இந்த ஆங்கிலேயே மருத்துவரின் புத்தகம் இந்திய பொருளாதாரத்தையே அழித்தது... எப்படி தெரியுமா?

இந்திய வரலாற்றில் சிலர் அவர்களுக்கேத் தெரியாமல் சிலர் பெரிய மாற்றங்களை உருவாக்கினர். இந்த மாற்றங்கள் சிலசமயங்களில் நேரமறையானதாக இருந்தது ஆனால் சில சமயங்களில் பேரழிவுகளை ஏற்படுத்துவதாக இருந்தது. அப்படிப்பட்டவர்களில் ஒருவர்தான் ஜான் ஃபோர்ப்ஸ் வாட்சன்.

ஜான் ஃபோர்ப்ஸ் வாட்சன் ஒரு ஸ்காட்டிஷ் மருத்துவர் மற்றும் இந்திய ஜவுளி பற்றிய ஆய்வு மற்றும் ஆவணப்படுத்தலில் குறிப்பிடத்தக்க நபராக இருந்தார். ஸ்காட்லாந்தில் 1827 ஆம் ஆண்டு அபெர்டீன்ஷைர் விவசாயியான ஜார்ஜ் வாட்சன் மற்றும் ஜீன் மெக்ஹார்டிக்கு மகனாகப் பிறந்த வாட்சன், லண்டன் மற்றும் பாரிஸில் உள்ள கைஸ் மருத்துவமனையில் மருத்துவப் படிப்பை முடிப்பதற்கு முன்பு, 1847 ஆம் ஆண்டில் MA மற்றும் MD யை ஆகஸ்ட் 1847 இல் பெற்றார், அதன்பின் அபெர்டீன் பல்கலைக்கழகத்தில் தனது கல்வியைத் தொடர்ந்தார்.

ஆகஸ்ட் 1850 இல், வாட்சன் பம்பாய் இராணுவ மருத்துவ சேவையில் உதவி அறுவை சிகிச்சை நிபுணராக சேர்ந்தார். அவர் அகமதுநகரில் பீரங்கிகளுடனும், கங்கரில் (ஜகோபாபாத்) சிண்டே குதிரையுடனும் பணியாற்றினார். பின்னர், அவர் ஜாம்செட்ஜி மருத்துவமனையில் உதவி அறுவை சிகிச்சை நிபுணராகவும், கிராண்ட் மருத்துவக் கல்லூரியில் உடலியல் விரிவுரையாளராகவும் சேர்ந்தார், அங்கு அவர் மருத்துவப் பேராசிரியராகவும், மருத்துவம் பற்றிய விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றினார்.

திடீரென ஏற்பட்ட உடல்நலக்குறைவு அவரை 1853 இல் மீண்டும் இங்கிலாந்து செல்லும்படி செய்தது மற்றும் லண்டனின் ஜெர்மின் தெருவில் உள்ள சுரங்கப் பள்ளியில் நேரத்தை செலவிட்டார். அவரின் திறமையை அறிந்த ஆங்கிலேயே கிழக்கிந்திய கம்பெனி அவரை இந்தியாவின் உணவு தானியங்களை விசாரிக்க நியமித்தது.

1858 ஆம் ஆண்டில், அவர் இந்தியாவின் பொருட்கள் மற்றும் தயாரிப்புகள் பற்றிய செய்தியாளராகவும், இந்திய அருங்காட்சியகத்தின் இயக்குநராகவும் நியமிக்கப்பட்டார், 1879 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் தெற்கு கென்சிங்டனுக்கு அருங்காட்சியகம் மாற்றப்படும் வரை அவர் அந்த பதவியில் நீடித்தார்.

1874 ஆம் ஆண்டில், வாட்சன் ஒரு இந்திய அருங்காட்சியகம் மற்றும் நூலகத்தை நிறுவ முன்மொழிந்தார், ஒரு இந்திய நிறுவனத்துடன் இணைந்து, சிவில் சேவைக்கான விண்ணப்பதாரர்கள் ஓரியண்டல் படிப்பைத் தொடரலாம். அவரது முன்மொழிவு, ராயல் கலோனியல் நிறுவனத்தால் ஆதரிக்கப்பட்டு, பின்னர் இம்பீரியல் நிறுவனத்தை நிறுவுவதற்கு பங்களித்தது. 1862 ஆம் ஆண்டு லண்டனில் நடைபெற்ற சர்வதேச கண்காட்சி, 1867 ஆம் ஆண்டு பாரிஸில் நடைபெற்ற சர்வதேச கண்காட்சி மற்றும் 1873 ஆம் ஆண்டு வியன்னா உலக கண்காட்சி உட்பட பல சர்வதேச கண்காட்சிகளில் வாட்சன் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.

வாட்சனின் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பு இந்திய ஜவுளித்துறையில் இருந்தது. 1866 இல் முதன்முதலில் வெளியிடப்பட்ட "இந்தியாவின் ஜவுளி உற்பத்தியாளர்களின் சேகரிப்புகள்" என்ற அவரது 18-தொகுதித் தொடர், இந்திய ஜவுளிகளின் பன்முகத்தன்மை மற்றும் அசல் தன்மைக்கு ஒரு சான்றாகஇருந்தது. இந்தத் தொடரில் இந்திய துணைக் கண்டத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருந்து இந்திய கைவினைஞர்களின் பிரதிநிதித்துவம் வாய்ந்த 700 ஜவுளி மாதிரிகள் அடங்கும்.

வாட்சன் ஜவுளி பற்றிய ஆய்வை வெறும் கலைப் பொருட்களாக அல்லாமல் வணிகப் பொருட்களாக அணுகினார். பிரிட்டிஷ் மாணவர்களும் உற்பத்தியாளர்களும் இந்திய கலை மற்றும் ஜவுளிப் பற்றி படிக்க வேண்டும், குறிப்பாக அலங்கார விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் நம்பினார். பிரிட்டானிய உற்பத்தியாளர்கள், புடவையில் வடிவமைப்பு எவ்வாறு இருக்கும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் படி அவர் வாதிட்டார்.

வாட்சனின் புத்தகத்துடைய பிரதிகள் பிரிட்டன் முழுவதும் உள்ள கலைப் பள்ளிகள் மற்றும் வர்த்தக இடங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டன. அவர் இந்திய அழகியலைப் போற்றியபோது, ​​வாட்சன் பிரிட்டிஷ் வணிக நலன்களால் தூண்டப்பட்டார். அவர் லிவர்பூல் மற்றும் மான்செஸ்டரில் உள்ள ஆலைகளுக்கு இந்திய ஜவுளி வடிவமைப்புகளைப் பிரதிபலிக்கத் தேவையான மாதிரிகளை வழங்கினார்.

இதன் விளைவாக, மலிவான, பெருமளவில் தயாரிக்கப்பட்ட பிரிட்டிஷ் பிரதிகள் இந்திய சந்தையில் வெள்ளம் போல நுழைந்தது, இது இந்திய கைத்தறியின் உற்பத்தியிலும், விற்பனையிலும் பெரும் சரிவுக்கு வழிவகுத்தது. இதனால் இந்திய உற்பத்தியாளர்களும், இந்திய பொருளாதாரமும் பெரும் பின்னடைவை சந்தித்தது. பல நூற்றாண்டுகளாக நுணுக்கமான நெசவு நுட்பங்களை உருவாக்கி மேம்படுத்திய இந்திய கைவினைக் கலாச்சாரங்களில் இது பேரழிவு தரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

இந்தியாவின் கைத்தறி வரலாற்றின் அழிவு, வாட்சனின் புத்தகத்தின் முரண்பாடான விளைவு ஆகும். ஆனால் இப்போது ஜவுளி வரலாற்றாசிரியர்கள் மற்றும் கைவினைப் புத்துயிர்ப்பாளர்களுக்கு நுண்ணறிவின் முக்கிய ஆதாரங்களாக மாறிவிட்டன. வாட்சனின் பணி இந்திய ஜவுளிகளின் வளமான பாரம்பரியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது மற்றும் காலனித்துவத்தால் கொண்டு வரப்பட்ட கலாச்சார மற்றும் பொருளாதார மாற்றங்களை நினைவூட்டுகிறது. இறுதியாக வாட்சன் 1880 இல் இந்திய அலுவலகத்தில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார் மற்றும் ஜூலை 29, 1892 அன்று அப்பர் நார்வூட்டில் காலமானார்.