இந்தியாவின் இந்த கிராமத்தில் திருமணம் என்ற உறவே கிடையாதாம் - லிவ்-இன் உறவு மட்டும்தானாம்- எங்க தெரியுமா?

இந்தியாவில் திருமணம் என்பது பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒரு ஆணையும், பெண்ணையும் ஒரு புனிதமான பந்தத்தில் இணைத்து வைப்பதற்காக இருந்துவரும் உறவாகும். ஆனால் தற்போது இந்தியாவில் திருமணத்திற்கான முக்கியத்துவம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்து வருகிறது. திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் லிவ்-இன் உறவு முறையில் இணைந்து வாழ்பவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக் கொண்டே வருகிறது.

நகர்ப்புறங்களில் திருணம் செய்து கொள்ளாமல் சேர்ந்து வாழும் தம்பதிகள் கடுமையாகக் கண்டிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களில் பலர், சில சமயங்களில் சமூக வெறுப்புக்கும், தண்டனைகளுக்கும் கூட ஆளாகிறார்கள். சமீபகாலமாக நம் நாட்டில் சேர்ந்து வாழ்வதா அல்லது நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணமா என்பது குறித்த பல விவாதங்கள் சூடுபிடித்துள்ளன. ஆனால் ராஜஸ்தானைச் சேர்ந்த ஒரு பழங்குடியின மக்கள், இந்த இறுக்கமான மரபை பல நூற்றாண்டுகளாக பின்பற்றுவதில்லை. அவர்கள் இனத்தில் திருமணம் செய்வது என்பதே மிகவும் அரிதாகும். அவர்கள் எப்படி திருமணம் செய்யாமல் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறார்கள் என்று இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

திருமணம் செய்ய விரும்பாத பழங்குடியினர்

ராஜஸ்தானின் பூர்வீகக் குடிகளான 'கராசியா' (Garasia) பழங்குடியினர், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஒரு தனித்துவமான மரபைப் பின்பற்றி வருகின்றனர். இவர்களின் வாழ்க்கை முறை விவசாயத்தையும் உடல் உழைப்பையும் சார்ந்தது. இங்குள்ள தம்பதிகள், தங்களுக்குப் போதுமான அளவு பணம் சேரும் வரை ஒன்றாக இணைந்து வாழ்கிறார்கள், போதிய நிதி வசதி கிடைத்த பிறகுதான் திருமணம் செய்துகொள்கிறார்கள். அவர்களின் வாழ்க்கையில் போதுமான நிதி வசதி கிடைப்பதற்கு நீண்ட காலம் ஆகலாம். அதுவரை, அவர்கள் திருமண உறவு இல்லாமலேயே ஒன்றாக வாழ்ந்து குழந்தைகளையும் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். இதற்காகச் சமூகம் அவர்களை ஒதுக்கி வைப்பதோ அல்லது புறக்கணிப்பதோ இல்லை.

துணையை தேர்ந்தெடுத்து விட்டு ஓடிவிட வேண்டும்

ராஜஸ்தான் மற்றும் குஜராத்தின் சில பகுதிகளில் நடைபெறும் இரண்டு நாள் 'காதல் திருவிழா' ஒன்றில், கராசியா சமூகத்தைச் சேர்ந்த பதின்வயது இளைஞர்கள் தங்களுக்கு விருப்பமான துணையைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள், இது அந்தச் சமூகத்தின் ஒரு தனித்துவமான வழக்கமாகும். இந்த நிகழ்வுகளுக்குப் பிறகு, அவர்கள் இருவரும் திருமணம் செய்துகொள்ளாமலேயே, வீட்டை விட்டு ஓடிச் சென்று ஒன்றாக வாழத் தொடங்குகிறார்கள்.

வரதட்சணையும், பாலியல் வன்கொடுமையும் இல்லாத சமூகம்

இந்தச் சமூகத்தில் வரதட்சணை மரணங்களும் பாலியல் வன்கொடுமைகளும் மிகக் குறைவாகவே நிகழ்வதாக சமூக ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இங்கு 'திருமணம்' என்ற பந்தமே இல்லாததால், வரதட்சணை மரணங்களுக்கே இடமில்லை. இது தாய்வழிச் சமூக அமைப்பைக் கொண்ட பழங்குடியினமாகும். இதில் பெண்களுக்கு ஆண்களுக்கு இணையான அல்லது அதைவிட உயர்ந்த அந்தஸ்து வழங்கப்படுகிறது. கிராமப்புற இந்தியாவில் அரிதாகவே காணப்படும் மற்றொரு விஷயம் என்னவென்றால், இங்குள்ள இளம் பருவத்தினர் தங்கள் துணையைத் தாங்களே தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ளும் சுதந்திரம் பெற்றுள்ளனர். மேலும், இவ்வாறு வீட்டை விட்டு வெளியேறிய ஜோடி திரும்பி வரும்போது, ​​அவர்கள் ஒன்றாக இணைந்து வாழத் தொடங்குவதற்கு முன்பாக, ஆணின் குடும்பத்தினர் பெண்ணின் குடும்பத்தினருக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை வழங்க வேண்டும் என்ற நடைமுறை உள்ளது.