எகிப்தில் இறந்தவர்கள் மம்மிக்களாக மாற காரணம் என்ன? இறந்தவர்கள் உடல் எப்படி மம்மியாக மாற்றப்பட்டது தெரியுமா?

உலக வரலாற்றில் எகிப்துக்கு எப்போதும் முக்கியத்துவம் உண்டு. எகிப்தின் வரலாறும், கலாச்சாரமும் எப்போதுமே சுவாரஸ்யமானது. எகிப்து என்றாலே நமக்கு முதலில் நினைவிற்கு வருவது மம்மியும், அதைச்சுற்றி நிலவும் மர்மங்களும்தான். ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் விஞ்ஞானிகளுக்கு மட்டுமல்ல பொதுமக்களுக்கும் எகிப்திய மம்மிக்கள் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் ஒன்றாக பல நூற்றாண்டுகளாக இருந்து வருகிறது.

எகிப்தியர்களின் மம்மிகேஷன் என்பது ஒரு நீண்ட மற்றும் சிக்கலான செயல்முறையாகும், இது மறுவாழ்வுக்காக உடல்களைப் பாதுகாக்க உருவாக்கப்பட்ட செயல்முறையாகும். இது உள் உறுப்புகளை அகற்றுதல், சிறப்பு உப்புகளைப் பயன்படுத்தி உடலை உலர்த்துதல், அதை கைத்தறி துணியால் மூடுதல் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் நீடிக்கும் ஒரு கலசத்தில் சேமித்து வைத்தல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. இந்த செயல்முறையில் ஆழமான கலாச்சார நம்பிக்கைகள் நிறைந்திருந்தது. இந்த மம்மிகேஷன் முறைப்பற்றிய சுவாரஸ்யமான உண்மைகள் பற்றி இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

மறுமை வாழ்வின் மீதான நம்பிக்கை

பண்டைய எகிப்தியர்கள் இறந்தவர்கள் மறுமை வாழ்வை அடைய மம்மிபிகேஷன் ஒரு முக்கிய செயல்முறை என்று நம்பினர். பண்டைய எகிப்தியர்கள் இறந்தவர்கள் மறுமையில் தொடர்ந்து வாழ்வார்கள் என்று நம்பினர், எனவே அதற்கு அவர்கள் நன்கு தயாராக இருக்க வேண்டும், இதன் விளைவாகவே மம்மிபிகேஷன் செயல்முறை தொடங்கப்பட்டது, அதனுடன் விரிவான சடங்குகள், கல்லறை பொருட்கள், ஆபரணங்கள் போன்றவை மம்மி வைக்கப்பட்டிருக்கும் கலசத்துடன் சேர்த்து புதைக்கப்படும்.

ஆன்மாவின் பயணம்

உடலைப் பாதுகாப்பதே மம்மிபிகேஷன் செயல்முறையின் முக்கிய நோக்கமாகும், ஏனெனில் கா என்று அழைக்கப்படும் ஆன்மா, மரணத்திற்குப் பிறகு வாழ ஒரு இடம் தேவை என்று கருதப்பட்டது. எகிப்தியர்கள் ஆன்மா கா (உயிர் சக்தி) மற்றும் பா (ஆளுமை) உட்பட பல பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது என்றும், இந்த ஆன்ம சக்திகளுக்கு உடல் தான் ஊடகம் என்றும் நம்பினர், எனவே இறந்த பிறகும் கூட ஒரு உடல் வடிவம் இருப்பது அவசியம் என்று கருதினார்கள்.

மம்மிபிகேஷன் எவ்வாறு செய்யப்பட்டது?

இறந்த சிறிது நேரத்திலேயே, ரிகர் மோர்டிஸ் ஏற்படுவதற்கு முன்பே மம்மிபிகேஷன் செயல்முறை தொடங்கப்படும். இந்த செயல்முறையின் போது, ​​இதயம் 'புத்திசாலித்தனத்தின் இருக்கை' என்று நம்பப்பட்டதால், இதயத்தைத் தவிர அனைத்து உள் உறுப்புகளும் அகற்றப்பட்டன. இந்த உறுப்புகள் உலர்த்தப்பட்டு, பின்னர் பாதுகாப்பிற்காக கேனோபிக் ஜாடிகளில் வைக்கப்பட்டன. உடல் 40 முதல் 70 நாட்கள் வரை ஒரு வகையான பாதுகாப்பு உப்பான நேட்ரானால் மூடப்பட்டிருந்தது. இந்த செயல்முறை உடலில் இருந்து அனைத்து ஈரப்பதத்தையும் திறம்பட நீக்கியது. உடல் உலர்ந்ததும், பனை ஒயின் மற்றும் நறுமண மசாலாப் பொருட்களைப் பயன்படுத்தி சுத்தம் செய்யப்பட்டது.

உடலை மூடுதல்

இறந்த உடலின் இயற்கையான வடிவத்தை மீட்டெடுக்க, உடல் கைத்தறி அல்லது மணலால் நிரப்பப்பட்டது. பின்னர் சருமத்தை மென்மையாக்கவும், ஈரப்பதத்திலிருந்து பாதுகாக்கவும் எண்ணெய்கள் மற்றும் பிசின்களால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டது. சடலம் பல அடுக்கு கைத்தறி துணிகளால் கவனமாக மூடப்பட்டிருந்தது, பெரும்பாலும் அவை சரியாக ஒட்டிக்கொண்டிருப்பதை உறுதி செய்வதற்காக பிசின் பயன்படுத்தப்பட்டது.

இறந்தவர்கள் மறுமை வாழ்க்கைக்கு பயணிக்க உதவும் வகையில் இந்த அடுக்குகளுக்கு இடையில் தாயத்துக்கள் வைக்கப்பட்டன. மம்மி செய்யப்பட்ட பிறகு, உடல் ஒரு சர்கோபகஸ் அல்லது சவப்பெட்டியில் வைக்கப்பட்டு ஒரு கல்லறைக்குள் சீல் வைக்கப்பட்டது. பாரோக்களின் உடலை மம்மிபிகேஷன் செய்யும் செயல்முறை இன்னும் விரிவானது, அவர்களின் உடல்கள் பொக்கிஷங்களால் நிரப்பப்பட்ட பிரமாண்டமான அறைகளில் வைக்கப்பட்டன.

வெளிவந்த ரகசியங்கள்

CT ஸ்கேன்கள் உட்பட நவீன அறிவியல் பகுப்பாய்வு, மம்மிகளின் உணவுமுறைகள், நோய்கள் மற்றும் அவர்களின் இறப்புக்கான காரணங்கள் பற்றிய தகவல்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. உதாரணமாக, மன்னர் துட்டன்காமூனின் மம்மி, விரிவான அடக்கப் பொருட்களுடன், தனித்துவமான மற்றும் நவீன இலக்கியத்திற்கு உட்பட்டது. இது தவிர, 2300 ஆண்டுகள் பழமையான ஒரு மம்மியை எந்த தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளரும் இதுவரை திறக்கவில்லை, ஆனால் CT ஸ்கேன்கள் மற்றும் எக்ஸ்-கதிர்கள் மூலம் ஆய்வு செய்யப்பட்டு, அது சுமார் 167 சென்டிமீட்டர் உயரமுள்ள ஒரு மனிதர் என்பதை வெளிப்படுத்தியது.