இந்திய வரலாற்றை மாற்றிய சக்திவாய்ந்த 5 முகலாய அரசர்கள் யார் தெரியுமா?

இந்திய வரலாற்றில் பல பேரரசுகள் இந்தியாவின் பெரும்பகுதியை ஆண்டுள்ளன. அவற்றில் முகலாயப் பேரரசு மிகவும் சக்திவாய்ந்த மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க பேரரசுகளில் ஒன்றாகும். முகலாயப் பேரரசு வலிமையானதாக கட்டமைக்கப்பட காரணம் அதன் சக்திவாய்ந்த மற்றும் தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்டஅரசர்கள்தான்.

முகலாயப் பேரரசை தொடங்கிய பாபர் முதல் தாஜ்மஹாலைக் கட்டியதற்காகப் பிரபலமான ஷாஜகான் வரை, ஒவ்வொரு பேரரசரும் இந்திய வரலாற்றில் தங்கள் அடையாளத்தை உருவாக்கினர். இந்த அரசர்கள் பேரரசை விரிவுபடுத்தினர், கலைகள் மற்றும் கலாச்சாரத்தை ஆதரித்தனர், இன்றும் போற்றப்படும் நம்பமுடியாத நினைவுச்சின்னங்களை உருவாக்கினர். இந்த பதிவில் இந்திய வரலாற்றில் அழிக்க முடியாத இடத்தைப் பெற்ற முகலாயப் பேரரசர்கள் யாரென்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.

பாபர்

பாபர் 1483 இல் பிறந்தார். தைமூரின் வழித்தோன்றலாக இருந்த பாபர், தனது தாய்நாட்டை இழந்து சமர்கண்டைக் கைப்பற்ற முடியாமல் போராடினார். எனவே அவர் தனது கவனத்தை இந்தியாவின் மீது திருப்பினார். 1526 இல் பாபர் பானிபட் போரில் லோடி சுல்தானகத்தை வென்று இந்தியாவில் முகலாய ஆட்சிக்கு அடித்தளமிட்டார்.

பாபர் நான்கு ஆண்டுகள் மட்டுமே ஆட்சி செய்த போதிலும், முகலாய வம்சத்தை உருவாக்கியதால் அவர் இந்திய வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியமான நபராக இருந்தார். அவர் தனது சுயசரிதையான பாபர்நாமாவை எழுதினார். பாபரின் தொலைநோக்குப் பார்வையும் உறுதியுமே அவரை முகலாயப் பேரரசின் முதல் பேரரசராக ஆக்கியது.

ஹுமாயூன்

பாபரின் மகனான ஹுமாயூன் 1530 ஆம் ஆண்டு அரியணையில் அமர்ந்தார், அவர் மிகவும் சிக்கலான மற்றும் போராட்டமான ஆட்சியைக் கொண்டிருந்தார். அவர் ஷேர் ஷா சூரியால் தோற்கடிக்கப்பட்டு பல ஆண்டுகள் நாடுகடத்தப்பட்டார். இருப்பினும், ஆனால் அவர் நம்பிக்கையை இழக்கவில்லை, இறுதியில் 1555 இல் தனது அரியணையை மீண்டும் கைப்பற்றினார்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவர் தனது நூலகத்தின் படிக்கட்டுகளில் இருந்து கீழே விழுந்து திடீரென மரணமடைந்தார், 1556 இல் இறந்தார். ஹுமாயூனின் போராட்டங்கள் மறைமுகமாக அவரது மகன் அக்பருக்கு வெற்றியை அமைத்துக் கொடுத்ததன் மூலம் பேரரசின் எதிர்காலத்தை உறுதிப்படுத்த உதவியுள்ளன.

அக்பர்

ஹுமாயூனின் மகனான அக்பர், 13 வயதில் பேரரசரானார். மிகச்சிறிய வயதிலேயே ஞானமும், வீரமும் கொண்ட மிக்க பேரரசராக அவர் தன்னை நிரூபித்தார். ராஜபுத்திரர் போன்ற வலிமையான எதிரிகளை தோற்கடித்து முகலாய அரசின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்தினார், மேலும் இந்தியாவின் பெரும்பகுதியை முகலாயர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தார்.

அக்பர் தனது வீரம் மற்றும் மதச்சார்பின்மைக்காக இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறார். பல்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்த மக்களை ஒன்றிணைத்து, உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களை தனது ஆட்சியின் கீழ் செய்ய அனுமதிப்பதே அவரது உத்தியாக இருந்தது. அவருக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரியாத போதிலும், அக்பர் கலை மற்றும் கற்றலை ஆதரித்தார். 1556 முதல் 1605 வரையிலான அவரது காலம் முகலாயப் பேரரசின் பொற்காலமாகக் கருதப்படுகிறது.

ஜஹாங்கீர்

அக்பரின் மகன் ஜஹாங்கிர் 1605 இல் அரியணையில் அமர்ந்தார். அக்பர் முகலாயப் பேரரசை மிகவும் வலிமையானதாக இருந்தாலும் அவர் மிகவும் வலிமையான மற்றும் பணக்கார சாம்ராஜ்ஜியத்தைப் பெற்றார். கலை மற்றும் கலாச்சாரத்தின் மீதான தனது ஆர்வத்தைத் தொடர அவருக்கு சுதந்திரம் இருந்தது. அவரது ஆட்சியின் கீழ், முகலாய பேரரசு புதிய உயரங்களை எட்டியது, மேலும் அவரது அரசவை படைப்பாற்றலின் மையமாக இருந்தது. ஆனால் ஜஹாங்கீரின் குடிப்பழக்கம் மற்றும் போதைப்பழக்கங்கள் அவரது ஆட்சியில் சில தவறான சம்பவங்கள் ஏற்பட வழிவகுத்தது.

ஷாஜஹான்

ஜஹாங்கீரின் மகனான ஷாஜகான் 1628 முதல் 1658 வரை ஆட்சி செய்தார், மேலும் அவர் கட்டிடக்கலையில் விதிவிலக்கான ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். அவர் தனது மனைவி மும்தாஜ் மஹாலின் நினைவாக தாஜ்மஹாலைக் கட்டினார், அதுமட்டுமின்றி செங்கோட்டை போன்ற பல பிரபலமான கட்டமைப்புகளை உருவாக்கினார்.

அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் முகலாயப் பேரரசு செழிப்பாக இருந்தது, ஆனால் அவரது குடும்ப வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாக அமையவில்லை. அவர் நோய்வாய்ப்பட்ட பிறகு, அவரது மகன் ஔரங்கசீப் ஆட்சியைக் கைப்பற்றி அவரை சிறையில் அடைத்தார். ஷாஜகான் தனது கடைசி ஆண்டுகளை சிறையில் கழித்தார், ஆனால் அவர் உருவாக்கிய பிரமாண்டமான கட்டிடங்களுக்காக இன்னும் நினைவுகூரப்படுகிறார்.