தங்க இரத்தம் என்னும் அபூர்வ இரத்தத்தை 1000 முறை தானம் கொடுத்த அதிசய மனிதர்... உலகின் நிஜ ஹீரோக்கள்..

எட்வர்ட் ஜென்னர்

எட்வர்ட் ஜென்னர் (17 மே 1749 - 26 ஜனவரி 1823) ஒரு ஆங்கில மருத்துவர் மற்றும் க்ளூசெஸ்டர்ஷையரின் பெர்க்லியைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானி ஆவார், அவர் பெரியம்மை தடுப்பூசியின் முன்னோடியாக இருந்தார். அவர் பெரும்பாலும் "நோயெதிர்ப்புத் துறையின் தந்தை" என்று அழைக்கப்படுகிறார், மேலும் அவரது ஆராய்ச்சி வேறு எந்த மனிதனின் கண்டுபிடிப்பையும் விட அதிகமான உயிர்களைக் காப்பாற்றியது என்று வரலாற்றில்

கூறப்படுகிறது.

ஸ்டானிஸ்லாவ் பெட்ரோவ்

செப்டம்பர் 26, 1983 அன்று, அமெரிக்காவிலிருந்து ஒரு ஏவுகணை ஏவப்படுவதாக எச்சரிக்கை வந்தபோது, OKO அணுசக்தி ஆரம்ப எச்சரிக்கை அமைப்பிற்கான கட்டளை மையத்தில் கடமை அதிகாரியாக இருந்தார். பெட்ரோவ் இந்த அறிக்கையை ஒரு தவறான எச்சரிக்கை என்று யூகித்து அதனை நிராகரித்தார், அவரது முடிவு அமெரிக்கா மற்றும் அதன் நேட்டோ நட்பு நாடுகளின் மீது தவறான பதிலடி கொடுக்கும் அணுசக்தி தாக்குதலைத் தடுத்த பெருமைக்குரியது. ஏனெனில் இது மிகப்பெரிய அணு ஆயுத போருக்கு வழிவகுத்திருக்கும். பின்னர் செயற்கைக்கோள் எச்சரிக்கை அமைப்பு சரியாக செயல்படவில்லை என்பது விசாரணையில் உறுதி செய்யப்பட்டது.

மாரிஸ் ரால்ப் ஹில்மேன்

(ஆகஸ்ட் 30, 1919 - ஏப்ரல் 11, 2005) ஒரு அமெரிக்க நுண்ணுயிரியலாளர் ஆவார், அவர் தடுப்பூசியில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர் மற்றும் 36 க்கும் மேற்பட்ட தடுப்பூசிகளை உருவாக்கினார், இது மற்ற எந்த விஞ்ஞானிகளையும் விட அதிகம். தற்போதைய தடுப்பூசி அட்டவணையில் வழக்கமாக பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ள 14 தடுப்பூசிகளில் 8 தடுப்பூசிகளில் அவர் உருவாக்கியது, அவை தட்டம்மை, அம்மைக்கட்டு, ஹெபடைடிஸ் ஏ, ஹெபடைடிஸ் பி, சிக்கன் பாக்ஸ், மூளைக்காய்ச்சல், நிமோனியா மற்றும் ஹீமோபிலஸ் இன்ஃப்ளூயன்ஸாபாக்டீரியா. சளியை உருவாக்கும் அடினோவைரஸ்கள், ஹெபடைடிஸ் வைரஸ்கள் மற்றும் புற்றுநோயை உண்டாக்கும் எஸ்.வி 40 ஆகியவற்றைக் கண்டுபிடிப்பதிலும் அவர் ஒரு முக்கியபங்கை வகித்தார்.

ஹென்றிட்டா லேக்ஸ்

(1920-1951) ஹென்றிட்டாவின் மரபணுக்கள் பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களுக்கு உயிரைக் கொடுத்தன. ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அது அவருக்கே தெறியாமல் போனது, ஏனெனில் அவரது செல்கள் அவரது அனுமதியின்றி எடுக்கப்பட்டன. கர்ப்பப்பை வாய்ப் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு 31 வயதில் ஹென்றிட்டா இறந்தார். அவரின் உடலில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட செல்கள் உலகம் முழுவதும் மற்றும் விண்வெளியில் கூட சோதனைகளில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. போலியோ தடுப்பூசி மற்றும் இன்-விட்ரோ கருத்தரித்தல் உள்ளிட்ட முன்னேற்றங்களுக்குப் பிறகு மருத்துவ முன்னேற்றத்திற்கு அவரது செல்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

வாசிலி ஆர்க்கிபோவ்

கியூபா ஏவுகணை நெருக்கடியின் போது சோவியத் அணு ஆயுத நீர்மூழ்கிக் கப்பலில் பயணம் செய்த மூன்று அதிகாரிகளில் வாசிலியும் ஒருவர். அமெரிக்க கப்பல்களைத் தவிர்க்க முயன்றபோது, அவை வானொலி தொடர்புக்கு மிகக் குறைவாகச் சென்றன, மேலும் அமெரிக்க கடற்படை துணை ஆழத்தை கட்டாயப்படுத்த நடைமுறை ஆழக் கட்டணங்களைத் தொடங்கியதால், போர் வெடித்ததா என்பது அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. கப்பலின் கேப்டன் போர் தொடங்கியதாக எண்ணினார், எனவே ஒரு அணு ஆயுதத்தை வெளியிட நினைத்தார், ஆர்க்கிபோவ் மட்டுமே இதை ஏற்கவில்லை, அணுஆயுதம் ஒருபோதும் ஏவப்படவில்லை. கோடிக்கணக்கான உயிர்கள் அவரின் முடிவால் காப்பாற்றப்பட்டது.

ஜோனாஸ் சல்க்

1955 ஆம் ஆண்டில், ஜோனாஸ் சால்க் போலியோ தடுப்பூசியைக் கண்டுபிடித்தார். அவர் காப்புரிமை பெற விரும்பவில்லை, ஏனெனில் அவர் மனிதகுலத்திற்கு மட்டுமே உதவ விரும்பினார். இதன் விளைவாக, அவர் 7 பில்லியன் டாலர் சம்பாதிப்பதை இழந்தார். தனிப்பட்ட லாபத்தில் அக்கறை இல்லாமல், பாதுகாப்பான மற்றும் பயனுள்ள தடுப்பூசியை முடிந்தவரை விரைவாக உருவாக்குவதே அவரது ஒரே கவனமாக இருந்தது.

ஆலன் டூரிங்

ஆலன் டூரிங் எனிக்மா குறியீட்டை உடைக்காமல் இருந்திருந்தால், ஜெர்மனி தொடர்ந்து நேச நாட்டு கடற்படையை அழித்திருக்கும், மேலும் இரண்டாம் உலகப் போரை வென்றிருக்கலாம். ஜெர்மனி ஒரு அணுசக்தி திட்டத்திலும், அதனை நியூயார்க் வரை வழங்க ராக்கெட்டுகளிலும் கொண்டுசெல்ல பணிபுரிந்தது. நவீன யுகத்தில் யாராவது உலகைக் காப்பாற்றியிருந்தால், அது இவராகத்தான் இருந்திருக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது. துரதிர்ஷ்டவசமாக அவரின் முயற்சிகளுக்காக அவர் கதிவீச்சுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டார், இறுதியில் 41 வயதில் சயனைடு விஷம் கொடுத்து கொல்லப்பட்டார்.

ஜேம்ஸ் ஹாரிசன்

குறிப்பாக, அவரது இரத்தத்தில் ரீசஸ் நோயால் இறக்கும் குழந்தைகளுக்கு சிகிச்சையளிக்கப் பயன்படும் மிகவும் அரிதான நொதி இருந்தது. ஹாரிசன் தாராள மனப்பான்மை கொண்டவராக இருந்ததால் தனது அரிய, உயிர் காக்கும் இரத்தத்தை 56 ஆண்டுகளில் சுமார் 1,000 முறை தானம் செய்துள்ளார். இது எண்ணற்ற மக்களை காப்பாற்றியது. உலகம் முழுவதும் கிட்டதட்ட 20 இலட்சம் குழந்தைகள் இவரின் இரத்தத்தால் காப்பாற்றப்பட்டனர்.

ஃபிரிட்ஸ் ஹேபர்

ஃபிரிட்ஸ் ஹேபர் (9 டிசம்பர் 1868 - 29 ஜனவரி 1934) யூத வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஒரு ஜெர்மன் வேதியியலாளர் ஆவார், அவர் அம்மோனியாவை ஒருங்கிணைப்பதற்கான வளர்ச்சிக்காக 1918 ஆம் ஆண்டில் வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசைப் பெற்றார், இது உரங்கள் மற்றும் வெடிபொருட்களுக்கு முக்கியமானது. உலகின் தற்போதைய மக்கள்தொகையில் பாதி உணவு உற்பத்தி என்பது உரத்தை உற்பத்தி செய்வதற்கான இந்த முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டுதான் செயல்படுகிறது.

அலெக்சாண்டர் ஃப்ளெமிங்

அலெக்சாண்டர் ஃப்ளெமிங் ஒரு குழப்பமான மனிதர். ஒருநாள் இவர் தனது ஆய்வகத்தில் வளர்ந்துவந்த பாக்டீரியாக்களை கவனக்குறைவாக விட்டுவிட்டார். அவர் திரும்பி வந்த போது, அந்த பாக்டீரியாக்களில் ஒன்றில் ஒரு பூஞ்சை வளர்ந்து வருவதையும், அதைச் சுற்றி அனைத்து பாக்டீரியாக்களும் அழிக்கப்படுவதையும் கண்டார். இது முதல் ஆண்டிபயாடிக் பென்சிலினுக்கு வழிவகுத்தது. இது நிமோனியா, மூளைக்காய்ச்சல், கருஞ்சிவப்பு காய்ச்சல் மற்றும் டிப்தீரியாவை நேரடியாக குணப்படுத்தியது.

ஜோசப் லிஸ்டர்

1860 களில், லூயிஸ் பாஷர் தனது நுண்ணுயிரியல் கோட்பாட்டைக் கொண்டு வந்தார், அது நுண்ணுயிரிகள் எவ்வாறு வளர்ந்தன என்பதைப் பற்றியது. ஜோசப் லிஸ்டர் இந்த வேலையைப் பயன்படுத்தி பரிசோதனை செய்தார். அவர் கார்போலிக் அமிலத்தை ஒரு கிருமிநாசினியாக பயன்படுத்தினார், மேலும் அறுவை சிகிச்சைக்கு முன்னர் தனது அறுவை சிகிச்சை கருவிகளையும் கைகளையும் அதனைக் கொண்டு சுத்தம் செய்தார். இதன் விளைவாக, அவரது நோயாளிகள் யாரும் நோய்த்தொற்றுகளால் பாதிக்கப்படவில்லை. இவ்வாறு, ஒரு நோயாளியை கையாள்வதற்கு முன்பு அனைத்து உபகரணங்களையும் கைகளையும் கூட சுத்தம் செய்து அறுவை சிகிச்சை செய்யும் முறையை அவர் அமைத்தார்.