இந்தியர்களே நுழைய முடியாத இந்தியாவிற்குள் இருக்கும் கிராமம் - இது எந்த மாநிலத்தில் இருக்கு தெரியுமா?

இந்தியாவின் வரலாறும், நிலப்பரப்பும் மிகவும் சிக்கலானது. இந்தியாவிற்குள்ளேயே இருந்தாலும் சில நிலப்பரப்புகள் பிற நாடுகளுக்கு சொந்தமானதாக இருக்கும். இந்த இடங்களுக்கு செல்வதற்கு இந்தியர்களுக்கே அனுமதி இருக்காது. அந்த இடங்களுக்கு செல்ல வேண்டுமென்றால் அரசாங்கத்தின் அனுமதியைப் பெற வேண்டும். அப்படியொரு மர்மமான கிராமத்தைப் பற்றித்தான் இந்த பதிவில் பார்க்கப்போகிறோம்.

2015-ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்தியா-வங்கதேச நில எல்லை ஒப்பந்தத்தின் போது, ​​இந்திய அரசு 111 சிற்றெல்லைப் பகுதிகளை வங்கதேசத்திடம் ஒப்படைத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நிலப் பரிமாற்ற ஒப்பந்தத்தின் போது, ​​ஒரு முக்கியமான பகுதி திட்டமிட்டே இதில் சேர்க்கப்படாமல் விடுபட்டது. மேற்கு வங்கத்தில் அமைந்துள்ள இந்தப் சிறிய பகுதி, அனைத்துப் பக்கங்களிலும் இந்திய நிலப்பரப்பால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், இது வங்கதேசத்திற்குச் சொந்தமானது மற்றும் வங்கதேசச் சட்டங்களுக்கு உட்பட்டது.

இந்தியாவிற்குள் உள்ள பங்களாதேஷின் கிராமம்

தஹாகிராம்-அங்கர்போட்டா (Dahagram-Angarpota) என்று அழைக்கப்படும் இந்த சிறிய நிலப்பகுதி, மேற்கு வங்காளத்தின் கூச் பெஹார் மாவட்டத்திற்குள் அமைந்துள்ள வங்கதேசத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இந்தியாவிற்குள் அமைந்திருந்தாலும், வங்கதேசத்தின் ஒரு பகுதியாகச் செயல்படும் இந்த கிராமத்தில் 20,000-க்கும் மேற்பட்ட வங்கதேசக் குடிமக்கள் வசிக்கின்றனர். இந்த நிலப்பகுதிக்குள் இந்தியர்கள் நுழைவது மிகவும் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. இதனால் இது இந்தியா-வங்கதேச எல்லையில் உள்ள மிகத் தனித்துவமான இடங்களில் ஒன்றாக உள்ளது.

என்ன நாணயம் பயன்படுத்தப்படுகிறது?

தஹாகிராம்-அங்கர்போட்டா கிராமம் சுமார் 18.5 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இந்த கிராமம் இந்தியப் பகுதிக்குள் அமைந்திருந்தாலும், அங்கு வசிக்கும் மக்கள் வங்கதேச நாணயத்தையே பயன்படுத்துகின்றனர். ஏனெனில் இந்த கிராமத்திற்கான பள்ளிகள், அரசு சேவைகள் மற்றும் மருத்துவமனைகள் ஆகியவற்றை வங்கதேச அரசாங்கமே வழங்குகிறது. மேலும் அங்குள்ள மக்கள் வங்கதேசத்தின் அலைபேசி சேவைகளையே பயன்படுத்துகின்றனர். அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை, கலாச்சாரம் மற்றும் மொழி ஆகியவை இந்தியாவுடன் அல்ல, வங்கதேசத்துடனேயே தொடர்புடையவை.

தனிமைப்படுத்தலில் வாழ்ந்தனர்

1992-க்கு முன்பு, இந்தச் சிறு நிலப்பகுதியில் வாழ்க்கை மிகவும் கடினமாக இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. வங்கதேசத்தின் நிலப்பகுதி வெறும் 178 மீட்டர் தொலைவிலேயே இருந்தபோதிலும், இரண்டையும் இணைக்கும் நேரடிப் பாதை ஏதும் இருக்கவில்லை. எனவே அந்த மக்கள் கிராமத்திற்குள் வரவோ அல்லது வெளியே செல்லவோ இந்திய அரசாங்கத்தின் அனுமதியைப் பெற வேண்டியிருந்தது. அதுமட்டுமின்றி அடிப்படை வசதிகளும் மிகக் குறைவாகவே இருந்தன. வெளியுலகிலிருந்து முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டிருந்ததால், அங்கு வாழ்வதை ஒரு திறந்தவெளிச் சிறையில் இருப்பதை போல மக்கள் உணர்ந்தனர்.

டின் பிகா காரிடாரால் ஏற்பட்ட மாற்றம்

1974-ஆம் ஆண்டில், இந்த கிராம மக்களின் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்காக இந்தியாவும் வங்கதேசமும் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன. இதன்படி, 'டின் பிகா காரிடார்' என்று அழைக்கப்படும் நிலப்பகுதியை வங்கதேசத்திற்கு குத்தகைக்கு வழங்க இந்தியா ஒப்புக்கொண்டது. 178 மீட்டர் நீளமும் 85 மீட்டர் அகலமும் கொண்ட இந்த வழித்தடம், தககிராம்-அங்கர்போட்டா (Dahagram-Angarpota) பகுதிக்கும் வங்கதேசத்தின் முதன்மை நிலப்பகுதிக்கும் இடையே நேரடி இணைப்பை வழங்குகிறது. ஆரம்ப காலத்தில் இந்த வழிப்பாதை தினமும் 12 மணி நேரம் மட்டுமே திறந்திருந்தது. கதவு மூடப்படுவதற்குள் யாராவது அதைக் கடக்கத் தவறினால், அவர்கள் அடுத்த நாள் வரை காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. அதன்பின் 2011-ஆம் ஆண்டில், 'டின் பிகா' நடைபாதை நாள் முழுவதும் திறந்திருக்க இந்தியா அனுமதி அளித்தது.

இந்த கிராமத்திற்குள் நுழைவதற்கான விதிகள் என்ன?

பாதுகாப்புக் காரணங்களுக்காக, சாதாரண இந்தியர்களோ அல்லது பிற நாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளோ நேரடியாக உள்ளே செல்ல அனுமதி இல்லை. உள்ளே செல்வதற்குச் சிறப்பு அனுமதி அல்லது பாஸ்போர்ட்/ஆவணச் சரிபார்ப்பு நடைமுறை தேவைப்படுகிறது.