முகலாய அரசர்கள் மக்களிடம் என்னென்ன வரிகளை வசூலித்தார்கள்? அவர்களின் முக்கிய வருமானமாக இருந்தது எது தெரியுமா?

இந்திய வரலாற்றில் முகலாயர்களின் காலம் என்பது மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேல் நீடித்தது. பாபர் என்று அழைக்கப்பட்ட ஜாஹிருதீன் முகமது, 1526 ஆம் ஆண்டு பானிபட் போரில் டெல்லி சுல்தானகத்தின் சுல்தான் இப்ராஹிம் லோடியை தோற்கடித்து முகலாய அரசுக்கு அடித்தளம் அமைத்தார். பாபருக்குப் பிறகு, அவரது மகன் ஹுமாயூன் அரியணை ஏறினார், ஆனால் அவரது ஆட்சிக்காலம் பெரும்பாலும் போர்களிலேயே கழிந்தது.

ஹுமாயூனுக்குப் பிறகு, அக்பர் ஆட்சிக்கு வந்தார், அதற்குப் பிறகுதான் முகலாய சகாப்தத்தின் பொற்காலம் தொடங்கியது. சமூக மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியை உள்ளடக்கிய ஒரு உண்மையான நிர்வாக அமைப்பு தொடங்கப்பட்டது. முகலாய பொருளாதாரம் எப்படி வளர்ந்தது, அவர்களின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான ஆதாரமாக இருந்தது என்னவென்று இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

அக்பரின் ஆட்சிக்காலம்

அக்பரின் ஆட்சியின் கீழ், உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதார நாடக இந்தியா உயர்ந்தது. இந்த காலகட்டத்தில், உலகின் தொழில்துறை உற்பத்தியில் இந்தியா 28 சதவீதத்தைக் கொண்டிருந்தது. 16 ஆம் நூற்றாண்டில், இந்தியாவில் ஜவுளி, கப்பல் கட்டுதல் மற்றும் எஃகு ஏற்றுமதியில் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சி ஏற்பட்டது, மேலும் பொருளாதாரம் ஏற்றுமதி சார்ந்ததாக மாறியது.

17 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், முகலாயப் பொருளாதாரம் மிகப்பெரியதாக மாறியது. 1600 ஆம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​உலகப் பொருளாதாரத்தில் முகலாயப் பேரரசின் பங்கு 22.7 சதவீதமாக உயர்ந்து, மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரமாக மாறியது. வங்காளம் மட்டும் 12 சதவீத பங்களிப்பை அளித்தது, இந்தியாவின் பணக்கார மாகாணமாக மாறியது.

1526 முதல் 1857 வரை முகலாயர் காலத்தில் பல வகையான விவசாயிகள் இருந்தனர். தொழில்துறை உற்பத்தி அதிகரித்தது, ஆனால் பொருளாதாரம் முழுக்க முழுக்க விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

வரி விதிப்பு முறை

முகலாயர் ஆட்சியின் போது பயிர்கள் மீதான வரிகள் விதிக்கப்பட்டன, மேலும் வருவாய் முதன்மையாக வரிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக இருந்தது. இது ஜமா மற்றும் ஹசில் என்று அழைக்கப்பட்டது. இருப்பினும், வரி வசூலிக்கும் முறை அனைத்து வகையான நிலங்களுக்கும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை. அதிக மகசூல் தரும் நிலத்தில் உள்ள விவசாயிகள் அதிக வரி செலுத்த வேண்டியிருந்தது.

சாகுபடி செய்யப்படும் நிலம் ஆண்டு முழுவதும் பயிர்களை உற்பத்தி செய்ததால் அதிக அளவில் வரி விதிக்கப்பட்டது. இதற்கு நேர்மாறாக, தரிசு நிலத்தின் மீதான வரி குறைவாக இருந்தது, ஏனெனில் அது குறுகிய காலம் மட்டுமே பயிர்களை விளைவிப்பதாக இருந்தது. மொத்தமாக வசூலிக்கப்பட்ட வரியில் மூன்றில் ஒரு பங்கு அரச வருவாயாக டெபாசிட் செய்யப்பட்டது.

முகலாய ஆட்சிக்காலத்தில், வரிகளை நிர்ணயிக்க நிலம் மற்றும் அதன் உற்பத்தி பற்றிய தகவல்களைச் சேகரித்து வரவு செலவுத் திட்டங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன, மேலும் அதற்கேற்ப வரவு செலவுத் திட்டங்கள் அமைக்கப்பட்டன. அக்பரின் ஆட்சிக் காலத்தில், விவசாயிகள் பெரும்பாலும் வரிப்பணத்தை ரொக்கமாக செலுத்த வேண்டும் என்று உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், வரியை பயிராக செலுத்தும் முறையும் இருந்தது.

புதிய பயிர்கள்

முகலாயர் காலத்தில் புதிய பயிர்கள் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு உதவின, இந்தியாவில் சோளம், உருளைக்கிழங்கு, சிவப்பு மிளகாய் மற்றும் புகையிலை போன்ற புதிய பயிர்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. இது விவசாயிகளுக்கு பயனளித்தது மற்றும் நிர்வாகத்திற்கான வருவாயையும் அதிகரித்தது. விவசாயம் மட்டுமின்றி, வர்த்தகத்திலிருந்தும் வரிகள் வசூலிக்கப்பட்டன. அந்த நேரத்தில், தகரம் மற்றும் தாமிரம், மருந்துகள், போர்க்குதிரைகள் மற்றும் தந்தங்கள் இறக்குமதி செய்யப்பட்டு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன.

ஏற்றுமதி

முகலாய ஆட்சியில், வெள்ளி மற்றும் தங்க இறக்குமதி அதிகரித்தது. வர்த்தக நிறுவனங்கள் சூரத், கொச்சின் மற்றும் மச்சிலிப்பட்டினம் போன்ற நகரங்களில் ஐரோப்பிய தொழிற்சாலைகளை நிறுவின, இது இந்தியாவிற்கும் மேற்கு ஆசியா, கிழக்கு ஆசியா மற்றும் ஆப்பிரிக்காவிற்கும் இடையிலான வர்த்தகத்தை ஊக்குவித்தது. அந்த காலகட்டத்தில் உப்பு, உலர்ந்த பழங்கள், பருத்தி, பட்டு மற்றும் மசாலாப் பொருட்கள் போன்றவை இந்தியாவிலிருந்து முக்கியமாக ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது.

ஜிஸ்யா வரி

முகலாய காலத்தில், ஜிஸ்யா வரி மூலமும் வருவாய் ஈட்டப்பட்டது. இது முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்கள் முஸ்லிம் அல்லாதவர்களிடமிருந்து வசூலிக்கும் ஒரு வகையான பாதுகாப்பு வரியாகும். முகலாய காலத்தில், ஜிஸ்யா அடிப்படையில் ஒரு வருடாந்திர வரி முறையாகும். இந்தியாவில், இது முஸ்லிம் அல்லாதவர்களிடமிருந்து, குறிப்பாக இந்துக்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்பட்டது.

இருப்பினும், 11 ஆம் நூற்றாண்டில் டெல்லியில் அலாவுதீன் கில்ஜி ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய பிறகு தொடங்கப்பட்ட ஜிஸ்யா வரி முறை அக்பரால் ஒழிக்கப்பட்டது. அதன் பிறகு, ஜஹாங்கிர் மற்றும் ஷாஜஹானின் ஆட்சிக் காலத்தில் இது தடைசெய்யப்பட்டது. இருப்பினும், பிற வரிகளால் ஷாஜகானின் ஆட்சிக் காலத்தில், முகலாயப் பொருளாதாரம் அதன் உச்சத்தை எட்டியது.

முகலாய அரசின் செலவினங்கள்

முகலாயர்கள் காலத்தில், வசூலிக்கப்பட்ட வரிகள் நிர்வாகத்தை நிர்வகிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டன. நன்கொடைகள், சம்பளம் மற்றும் ஓய்வூதியம் போன்றவற்றுக்காக செலவு செய்யப்பட்டன, மேலும் பேரரசை விரிவுபடுத்த அல்லது கிளர்ச்சிகளை அடக்குவதற்கான போர்களுக்கும் கணிசமான அளவு செலவிடப்பட்டது. எனவே இராணுவச் செலவுகள் அதிகமாக இருந்தன.

ஆட்சியாளர்களின் ஆடம்பரங்களுக்கான செலவுகளும் இதிலிருந்துதான் செய்யப்பட்டன. மாநிலத்தைப் பாதுகாக்க, பல்வேறு இடங்களில் கோட்டைகள் கட்டப்பட்டன. கட்டுமானத்திற்கான அதிக செலவு ஷாஜகானின் ஆட்சிக் காலத்தில் நிகழ்ந்தது. முகலாயர்கள் கட்டுமானத்திற்காக பெரும் தொகையை செலவிட்டாலும் அவை இன்றும் அவர்களின் பெயர்களை நிலைநிறுத்துவதாக உள்ளன.