முகலாய அரசர்கள் மக்களிடமிருந்து என்னென்ன வரிகளை வசூலித்தார்கள் தெரியுமா? அடேங்கப்பா இத்தனை வரி வாங்கினார்களா?

இந்தியாவின் பெரும் பகுதியை ஆங்கிலேயர்களுக்கு முன் முகலாயர்கள் கிட்டதட்ட 300 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆட்சி செய்தனர். முகலாயர்கள் இந்தியாவின் நிர்வாகம், பொருளாதாரம், சமூக கட்டமைப்பு மற்றும் உணவு முறை என அனைத்திலும் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். 1526 இல் பாபரின் முதல் வெற்றியிலிருந்து 1857 இல் பகதூர் ஷா ஜாபரின் வீழ்ச்சி வரை, முகலாய அரசு அதன் படைகள், நீதிமன்றங்கள், நகரங்கள் மற்றும் பொதுப்பணிகளுக்கு அதன் நன்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வருவாய் அமைப்பை நம்பியிருந்தது.

முகலாய பேரரசின் முதுகெலும்பாக அதன் வரிவிதிப்பு முறை இருந்தது. அவர்களின் பல்வேறு வரிகள் பேரரசை இயங்க வைத்து அதன் மிகப்பெரிய நிர்வாகத்தை ஆதரிக்கும் ஒரு சக்திவாய்ந்த பெரிய கருவூலத்தை உருவாக்க உதவியது. முகலாயர்கள் 300 ஆண்டுகள் இந்தியாவை ஆள்வதற்கு அவர்கள் மக்களிடம் வசூலித்த வரிகள் என்னென்ன என்று இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

கராஜ்

முகலாய அரசின் மிக முக்கியமான வருமான ஆதாரமாக நில வருவாய் இருந்தது, இது கராஜ் என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்த வரி விவசாய நிலத்தின் மீது விதிக்கப்பட்டு அந்த நிலங்களின் உரிமையாளர்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்பட்டது. இந்த தொகை மண்ணின் வளம், நிலத்தின் தரம் மற்றும் பயிரிடப்படும் பயிர்களின் வகையைப் பொறுத்து நிர்ணயிக்கப்பட்டது. வழக்கமாக, விளைபொருட்களில் ஒரு நிலையான பங்கு அரசால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது. இந்த வருவாயில் ஒரு பகுதி நிர்வாகம் மற்றும் படைகளை நிர்வகிப்பதற்காக நேரடியாக அரச கருவூலத்திற்குச் சென்றது. சில பிராந்தியங்களில், கராஜ் வரி ஜிஹாத் என்றும் அழைக்கப்பட்டது.

ஜகாத்

ஜகாத் என்பது முஸ்லிம்களிடமிருந்து மட்டுமே வசூலிக்கப்படும் ஒரு மத வரியாக இருந்தது. இது பொதுவாக சேமிப்பு மற்றும் செல்வத்தின் மீது சுமார் 2.5 சதவீதம் வசூலிக்கப்பட்டது. ஜகாத்தின் நோக்கம் வருவாய் வசூல் மட்டுமல்ல, சமூக நலனும் அதில் இருந்தது. ஏழைகள், விதவைகள், அனாதைகள் மற்றும் பொது மக்களுக்கு உதவுவதற்காக இந்த பணம் செலவிடப்பட்டது. மத கண்ணோட்டம் கொண்டதாக இருந்தாலும், இந்த வரி முகலாயப் பேரரசின் பரந்த நிதி அமைப்பில் ஒரு முக்கிய பங்கைக் கொண்டிருந்தது.

ஜிஸ்யா

முகலாய கருவூலத்தின் மற்றொரு முக்கிய ஆதாரமாக இருந்தது ஜிஸ்யா வரிதான். இந்த வரி முஸ்லிம் அல்லாத குடிமக்கள் மீது விதிக்கப்பட்டது. இந்த வரி அரசின் பாதுகாப்பு மற்றும் இராணுவ சேவையிலிருந்து விலக்கு பெறுவதற்கு ஈடாக செலுத்தப்பட்டது. ஜிஸ்யா முகலாய கருவூலத்திற்கு நேரடியாக பங்களித்தது மற்றும் பல ஆட்சிகளின் போது ஒரு முக்கிய வருமான ஆதாரமாக இருந்தது.

சௌத்

சௌத் என்பது ஒரு வகையான பாதுகாப்பு வரியாக வசூலிக்கப்பட்டது. இது முக்கியமாக சில பகுதிகளில் உள்ள வர்த்தகர்கள் மற்றும் பெரிய அளவிலான நில உரிமையாளர்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்பட்டது. அதற்கு ஈடாக, சோதனைகள் அல்லது தொந்தரவுகளிலிருந்து அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்டது. பிற்காலங்களில் இது மிகவும் பொதுவானதாக இருந்தாலும், அது பரந்த வருவாய் நிலப்பரப்பின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.

ரஹ்தாரி

முகலாயர்களின் ஆட்சியில் வர்த்தகத்திற்கு அதிக அளவில் வரி விதிக்கப்பட்டது. ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு பொருட்களை கொண்டு செல்லும் வணிகர்கள் மற்றும் பயணிகளிடமிருந்து ரஹ்தாரி அல்லது சுங்க வரி வசூலிக்கப்பட்டது. இந்த வரி சாலைகள் மற்றும் வர்த்தக வழிகளைப் பராமரிக்க உதவியது. வெளிநாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களுக்கும் வரி விதிக்கப்பட்டது, உற்பத்தியைப் பொறுத்து சுமார் 2.5 முதல் 10 சதவீதம் வரை வரிகள் விதிக்கப்பட்டன.

கட்டாராபர்ச்சா மற்றும் ஜப்தி வரிகள்

கட்டாராபர்ச்சா வரி வணிகர்கள் மற்றும் கைவினைஞர்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்பட்டது, குறிப்பாக பட்டு போன்ற ஆடம்பரப் பொருட்களுக்கு விதிக்கப்பட்டது. இது வழக்கமான சந்தைக் கட்டணங்களிலிருந்து தனியாக வசூலிக்கப்பட்டது. இதற்கிடையில், ஜப்தி வரி என்பது நிலத்தின் மதிப்பீட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டு கட்டமைக்கப்பட்ட நில வருவாய் முறையாகும். அரசு நில மதிப்பை மதிப்பிட்டு அதற்கேற்ப வரியை நிர்ணயித்தது, இது வருவாய் வசூலில் அதிக ஸ்திரத்தன்மையைக் கொண்டு வந்தது.

இந்த வரிகள் முகலாயப் பேரரசு பல நூற்றாண்டுகள் வலிமையானதாகவும், செழித்து வளரவும் ஒரு வலுவான நிதி அடித்தளத்தை உருவாக்கியது மற்றும் அதன் திறமையான நிர்வாகம், கலாச்சாரம் மற்றும் இராணுவ வலிமையை அதிகரித்தது.