நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸின் உயிரை காப்பாற்ற 3 தோட்டாக்களை தாங்கிய அவரின் ஓட்டுநர் யார் தெரியுமா?

பர்மாவின் அடர்ந்த காடுகளில், இந்திய தேசிய இராணுவத்தின் கவர்ச்சியான தலைவரான, தனது நம்பிக்கைக்குரிய தலைவரான நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸைப் பாதுகாக்க கர்னல் நிஜாமுதீன் மூன்று தோட்டாக்களை துணிச்சலுடன் தன் உடலில் தாங்கிக் கொண்டார்.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சியிலிருந்து இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்து எழுபத்தாறு ஆண்டுகள் ஆன நிலையில், ஏராளமான சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களின் பங்களிப்புகள் மக்களின் நினைவிலிருந்து மறைந்துவிட்டன. இந்திய தேசிய காங்கிரஸுடன் தொடர்பில்லாத பல தனிநபர்கள், பிரிட்டிஷ் அதிகாரத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்தனர்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்தப் பெயர்கள், எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தாலும், பள்ளி பாடப்புத்தகங்களில் கூட வரலாற்றாசிரியர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களால் பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படவில்லை. சுதந்திர மற்றும் குடியரசு தின கொண்டாட்டங்களின் போது கூட இப்படிப்பட்டவர்களின் பெயர் நினைவுகூரப்படுவதில்லை.

அத்தகைய ஒரு அங்கீகரிக்கப்படாத ஹீரோ, காலனித்துவ ஆட்சிக்கு எதிரான தனது தேசத்தின் போராட்டத்தில் தன்னை அர்ப்பணித்து, ஆபத்தான விளிம்பில் சாகச வாழ்க்கையை நடத்தினார். முறையாக ராணுவத்தில் சேரவில்லை என்றாலும், நிஜாமுதீன், சுபாஷ் சந்திர போஸை ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்ற காட்டில் பிரிட்டிஷ் படையிடனர் சுட்ட மூன்று தோட்டாக்களை தாங்கி சுபாஷ் சந்திர போஸிடம் இருந்து 'கர்னல்' பட்டத்தைப் பெற்றார்.

1901 இல் தக்வான் கிராமத்தில் (இன்றைய உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள அசம்கர் மாவட்டம்) சைஃபுதீனாகப் பிறந்த நிஜாமுதீன் ஒரு சாதாரண குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். அவரது தந்தை, இமாம் அலி, ரங்கூனில் உள்ள ஒரு கேண்டீனில் பணிபுரிந்தார், அவரது தாயார் ஒரு இல்லத்தரசியாக இருந்தார்.

தனது 20 களின் முற்பகுதியில், சைபுதீன் பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தில் சேர வீட்டை விட்டு ஓடி, கப்பல் மூலம் கல்கத்தா வழியாக நகரத்திற்கு வந்தார். அவரது சேவையின் போது, பிரிட்டிஷ் வீரர்கள் உணவு எடுத்துச் செல்ல கழுதைகளைப் பயன்படுத்தி இந்திய வீரர்களை கொல்லச் சதி செய்வதை அவர் கேட்டார். இந்த மனிதாபிமானமற்ற திட்டத்தால் ஆத்திரமடைந்த அவர் ஒரு அதிகாரியை சுட்டுவிட்டு சிங்கப்பூருக்கு தப்பிச் சென்றார்.

சுபாஷ் சந்திரபோஸ் முன்னிலையில் இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் சேர்ந்த சைபுதீன் தனது பெயரை நிஜாமுதீன் என மாற்றிக்கொண்டார். சந்திரபோஸின் மிகவும் நம்பகமான உதவியாளராக, நிஜாமுதீன் ஒரு ஓட்டுநராக பணியாற்றினார், நேதாஜிக்கு மலாயா மன்னர் பரிசளித்த 12 சிலிண்டர் காரில் தலைவர்களை ஏற்றிச் செல்வதற்காக தனது உயிரை அவரைப் பணயம் வைத்தார்.

1943 இல், நேதாஜி ஒரு துணிச்சலான பணிக்காக சிங்கப்பூரில் ஐஎன்ஏ-வின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றார். நிஜாமுதீன் பர்மிய காடுகளில் பிரிட்டிஷ் இராணுவத்திற்கு எதிராக போராட அவருடன் சென்றார். ஒரு இக்கட்டான தருணத்தில், புதர்கள் வழியாக துப்பாக்கிக் குழல் ஒன்று இருப்பதைக் கவனித்த நிஜாமுதீன், துணிச்சலாக நேதாஜியின் முன் பாய்ந்து, அவரது உயிரைக் காப்பாற்ற மூன்று தோட்டாக்களை தாங்கிக் கொண்டார்.

கேப்டன் லட்சுமி சேகல் தோட்டாக்களை அகற்றிய பிறகு, நிஜாமுதீன் "கர்னல்" என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். காயம் இருந்தபோதிலும், அவர் வியட்நாம், தாய்லாந்து, ஜப்பான் மற்றும் மலேசியா முழுவதும் பயணங்களில் நேதாஜியுடன் தொடர்ந்து சென்றார்.

1945 இல் ஐஎன்ஏ கலைக்கப்பட்ட பிறகு, நிஜாமுதீன் அஜ்புன் நிஷாவை மணந்து ரங்கூனில் டிரைவராகப் பணியாற்றினார். அவர் 1969 இல் தனது குடும்பத்துடன் இந்தியாவிற்குள் நுழைந்தார், "ஹிந்த் பவன்" என்ற தனது சொந்த கிராமத்தில் குடியேறினார்.

"ஜெய் ஹிந்த்" என்ற அவரது சின்னமான வாழ்த்துக்களுக்காக அறியப்பட்ட நிஜாமுதீன், நீண்ட காலம் ஆரோக்கியமாக வாழ்ந்து, பிப்ரவரி 6, 2017 அன்று தனது 117வது வயதில் காலமானார். அவரது 107 வயது மனைவியுடன் சேர்ந்து வங்கிக் கணக்கு தொடங்கிய போது, இந்தியாவின் வாழும் மிக வயதான மனிதர் என்று முத்திரை குத்தப்பட்டதன் மூலம், அவர் தலைப்புச் செய்திகளில் இடம்பிடித்தார்.