ஒரு மணி நேரம் ஏன் 60 நிமிடங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது? 100 நிமிடமாக என் பிரிக்கப்படவில்லை தெரியுமா?

நம் உலகில் அனைத்து விஷயங்களுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பது நேரம்தான். அனைத்து கடிகாரங்களிலும் ஏன் 12 மணிநேரத்தைக் குறிக்கும் வகையில் 12 எண்களைக் கொண்டிருக்கின்றன என்று நீங்கள் எப்போதாவது யோசித்திருக்கிறீர்களா? ஏன் அது 28 அல்லது 30 போன்ற வேறு எண்ணாக இல்லை? காலத்தைப் பற்றிய மனிதர்களின் புரிதலில் 'பன்னிரண்டு' என்ற எண்ணுக்கு என்ன முக்கியத்துவம் உள்ளது?

நேரத்தின் அளவீடு

24 மணிநேரம் என்பது தலா 12 மணிநேரம் கொண்ட பகல் மற்றும் இரவு என இரு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு மணிநேரத்தில் 60 நிமிடங்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு நிமிடத்திலும் 60 வினாடிகள் உள்ளன. மேலும், ஒவ்வொரு வினாடியும் 1000 மில்லி வினாடிகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. ஒரு நாளைப் பிரிப்பதற்கு இது சற்று விசித்திரமான முறையாகத் தோன்றலாம். ஆனால் இதற்கான காரணங்கள் என்னென்ன? இந்த பதிவில் மேற்கொண்டு பார்க்கலாம்.

காலத்தைக் கணக்கிடுவதில் நாகரிகங்களின் தாக்கம்

இன்றைய உலகில், நாம் தசம எண் முறையை (அடிமானம் 10) பரவலாகப் பயன்படுத்துகிறோம். நமது விரல்களைக் கொண்டு பொருட்களை எண்ணுவதை இது எளிதாக்கியதன் காரணமாகவே இம்முறை தோன்றியதாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரு நாளை முதன்முதலில் சிறிய பகுதிகளாகப் பிரித்த எகிப்தியர்கள் 'டுவோடெசிமல்' (அடிப்படை 12) என்ற எண் முறையையும் பாபிலோனியர்கள் 'செக்ஸாஜெசிமல்' (அடிப்படை 60) என்ற எண் முறையைப் பயன்படுத்தினர்.

ஏன் 24 மணி நேரமாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது?

ஒரு நாளை 24 மணி நேரமாக பிரிக்கும் முறை எகிப்தியர்களிடமிருந்து உருவானது. அவர்கள் நிழல் கடிகாரங்களைப் பயன்படுத்தி பகல் பொழுதை 10 மணிநேரங்களாகப் பிரித்தனர். பின்னர் காலை மற்றும் மாலை நேரத்தின் அந்திப் பொழுதைச் சேர்க்கும் விதமாகத் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் தலா ஒரு மணிநேரத்தைச் சேர்த்து, மொத்தம் 12 பகல் நேர மணிநேரங்களை உருவாக்கினர். பிற்காலத்தில், சூரிய உதயத்திற்கும் சூரிய அஸ்தமனத்திற்கும் இடைப்பட்ட நேரத்தை 12 பகுதிகளாகப் பிரிக்கும் வகையில் அளவீடுகள் கொண்ட 'T' வடிவக் கருவி ஒன்றை எகிப்தியர்கள் உருவாக்கினர். இருப்பினும், சூரிய ஒளி இருக்கும் பகல் நேரத்தில் இந்த அமைப்பு சிறப்பாகச் செயல்பட்டது. சூரிய ஒளி இல்லாததால், இரவில் நேரத்தைக் கண்டறிவது மிகவும் கடினமாக இருந்தது.

பண்டைய நாகரிகங்களிலிருந்து தொடங்கியது

சுமார் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மெசொப்பொத்தேமியாவில் (தற்போதைய ஈராக்) வாழ்ந்த மக்கள் கணிதம் மற்றும் காலத்தைக் கணக்கிடுதல் ஆகியவற்றில் முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளை உருவாக்கினர். சுமேரியர்களும் பாபிலோனியர்களும் 60 என்ற எண்ணை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு எண் முறையை உருவாக்கினர்.

60 எப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது?

அவர்கள் எண்ணிக்கைக்கு விரல் கணுக்களைப் பயன்படுத்தினர். ஒவ்வொரு கையிலும் (கட்டைவிரலைத் தவிர்த்து) 12 கணுக்கள் உள்ளன. இந்தக் கணுக்களின் தொகுப்புகளை மற்றொரு கையைக் கொண்டு எண்ணுவதன் மூலம், அவர்களால் எளிதாக 60 வரை எண்ண முடிந்தது. இந்த நடைமுறைக்குரிய முறையே காலத்தைப் பிரிப்பதற்கான அடிப்படையாக அமைந்தது.

ஏன் 60 நிமிடங்கள் மற்றும் 60 வினாடிகள்?

24 மணிநேரத்தை சமமாகப் பிரிப்பதன் மூலம் நேர கணக்கீட்டை எளிதாக்க உதவிய கிரேக்க வானியலாளர்கள், வானியல் கணக்கீடுகளுக்கு பாபிலோனியர்களின் 'செக்சஜெசிமல்' முறையைப் பின்பற்றினர். எனவே, நேரத்தை அளவிட, அவர்கள் ஒரு மணிநேரத்தை 60 நிமிடங்களாகவும், ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் 60 வினாடிகளாகவும் மேலும் பிரித்தனர். 60-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்த முறை உண்மையில் கி.மு. 3000-களில் சுமேரியர்களிடம் தோன்றியது, பின்னர் பாபிலோனியர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. 1 முதல் 6 வரையிலான அனைத்து எண்ணும் எண்களாலும் (counting numbers) வகுபடக்கூடிய மிகச்சிறிய எண் இதுவாகும்; மேலும் இது 10, 12, 15, 20 மற்றும் 30 ஆகிய எண்களாலும் வகுபடக்கூடியது.

நேர கணக்கீட்டின் பரிணாம வளர்ச்சி

12 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பாவில் இயந்திரக் கடிகாரங்களின் வளர்ச்சி, நேரத்தை ஏறக்குறைய துல்லியமாக அளவிட வழிவகுத்தது. 16 ஆம் நூற்றாண்டில், ஊசல் கடிகாரங்கள் நேர கணக்கீட்டின் துல்லியத்தை மேம்படுத்தின, ஆனாலும் அவை ஒரு நாளைக்கு பத்து முதல் பதினைந்து நிமிடங்கள் வரை தவறாக கணக்கிட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டில்தான் மிகவும் துல்லியமான கைக்கடிகாரங்கள் உருவாக்கப்பட்டன, இது நிமிடங்கள் மற்றும் வினாடிகளை அன்றாடப் பயன்பாட்டிற்கான நடைமுறை அலகுகளாக மாற்றியது.

20 ஆம் நூற்றாண்டில் மேலும் பல முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டன. 1920-களில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட குவார்ட்ஸ் கடிகாரங்கள், அசாதாரணமான துல்லியத்துடன் நேரத்தைக் காட்டின. 1950களில் உருவாக்கப்பட்ட அடாமிக் கடிகாரங்கள், அணுக்களின் அலைவுகளை அளவிடுவதன் மூலம் துல்லியத்தை மேலும் அதிகரித்தன, இது அசாதாரணமான நிலைத்தன்மையுடன் நேரத்தை வரையறுக்க வழிவகுத்தது.