சூரியன் இவ்வளவு வெப்பமாகவும், பிரகாசமாகவும் இருக்க காரணம் என்ன? சூரியன் எதனால் ஆன நட்சத்திரம் தெரியுமா?

காலையில் சூரியன் உதிப்பதும் மாலையில் மறைவது வழக்கமான இயல்பான நிகழ்வு. சக்திவாய்ந்த ஒரு வானியல் சக்தி இந்த நிகழ்வின் பின்னால் இருக்கிறது. அது நமது சூரிய மண்டலத்தையே சமநிலையில் வைத்திருக்கும் பெரிய வாயு கோளம். சூரியனின் வெப்பம் அதி தீவிரமாக இருப்பதோடு, சீரற்றதாகவும் அதன் அடுக்குகளில் காணப்படுகிறது.

சூரியனின் மேற்பரப்பில் வெப்பம் ஒப்பீட்டளவில் மிதமான அளவுகளில் இருக்கும், அதன் மையத்திலும் வெளிப்புற வளிமண்டலத்திலும் மிக உயர்ந்த அளவுகள் வரை வெப்பநிலைகள் உள்ளன. ஆச்சரியப்படும் விதமாக, வெப்பத்தை உருவாக்கும் மையத்திலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள வெளிப்புற அடுக்கு, மேற்பரப்பை விட வெப்பமாக உள்ளது.

இது ஏன் நிகழ்கிறது என்பது சூரியனைப் பற்றிய ஆய்வுகளில் இதுவரை தீர்க்கப்படாத மிகப்பெரிய கேள்விகளில் ஒன்றாக உள்ளது. சூரியனின் அமைப்பையும் ஒவ்வொரு அடுக்கும் அதன் தீவிர வெப்பநிலைக்கு எவ்வாறு காரணமாக இருக்கிறது என்பதையும் இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

சூரியன் எதனால் ஆனது?

சூரியனின் மையத்தின் அடிப்படையில், இது ஒரு பெரிய வாயு பந்து, பெரும்பாலும் ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஹீலியத்தால் ஆனது. இந்த வாயுக்கள் பிளாஸ்மா எனப்படும் நிலையில் உள்ளன, அங்கு தீவிர வெப்பம் அணுக்களிலிருந்து எலக்ட்ரான்களை அகற்றுகிறது. இந்த பிளாஸ்மா ஆற்றல் நிறைந்தது மற்றும் தொடர்ந்து நகரக் கூடியது.

அணுக்கரு இணைவு

சூரியனின் ஆற்றல் அணுக்கரு இணைவு எனப்படும் ஒரு செயல்முறையிலிருந்து வருகிறது. ஆய்வுகளின் படி, அதன் மையத்தில் ஆழமாக, ஹைட்ரஜன் அணுக்கள் கடுமையான அழுத்தத்தின் கீழ் ஒன்றிணைந்து ஹீலியத்தை உருவாக்குகின்றன. இந்த எதிர்வினை மிகப்பெரிய அளவிலான ஆற்றலை வெளியிடுகிறது, இது மெதுவாக வெளிப்புறமாக நகர்கிறது. இந்த தொடர்ச்சியான் அணுக்கரு இணைவு செயல்முறைதான் சூரியனை பிரகாசிக்க வைப்பது மட்டுமல்லாமல், அதன் மையத்தை மிக அதிக வெப்பநிலையில் வைத்திருக்கவும் காரணமாக இருக்கிறது.

சூரியனின் மையப்பகுதி

சூரியனின் மையப்பகுதியில் வெப்பநிலை சுமார் 15 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் வரை இருக்கலாம் என்று ஆய்வுகள் கூறுகிறது, இதுதான் சூரியனின் மிகவும் வெப்பமான பகுதியாகும். இங்கு அழுத்தம் மிகவும் அதிகமாக இருப்பதால் ஹைட்ரஜன் அணுக்கள் தொடர்ந்து ஹீலியமாக இணைகின்றன, இது சூரியனுக்கு சக்தி மற்றும் வெப்பத்தை அளிக்கும் ஆற்றலை உருவாக்குகிறது.

கதிர்வீச்சு மண்டலம்

சூரியனின் மையத்திற்கு மேலே கதிர்வீச்சு மண்டலம் உள்ளது, இங்கு ஆற்றல் மிக மெதுவாக நகரும். இந்த பகுதியில் ஒளி துகள்கள் (ஃபோட்டான்கள்) பிளாஸ்மாவில் உள்ள அணுக்களால் உறிஞ்சப்பட்டு மீண்டும் வெளியேற்றப்படுகின்றன. இந்த மண்டலத்தில் வெப்பநிலை படிப்படியாகக் குறைந்தாலும், அவை இன்னும் 2 முதல் 7 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் வரை இருக்கும் என்று ஆய்வுகள் தெரிவித்துள்ளது.

வெப்பச்சலன மண்டலம்

ஆற்றல் வெப்பச்சலன மண்டலத்தை அடையும் போது, ​​அது மிகவும் சுதந்திரமாக நகரத் தொடங்குகிறது. சூடான பிளாஸ்மா மேற்பரப்பை நோக்கி உயர்ந்து, சிறிது குளிர்ந்து, பின்னர் மீண்டும் கீழே நகர்ந்து, பெரிய சுழற்சியை உருவாக்குகிறது. சுமார் 2 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் வெப்பநிலை கொண்ட இந்த அடுக்கு, சூரியனின் ஆற்றலை அதன் வெளிப்புற அடுக்குகளுக்கு கொண்டு செல்வதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

ஒளிக்கோளம்

சூரியனின் மேற்பரப்பு என்று நம் கண்களுக்கு தெரிவது ஒளிக்கோளம், இருப்பினும் அது ஒரு திடமான அடுக்கு அல்ல. இங்கு வெப்பநிலை சுமார் 5,500 டிகிரி செல்சியஸை இருக்கும். ஆய்வுகளின் படி, சூரிய ஒளி விண்வெளியில் உமிழப்படும் அடுக்கு இதுதான். ஒளிக்கோளத்தில் இருண்ட பகுதிகளான சூரிய புள்ளிகள், காந்த செயல்பாட்டின் காரணமாக ஏற்படும் குறைந்த வெப்பநிலை காரணமாக ஏற்படுகின்றன.

குரோமோஸ்பியர்

குரோமோஸ்பியரில் வெப்பநிலை மாறுபடும். இது ஒளிக்கோளத்திற்கு அருகில் தோராயமாக 6,000°C இல் தொடங்கி மேல் அடுக்குகளில் மீண்டும் உயரும் முன் சுமார் 4,000°C ஆகக் குறைகிறது. UCAR அறிக்கையின்படி, முழு சூரிய கிரகணத்தின் போது இந்த அடுக்கு சிவப்பு நிற வளையமாகத் தெரியும்.

கொரோனா

சூரியனின் வெளிப்புற அடுக்கு, கொரோனா என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது வளிமண்டலத்தின் மிகவும் வெப்பமான பகுதியாகும், இது சூரியனின் மையத்திலிருந்து மிக தொலைவில் இருந்தாலும் வெப்பநிலை 2 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் வரை இருக்கும். இந்த வெப்பநிலை வேறுபாட்டிற்கான காரணம் ஒரு மர்மமாகவே உள்ளது, ஆனால் விஞ்ஞானிகள் காந்த சக்திகள் கொரோனாவை வெப்பப்படுத்துவதில் ஒரு முக்கியப்பங்கைக் கொண்டிருக்கக்கூடும் என்று கூறுகின்றனர்.