இந்தியாவின் தலைவிதியை மாற்றிய அந்த முக்கியமான போர்கள் இவைதான்... இந்த போர்களால்தான் இந்தியா இப்படி இருக்கு...!

இந்திய வரலாற்றில் பல்லாயிரக்கணக்கான போர்கள் நடந்துள்ளன. ஒவ்வொரு போருக்கும் ஒரு தனி வரலாறு உள்ளது. ஆனால் இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த வரலாற்றையே மாற்றிய சில போர்கள் உள்ளது. இந்தியாவின் இப்போதைய வரலாறு இந்த போர்களால்தான் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

பண்டைய இந்தியாவின் மதப் போர்கள் முதல் அரசியல் எல்லைகளை மாற்றியமைக்க நடத்தப்பட்ட ஆங்கிலேயே காலனித்துவ மோதல்கள் வரை, இந்த போர்கள் துணைக்கண்டத்தின் வரலாற்றில் திருப்புமுனைகளாக அமைந்தன். இந்திய வரலாற்றை மாற்றியமைத்த முக்கிய போர்கள் என்னென்ன என்று இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

ஹைடாஸ்பெஸ் போர் (கிமு 326)

கிமு 326 மே மாதம் நடந்த ஹைடாஸ்பெஸ் போர், அலெக்சாண்டரின் புகழ்பெற்ற இராணுவ வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கிய தருணமாக இருந்தது மற்றும் அவரது வெற்றிகளின் உச்சக்கட்டத்தைக் குறித்தது. ஜீலம் ஆற்றின் கரையில், அலெக்சாண்டரின் மாசிடோனிய இராணுவம், தற்போதைய வடகிழக்கு பாகிஸ்தானில் உள்ள பௌரவ இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளரான போரஸ் மன்னரின் வல்லமைமிக்க படைகளை எதிர்கொண்டது.

பருவமழையால் பெருக்கெடுத்து ஓடும் நதி மற்றும் போரஸின் படையில் இருந்த பரிச்சயமில்லாத போர் யானைகளால் சவால்களை சந்தித்தப்போதிலும், அலெக்சாண்டர் ஒரு தலைசிறந்த சூழ்ச்சியைச் செய்தார். அவர் தனது எதிரியின் பக்கவாட்டில் புயலின் மறைவின் கீழ் ஆற்றைக் கடந்தார், இது அவரது இராணுவ மேதைமையை வெளிப்படுத்தியது.

இந்த போர் கடுமையானதாக இருந்தது, ஆனால் இறுதியில், அலெக்சாண்டரின் புத்திசாலித்தனம் மற்றும் அவரது படையின் ஒழுக்கமான வலிமை ஒரு தீர்க்கமான வெற்றிக்கு வழிவகுத்தது. இந்த போர் அலெக்சாண்டரின் பேரரசின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்தியது மட்டுமல்லாமல், இரு தலைவர்களுக்கும் இடையே பரஸ்பர மரியாதைக்கு வழிவகுத்தது, போரஸ் மீண்டும் ஒரு சட்ராப் பதவியில் அமர்த்தப்பட்டார், இதனால் அந்த பிராந்தியத்தில் கிரேக்க மற்றும் இந்திய கலாச்சாரங்கள் கலந்தன.

முதல் தரைன் போர் (1191)

இன்றைய இந்தியாவின் ஹரியானாவில் உள்ள தாரோரி நகருக்கு அருகில் 1191 இல் நடந்த இந்தப் போர், இந்திய துணைக் கண்டத்தின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியத் தருணமாகும். முஹம்மது கோரியின் கீழ் இருந்த குரித் பேரரசின் வலிமைமிக்கப் படைகளுக்கு எதிராக வீரம் மிக்க பிருத்விராஜ் சௌஹானின் தலைமையிலான ராஜ்புத்திர படைபோரிட்டது.

இந்தப் போர் மிகவும் தீவிரமானதாக இருந்தது, இறுதியில் ராஜபுத்திரர்கள் வெற்றி பெற்றனர். இந்த வெற்றி, ராஜபுத்திர இராணுவ வலிமையின் குறிப்பிடத்தக்க வெளிப்பாடாகவும், அவர்களின் இறையாண்மையை மீண்டும் உறுதிப்படுத்துவதாகவும் அமைந்தது. இருப்பினும், இந்த வெற்றி குறுகிய காலமே நீடித்தது, ஏனெனில் இது 1192 இல் நடந்த இரண்டாம் தரைன் போருக்கு களம் அமைத்தது, அங்கு கோரி வலிமையான படையுடன் திரும்பினார், பிருத்விராஜை தோற்கடித்து, பல நூற்றாண்டுகளுக்கு வட இந்தியாவில் முஸ்லிம் ஆட்சிக்கு அடித்தளம் அமைத்தார்.

இரண்டாம் பானிபட் போர் (1556)

நவம்பர் 5, 1556 அன்று நடந்த இந்த போர், இந்திய வரலாற்றின் போக்கை வடிவமைக்கும் ஒரு போராக இருந்தது. இளம்வயது அக்பரின் சார்பாக தளபதி பைரம் கான் தலைமையிலான முகலாயப் படைகள், வட இந்தியாவில் ஆட்சியாளராக தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்ட ஹேமுவை எதிர்கொண்டனர். போர் மிகவும் கடுமையாகவும், இருவருக்குமே முக்கியமானதாகவும் இருந்தது, இரு தரப்பினரும் அதிகாரத்திற்கான போராட்டத்தில் பெரிய அளவிலான போர் யானைகளை நிறுத்தினார்கள்.

பேரரசர் ஹெமு, யானையின் மேல் ஏறி, தன் படைகளை வீரியத்துடன் வழிநடத்தி செல்லும்போது வழிதவறிய ஒரு அம்பு அவர் கண்ணில் பட்டது, அது அவரை மயக்கமடையச் செய்தது. அவர்களின் தலைவன் கீழே விழுந்ததைக் கண்டு அவரது படையினர் பீதியும், குழப்பமும் அடைந்தனர், அது அவர்களின் தோல்விக்கு வழிவகுத்தது.

இந்தப் போர் பாபரின் மரணத்திற்குப் பிறகு முகலாய அதிகாரத்திற்கு மறுமலர்ச்சியைக் குறிப்பது மட்டுமல்லாமல், அக்பரின் நீண்ட மற்றும் செல்வாக்குமிக்க ஆட்சிக்கு களம் அமைத்து, இந்தியாவில் முகலாயப் பேரரசின் அடித்தளத்தை இந்த போர் உறுதிப்படுத்தியது.

தாலிகோட்டா போர் (1565)

ஜனவரி 23, 1565 இல் நடந்த தாலிகோட்டா போர், தென்னிந்தியாவின் கடைசி பெரிய இந்து சாம்ராஜ்யங்களில் ஒன்றான விஜயநகரப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுத்த ஒரு பேரழிவு நிகழ்வு ஆகும். பேரரசு தக்காண சுல்தான்களின் கூட்டணியை எதிர்கொண்டது, இந்த கடுமையான போர் ரக்கசாகி மற்றும் தங்கடகி கிராமங்களுக்கு அருகில் நடந்தது.

விஜயநகர இராணுவத்தின் படைபலம் அதிகமாக இருந்தபோதிலும், அவர்கள் ஒரு மோசமான தோல்வியை சந்தித்தனர். பேரரசின் உண்மையான ஆட்சியாளரான ராம ராயரின் மரணத்துடன் போரின் திருப்புமுனை ஏற்பட்டது, இது விஜயநகரப் படைகளின் விரைவான மற்றும் குழப்பமான சரிவுக்கு வழிவகுத்தது.

பிளாசி போர் (1757)

இந்தப் போர் இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்கு அடித்தளமிட்டது. ஜூன் 23, 1757 இல், ராபர்ட் கிளைவின் சிறிய கிழக்கிந்திய கம்பெனி படைகள் வங்காளத்தின் கடைசி சுதந்திர நவாப் சிராஜ் உத்-தௌலாவின் பெரிய இராணுவத்தை தோற்கடித்ததால், பிளாசி போர் இந்திய வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான தருணமாக மாறியது. ஹூக்ளி ஆற்றின் கரையில் உள்ள பலாஷி கிராமத்திற்கு அருகில் நடந்த இந்த போர், சிராஜ் உத்-தௌலாவின் கூட்டணிகளின் முறிவை பயன்படுத்திக் கொண்ட போராகவும், மேலும் தொடர்ச்சியான சூழ்ச்சிகள் நிறைந்ததாகவும் இருந்தது.

நவாப் பதவிக்கு ராபர்ட் க்ளைவ் மூலம் ரகசியமாக வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட மீர் ஜாபர் போன்ற முக்கிய தளபதிகளின் விலகல் பிரிட்டிஷ் வெற்றியை உறுதி செய்தது. இந்த வெற்றி நிறுவனத்திற்கு கணிசமான நிதி மற்றும் பிராந்திய ஆதாயங்களை வழங்கியது மட்டுமல்லாமல், இந்திய துணைக்கண்டம் முழுவதும் அதன் பிராந்திய விரிவாக்கத்தின் தொடக்கத்திற்கும் வழிவகுத்தது.

மூன்றாம் பானிபட் போர் (1761)

ஜனவரி 14, 1761 அன்று நடந்த மூன்றாவது பானிபட் போர், இந்திய வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையை ஏற்படுத்திய ஒரு மாபெரும் போராகும். இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் தலைசிறந்து விளங்கிய மராட்டியப் பேரரசு, அஹ்மத் ஷா அப்தாலியின் ஆப்கானியப் படைகளை எதிர்கொண்டது. வட இந்தியாவில் அவர்களுக்கு ஆரம்ப வெற்றிகள் இருந்தபோதிலும், இந்த போரில் மராட்டியர்கள் தீர்க்கமாக தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.

இந்த மோதலானது அதன் தீவிரம் மற்றும் அதிக எண்ணிக்கையிலான உயிரிழப்புகளால் வகைப்படுத்தப்பட்டது, மராட்டிய இராணுவம் போரில் சுமார் 30,000 இழப்புகளை சந்தித்ததாக மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன, மேலும் அதைத் தொடர்ந்து நடந்த படுகொலையில் போராளிகள் அல்லாதவர்கள் உட்பட பல்லாயிரக்கணக்கானவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். பானிபட்டில் ஏற்பட்ட தோல்வி மராட்டிய விரிவாக்கத்தை நிறுத்தியது மட்டுமின்றி, பேரரசை உறுதியற்ற காலகட்டத்திற்கு வழிவகுத்தது, இது இறுதியில் அதன் வீழ்ச்சிக்கு பங்களித்தது. போரின் விளைவு அப்பகுதியில் துரானி பேரரசின் அதிகாரத்தை வலுப்படுத்தியது, அஹ்மத் ஷா அப்தாலி வட இந்தியாவின் அரசியலில் ஒரு மேலாதிக்க நபராக மாறினார்.

பக்சர் போர் (1764)

அக்டோபர் 22, 1764 இல் நடந்த பக்சர் போர், இந்திய துணைக் கண்டத்தின் வரலாற்றில் மற்றொரு முக்கியத் தருணமாக இருந்தது, இது இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் அதிகாரத்தை வலுப்படுத்துவதைக் குறிக்கிறது. மேஜர் ஹெக்டர் முன்ரோவின் தலைமையில் பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி, வங்காள நவாப் மிர் காசிம், ஷுஜா-உத்-தௌலா, அவத் நவாப்; மற்றும் முகலாய பேரரசர் ஷா ஆலம் II ஆகியோரின் கூட்டுப் படைகளை எதிர்கொண்டது.

எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருந்த போதிலும், பிரிட்டிஷ் படைகள் ஒரு சிறப்பான வெற்றியைப் பெற முடிந்தது. இந்த போரின் பின்விளைவுகள் இந்தியப் போரில் குறிப்பிடத்தக்கது, இது 1765 இல் அலகாபாத் உடன்படிக்கைக்கு வழிவகுத்தது, இது கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திற்கு வங்காளம், பீகார் மற்றும் ஒரிசா மாகாணங்களில் இருந்து நேரடியாக வருவாயைச் சேகரிக்கும் உரிமையை வழங்கியது. இந்தப் போர் முகலாய ஆட்சியின் முடிவைக் குறிப்பது மட்டுமல்லாமல், இந்தியாவில் ஏறக்குறைய இரண்டு நூற்றாண்டு பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆட்சிக்கு அடித்தளம் அமைத்தது.