தாஜ்மஹால் மேலே இருந்த 466 கிலோ தங்க கோபுரத்திற்கு என்ன நடந்தது? எப்போது காணாமல் போனது தெரியுமா?

உலக காதலர்களின் சின்னம் என்று புகழப்படுவது இந்தியாவின் தாஜ்மஹால்தான். உலகின் ஏழு அதிசயங்களில் ஒன்றான தாஜ்மஹால், ஆக்ராவில் அமைந்துள்ள ஒரு கட்டிடக்கலை அற்புதமாகும். கிட்டதட்ட 300 ஆண்டுகள் இந்தியாவை ஆட்சி செய்த முகலாயர்கள் தங்கள் காலகட்டத்தில் இன்றும் நிலைத்திருக்கும் பல கட்டிடக்கலை அதிசயங்களை உருவாக்கினர். பாரசீக, இந்திய மற்றும் இஸ்லாமிய கட்டிடக்கலையை இணைக்கும் ஒரு முகலாய கட்டிடக்கலைக்கு தாஜ்மஹால் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகக் கருதப்படுகிறது.

1983 ஆம் ஆண்டில், தாஜ்மஹால் யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய தளமாக மாறியது மற்றும் "இந்தியாவில் முஸ்லிம் கலையின் ரத்தினம் மற்றும் உலகளவில் போற்றப்படும் உலக பாரம்பரியத்தின் தலைசிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று" என்று குறிப்பிடப்பட்டது.

இந்த அற்புதமான நினைவுச்சின்னம் முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜஹானால் அவரது மனைவி மும்தாஜ் மஹாலின் நினைவாகக் கட்டப்பட்டது. தாஜ்மஹாலின் மிகவும் கவர்ச்சிகரமான அத்தேசமயம் மர்மமான பொக்கிஷங்களில் ஒன்று தொலைந்து போன அதன் தங்கக் கோபுரம், 466 கிலோ எடையுள்ள தங்க கிரீடம், ஒரு காலத்தில் மைய குவிமாடத்தை அலங்கரித்து, அதன் வசீகரத்தையும், கம்பீரத்தையும் அதிகரித்தது. காலப்போக்கில், இந்த விலைமதிப்பற்ற பொக்கிஷம் காணாமல் போனது.

ஒரு காலத்தில் தாஜ்மஹால் அதன் மைய குவிமாடத்தின் மேல் 466 கிலோ எடையுள்ள ஒரு அற்புதமான தங்கக் கோபுரத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. 30 அடி உயரத்தில் உயர்ந்து நிற்கும் இந்த கோபுரத்தில், இஸ்லாமிய கட்டிடக்கலையின் ஒரு தனித்துவமான பிறை நிலவு இடம்பெற்றிருந்தது. அதன் மதிப்பு மற்றும் வசீகரத்தைத் தாண்டி, இந்த தங்கக் கோபுரம் நினைவுச்சின்னத்தின் மகத்துவத்தைக் குறிக்கிறது மற்றும் முகலாய சகாப்தத்தின் அசாதாரண கைவினைத்திறனை வெளிப்படுத்தியது.

தாஜ்மஹால் பற்றிய வரலாற்றுக் குறிப்புகளின் படி, இந்த தலைசிறந்த படைப்பிற்கான தங்கம் அரச கருவூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது மற்றும் லாகூரைச் சேர்ந்த முகலாய அதிகாரி காசிம் கான் அவர்களால் உன்னிப்பாக மேற்பார்வையிடப்பட்டது. இந்த நேர்த்தியான அலங்காரம் தாஜ்மஹாலின் மகுடமாக செயல்பட்டது, அதன் சிறப்பையும் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தையும் மேலும் உயர்த்தியது. ஆனால் இது எப்படி காணாமல் போனது.

1810 ஆம் ஆண்டில், பிரிட்டிஷ் அதிகாரி ஜோசப் டெய்லர் 466 கிலோ எடையுள்ள அசல் தங்கக் கோபுரத்தை அகற்றியதாகக் கூறப்படும் போது தாஜ்மஹாலின் வடிவம் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்திற்கு உள்ளானது. டெய்லர் தங்கத்தைத் திருடியதாக நம்பப்படுகிறது, இதன் விளைவாக தங்க முலாம் பூசப்பட்ட செப்பு கோபுரம் அதற்குப் பதிலாக மாற்றப்பட்டது. இது தாஜ்மஹாலின் தோற்றத்தில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்களின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது.

1876 ​​ஆம் ஆண்டு மீண்டும் இந்த இறுதிச் சுவர் மாற்றப்பட்டது, பின்னர் 1940 ஆம் ஆண்டு தங்க பூச்சுடன் செம்பு பயன்படுத்தப்பட்டது. நான்காவது பதிப்பான தற்போதைய இறுதிச் சுவர் 1940 இல் நிறுவப்பட்டது. ஆய்வறிக்கையின் படி, இந்த தொடர்ச்சியான மாற்றங்கள் தாஜ்மஹாலைப் பாதுகாப்பதில் உள்ள தொடர்ச்சியான சவால்களை எடுத்துக்காட்டுகின்றன, ஏனெனில் இந்த பொக்கிஷமான நினைவுச்சின்னம் காலம் மற்றும் தேய்மானத்தின் விளைவுகளைத் தொடர்ந்து அனுபவித்து வருகிறது. தாஜ்மஹாலின் அசல் தங்க இறுதிச் சுவருக்கு என்ன நடந்தது என்பது இன்றுவரை தீர்க்கப்படாத வரலாற்று மர்மமாகவே உள்ளது, இது நினைவுச்சின்னத்தின் நீடித்த பாரம்பரியத்தை பிரதிபலிக்கிறது.