத்திலிருந்து வெளியே வந்தால், பல உயிர்கள், இன்று நலமுடனும் உறவுகளுடனும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்குமே!

மூத்தோர் சொல் வார்த்தை அமிர்தம்!

இதுபோல, ஏராளமான நற்கருத்துக்கள் கொண்ட நூல்தான், கொன்றைவேந்தன். ஊரெல்லாம், அரசியல் கட்சிகளின் போஸ்டர்கள், வண்ணப்படங்கள் வைப்பதைவிட,

அவ்வை, வள்ளுவர், நல்லாதனார் போன்ற, சங்கத்தமிழ் ஆசிரியர்களின் நல்வாக்குகளை, பெரிய எழுத்துகளில் எங்கும் பொறித்து வைத்தால்,

குறைந்தபட்சம், கவர்ச்சிப்படங்களைக் காணாமல், மூத்தோர் கருத்துக்கள் இக்கால இளையோர் மனதில் பசுமரத்தாணி போல பதிந்து, நாளடைவில், வருங்கால இந்தியா, சொல்லாமலே, செய்யுமே!