மகாபாரத போரின் கடைசி வாரிசான ராஜா பரீக்ஷித் எப்படி இறந்தார் தெரியுமா? அதன்பின் நடந்த அசம்பாவிதம் தெரியுமா?

இந்தியாவின் இருபெரும் இதிகாசங்களில் ஒன்றான மகாபாரதம் பற்றி நாம் நன்கு அறிவோம். பாண்டவர்கள் மற்றும் கௌரவர்கள் இடையே நடந்த மாபெரும் போரில் பூமியில் கிட்டதட்ட அனைத்து ராஜ்ஜியங்களின் அரசர்களும் மரணத்தினர். பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் உதவியால் பாண்டவர்கள் வெற்றிபெற்று பூமியில் தர்மத்தை நிலைநாட்டினர், அதற்காக மாபெரும் விலையும் கொடுத்தனர்.

குரு வம்சத்தில் இறுதியாக எஞ்சிய ஒரே குழந்தை அபிமன்யுவின் மகன் மட்டும்தான். உத்திரையின் கர்ப்பத்தில் இருந்த குழந்தை மீது அசுவத்தாமன் பிரம்மாஸ்திரத்தை எய்த பின் கிருஷ்ணரால் அந்த குழந்தை காப்பாற்றப்பட்டு அதற்கு பரீக்ஷித் என்று பெயரிடப்பட்டது.

குரு வம்சத்தின் கடைசி வாரிசான அவரின் மரணத்திற்கு பிறகே கலியுகம் தொடங்குமென்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறினார். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பெயர் சூட்டிய பிறகு மகாராஜா பரீக்ஷித்-க்கு என்ன நேர்ந்தது என்பது பற்றி மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்படவில்லை. அவற்றை இந்த பதிவில் நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

முனிவர் சாமிகா

ஒரு நாள் மகாராஜா பரீக்ஷித் காட்டில் வேட்டையாடச் சென்றார். அப்போது அவர் ஒரு மானை துரத்தினார், ஆனால் அது சென்ற தடத்தை பார்க்காமல் தவறிவிட்டார். ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருந்த சாமிகா என்ற முனிவரின் ஆசிரமத்தைக் கண்டார். பரீக்ஷித் முனிவரிடமிருந்து மான் பற்றிய தகவல்களைப் பெறலாம் என்று நினைத்து ஆசிரமத்தை நோக்கி சென்றார், ஆனால் முனிவர் ஆழ்ந்த தியான நிலையில் இருந்ததால் அவரைக் கவனிக்கவில்லை மற்றும் அவரது வணக்கத்திற்கு பதிலளிக்கவில்லை.

இதனை பரீக்ஷித் அவமானமாகவும், புறக்கணிப்பாகவும் உணர்ந்ததால் கோபமடைந்தார். அவர் அருகில் செத்த பாம்பு ஒன்று கிடப்பதை பார்த்தார். முனிவரை அவமதிக்கும் பொருட்டு அதை எடுத்து முனிவரின் கழுத்தில் வீசினார். அதன்பிறகு திருப்தி அடைந்து ஆசிரமத்தை விட்டு வெளியேறினார்.

சிருங்கியின் சாபம்

முனிவரின் மகனான சிருங்கியும் ஒரு சக்திவாய்ந்த துறவியாக இருந்தார். பரீக்ஷித்தின் செயலைக் கண்ட நண்பர் ஒருவரிடமிருந்து இந்தச் சம்பவத்தைப் பற்றி சிருங்கி அறிந்து கொண்டார். இதனை கேட்ட அவர் கோபமடைந்தார் மற்றும் அவரது தந்தையின் கௌரவம் இழக்கப்பட்டதாக உணர்ந்தார். தக்ஷகன் என்ற பாம்பு மன்னனின் கடியால் ஏழு நாட்களில் இறந்துவிடுவாய் என்று பரீக்ஷித்தை சபித்தார். சாபத்தை வழங்குவதற்கு முன்பு அவர் தனது தந்தையுடன் இதைப்பற்றி கலந்தாலோசிக்கவில்லை.

சாமிகாவின் தவம்

சாமிகா தியானத்தில் இருந்து விழித்த போது, கழுத்தில் செத்த பாம்பு இருப்பதைக் கண்டார். அதை அகற்றிவிட்டு என்ன நடந்தது என்று சீடர்களிடம் கேட்டார். பரீக்ஷித்தின் வருகை மற்றும் சிருங்கியின் சாபம் பற்றி அவரிடம் சொன்னார்கள். சாமிகா துக்கமடைந்து சாபம் குறித்து வருந்தினார். பரீக்ஷித் ஒரு நல்ல அரசன் என்றும், விஷ்ணுவின் பக்தன் என்றும் அவர் அறிந்திருந்தார்.

பெரும் ஆன்மிக சக்தி கொண்ட தன் மகனால் கூறப்பட்ட சாபம் திரும்பப்பெற முடியாதது என்பதையும் அவர் அறிந்திருந்தார். அவர் பரீக்ஷித்திடம் ஒரு தூதரை அனுப்பினார், சாபத்தைப் பற்றி அவருக்குத் தெரிவிக்கவும், தனது மகனின் அவசர புத்திக்காக மன்னிப்பு கேட்கவும் அனுப்பினார்.

பரிக்ஷித்தின் ஏற்பாடுகள்

பரீக்ஷித் இந்த செய்தி கிடைத்தவுடன், சாபத்தை தனது விதியாக ஏற்றுக்கொண்டார். ஒரு முனிவரை அவமதித்து தான் பாவம் செய்து விட்டதாகவும், அதன் விளைவுகளை தான் அனுபவிததாக வேண்டும் என்றும் உணர்ந்தார்.

அவர் தனது ராஜ்ஜியத்தை தனது மகன் ஜனமேஜயனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு கங்கைக் கரைக்குச் சென்றார், அங்கு பாம்பிலிருந்து தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஒரு கோட்டையைக் கட்டினார். வியாசரின் மகனான சுகதேவரால் கூறப்பட்ட பாகவத புராணத்தைக் கேட்பதன் மூலம் தனது கடைசி நாட்களைக் கழிக்க முடிவு செய்தார். மகாவிஷ்ணுவின் மகிமைகளைக் கேட்டு முக்தி அடையலாம் என்று நம்பினார்.

பரிக்ஷித்தின் மரணம்

பாம்பு அரசன் தக்ஷகன் சாபம் மற்றும் கோட்டை பற்றி கேள்விப்பட்டார். ஏழு நாட்கள் முடிவதற்குள் பரீக்ஷித்தை கொல்ல முடிவெடுத்தார். அவர் ஒரு பூச்சியின் வடிவத்தை எடுத்து, உண்மையில் தக்ஷகனால் பணியமர்த்தப்பட்ட ஒரு வஞ்சகனான காஷ்யப முனிவரால் பரீக்ஷித்திற்கு வழங்கப்பட்ட ஒரு பழத்தில் நுழைந்தார்.

பரீக்ஷித் பழத்தை சோதிக்காமல் சாப்பிட்டார். அந்த பூச்சி பழத்திலிருந்து வெளியே வந்து பரீக்ஷித்தை கடித்து, கொடிய விஷத்தை உடலில் செலுத்தியது. பரீக்ஷித் கீழே விழுந்து இறந்தார், சாபம் நிறைவேறியது. சுகதேவனும் மற்ற முனிவர்களும் பரீக்ஷித்தின் பக்தியைப் பாராட்டினர். அவரது இறுதிச் சடங்குகளை செய்து அவரது உடலை தகனம் செய்தனர்.

ஜனமேஜயனின் சபதம்

பரீக்ஷித்தின் மரணம் அவரது குடும்பத்தினர் மற்றும் குடிமக்களால் துக்கம் அனுசரிக்கப்பட்டது. அவரது மகன் ஜனமேஜயன், தன் தந்தையின் மரணத்திற்குப் பழிவாங்கப் போவதாகச் சபதம் செய்து, பாம்பு யாகம் செய்து, அதில் உலகில் உள்ள அனைத்துப் பாம்புகளையும் கொல்ல முயன்றார். பாம்புகளுடன் தொடர்புடைய பிராமண இளைஞனான அஸ்திகாவின் தலையீட்டால் காப்பாற்றப்பட்ட தக்ஷகனையும் கொல்ல முயன்றார்.

ஜனமேஜயன் யாகத்தை நிறுத்தி தக்ஷகனின் உயிரைக் காப்பாற்றினார். பரீக்ஷித்தின் பெயரும் புகழும் உலகம் முழுவதும் பரவியது. அவர் ஒரு சிறந்த ராஜா, ஒரு உன்னத போர்வீரன் மற்றும் விசுவாசமான விஷ்ணு பக்தராக நினைவுகூரப்பட்டார்.