ஹிட்லர் தனது வீரர்களை அரக்கர்களாக மாற்ற பயன்படுத்திய போதைப்பொருள் இதுதான்... இதனால் என்ன நடந்துச்சு தெரியுமா?

நாம் வாழும் தற்போதைய உலகில் ஹிட்லரின் பெயர் என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்று. சொல்லப்போனால் தற்போதைய உலகத்தை வடிவமைத்ததில் ஹிட்லர் உருவாக்கிய இரண்டாம் உலகப்போரின் பங்கு மிகவும் முக்கியமானது. இரண்டாம் உலகப்போரில் ஹிட்லரின் நாஜி படைகள் அவர்கள் சென்ற இடத்திலெல்லாம் பேரழிவை ஏற்படுத்தினார்கள்.

போரில் அவர்கள் பயன்படுத்திய யுக்திகளும், அவர்களின் உற்சாகமும் போரின் போக்கையே மாற்றியது. ஓய்வே இல்லாமல் அவர்கள் போரில் ஈடுபட்டனர், உணவு அவர்களுக்கு பொருட்டாகவே இல்லை. ஒவ்வொரு நாஜி வீரரும் ஒரு அசுரனை போல போரிட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் பயன்படுத்திய ஒரு பொருள்தான் பெர்விடின்.

பெர்விடின் என்றால் என்ன?

போர் முழுவதும், ஜெர்மானியர்கள் பெர்விடின் என்ற மெத்தம்பேட்டமைனை உட்கொண்டனர், இது அதிக ஆற்றலை உற்பத்தி செய்தது, அதே நேரத்தில் தூக்க தேவைகளையும் பசியையும் குறைத்தது. அந்த விளைவுகள் இந்த மருந்தை வீரர்களிடையே விநியோகிக்க போதுமான காரணங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினாலும், அதன் உளவியல் தாக்கமும் அதை மிகவும் மதிப்புமிக்கதாக ஆக்கியது. உண்மையில், இது ஒரு பெரிய உற்சாகத்தையும், நம்பிக்கை மற்றும் சர்வ வல்லமையின் உணர்வையும் தூண்டுவதாகக் கூறப்படுகிறது.

எப்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது?

மெத்தம்பேட்டமைன் படிக வடிவில் முதல் முறையாக ஜப்பானில் தயாரிக்கப்பட்டது, பெர்விடின் ஃபிரிட்ஸ் ஹவுசில்ட் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது மற்றும் 1937 இல் ஜெர்மனியில் டெம்லர் குழுவால் காப்புரிமை பெறப்பட்டது. ஆற்றல் ஊக்கியாகக் கருதப்படும், அதன் நுகர்வு 1941 வரை முற்றிலும் சட்டப்பூர்வமாக இருந்தது.

இந்த போதைமருந்து ரகசியம் எப்படி வெளிச்சத்திற்கு வந்தது?

பெர்விடின் சட்டப்பூர்வமாக இருந்ததால், ஜெர்மனியில் இது பரவலாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்டது, 1938 முதல் 1941 இல் அதற்கு கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்படும் வரை, அதன் நுகர்வு மிகவும் தெளிவற்றதாக மாறும் வரை, தலைநகரம் முழுவதும் விளம்பரப் பலகைகள் பரப்பப்பட்டன.

2015-ல் நார்மன் ஓஹ்லர் Der Totale Rausch ஐ வெளியிட்டார், ஆங்கிலத்தில் Blitzed: Drugs in Nazi Germany என மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. நாஜி ஜெர்மனியில் போதைப்பொருள் துஷ்பிரயோகம் குறித்து முதலில் ஒரு நாவலை எழுத எண்ணிய அவர், இரண்டாம் உலகப் போரின் போது போர் தந்திரங்களைப் பற்றிய புதிய புரிதலை வழங்கும் ஆராய்ச்சியை முடித்தார். இராணுவக் காப்பகங்கள் மற்றும் ஹிட்லரின் மருத்துவரான தியோடர் மோரலின் அறிக்கைகளின் அடிப்படையில், ஒரு முழு தேசமும் பெர்விடினை எப்படி நம்பியிருந்தது என்பதை அவர் வெளிப்படுத்தினார்.

வெற்றிகரமான வியாபாரம்

1938 ஆம் ஆண்டில் டெம்லர் பெர்விடினை வணிகமயமாக்கத் தொடங்கினார், மேலும், கோகோ கோலாவுடன் போட்டியிட விரும்பி, அதன் சந்தைப்படுத்தல் உத்தியை ஒரு விளம்பர நிறுவனமான மேத்ஸ் & சன் ஒப்படைத்தார். தேசிய நெருக்கடியின் சூழலில், இந்த விளம்பரம் பரவலான வெற்றியை விளைவித்தது.

முதல் உலகப் போர் மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து மீண்டு, இரண்டாம் உலகப் போருக்கான இந்த அணிதிரட்டலுக்கு இடையில், மக்கள் உற்சாகமூட்டும் இந்த பொருளை திறந்த கரங்களுடன் வரவேற்றனர். இது மலிவானது, மக்கள் உற்சாகமாக வேலை செய்ய உதவியது, நாடு முழுவதும் இது உற்சாகத்தை பரப்பியது மற்றும் இது மருந்தாக கருதப்படவில்லை. அடிப்படையில், இது நன்மையான விளைவுகளை மட்டுமே கொண்டதாகத் தோன்றியது.

மருந்து எப்படி ஆயுதமாக மாறியது?

இந்த மருந்து தொழிலாளர்கள் மத்தியில் மட்டும் பிரபலமாகவில்லை. அடால்ஃப் ஹிட்லருக்கே இந்த போதைப்பொருள் மோரலால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. வெகுவிரைவில் இது மொத்த ஜெர்மனி படைக்கும் எரிபொருளாக மாறியது. மாணவர்களிடம் சோதனைகளை மேற்கொண்ட பிறகு, பெர்லின் ராணுவ மருத்துவ அகாடமியில் உள்ள பொது மற்றும் பாதுகாப்பு உடலியல் நிறுவனத்தின் இயக்குனர் ஓட்டோ ரேங்கே, மெத்தம்பேட்டமைன் கலவைகள் வீரர்களின் செயல்திறனை மேம்படுத்த முடியும் என்று பரிந்துரைத்தார்.

இது தினசரி உணவில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது மற்றும் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறை வரை வீரர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டது, இந்த மருந்து வீரர்களுக்கு இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட திறன்களைக் கொடுத்தது. பயமின்றி, மகிழ்ச்சியுடன், அவர்கள் மூன்று நாட்களுக்கு மேல் தூங்காமல், 60 கிலோமீட்டர் வரை இடையூறு இல்லாமல் நடக்க முடிந்தது. இது 1939 இல் போலந்தின் விரைவான ஆக்கிரமிப்புக்கு வழிவகுத்தது, 1940 இல் பிரெஞ்சு ஆர்டென்னெஸ் வழியாக பிளிட்ஸ்கிரீக் மற்றும் 1941 இல் பால்கன் படையெடுப்பில் வீரர்கள் 11 நாட்கள் ஓய்வின்றி போராடினார்கள்.

தாமதமான தடை

பெர்விடின் நம்ப முடியாத செயல்திறனை வழங்கியபோதும், வெளிப்படையாக பக்க விளைவுகளைக் கொண்டு வந்தது. உண்மையில், காப்பகங்களில் காணப்பட்ட ஆரம்ப அறிக்கைகளில் சோர்வு, இதய வலி மற்றும் சுழற்சி சிக்கல்கள் போன்ற பாதகமான விளைவுகளைக் குறிப்பிடுகின்றன. இது ரீச்சின் சுகாதார உயர் அதிகாரியான Reichsgesundheitsführer Leonardo Conti என்பவரால் பெர்விடினை ஒரு போதைப்பொருளாக அடையாளம் காணப்பட்டு, 1941 இல் தடைசெய்யவும் வழிவகுத்தது.

இத்தகைய முடிவு, 1933ல் இருந்து ஹிட்லரும் அவரது கட்சியும் பரப்பி வந்த போதைப்பொருள் எதிர்ப்புச் சொல்லாட்சிக்குள் வந்தது, இது முதன்முதலில் ஒரு பெரிய தேசிய விலகலுக்கு வழிவகுத்தது, இது மருந்துகளிலிருந்து ஜெர்மனியின் பொருளாதாரச் சார்பைக் குறைப்பதற்கும், ஆபத்தான போதைப் பிரச்சனையைச் சமாளிப்பதற்கும் ஆகும்.

இருப்பினும், 1941 இல் புதிய பொருளை சட்டவிரோதமாக்குவது அதிக விளைவுகளை ஏற்படுத்தவில்லை. மருந்து சீட்டு இல்லாமல் அதனை வாங்க முடியாத சூழல் ஏற்பட்டது. இருப்பினும், குடிமக்கள் மத்தியில் இதன் நுகர்வு வெகுவாகக் குறையவில்லை. குறிப்பாக இராணுவத்தில், இந்த தடை முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டது. உண்மையில், இராணுவ அதிகாரிகள் அதன் விநியோகத்தை முறையானதாகக் கண்டனர், குறிப்பாக அது இராணுவத்திற்கு வழங்கிய குறுகிய கால நன்மைகளுக்காக தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்பட்டது. உண்மையில், ஜூன் முதல் டிசம்பர் 1941 வரை பார்பரோசா நடவடிக்கையின் போது அதன் நுகர்வு உண்மையில் அதிகரித்தது.

உளவியல் சிக்கல்கள் மற்றும் பாதகமான விளைவுகள்

1941 முதல், பெர்விடின் பக்க விளைவுகள் மற்றும் போதைப்பொருளின் அபாயங்களைக் கொண்டுவந்தது என்று ரீச் அறிந்திருந்தது. இருப்பினும், வீரர்கள் இதய செயலிழப்பு காரணமாக இறக்கும் போது அல்லது மனநோய் காரணமாக தற்கொலை செய்து கொண்ட போதும், மெத்தம்பேட்டமைன் போர் முடியும் வரை நாட்டிற்கு தொடர்ந்து எரிபொருளாக இருந்தது.

இந்த மருந்து வீரர்களை அடிமையாக்கியது. உண்மையில், வீரர்களுக்கு தினசரி டோஸ் வழங்குவது தவிர்க்க முடியாததாக மாற்றியது. மேலும் அவர்களின் செயல்திறன் பெர்விடின் சார்ந்ததாக இருந்தது. உதாரணமாக, ஹென்ரிச் போல்லின் எழுத்துப்பூர்வ சாட்சியங்கள் விநியோகத்திற்கான இந்த அக்கறையை பிரதிபலிக்கின்றன. அவர் Wehrmacht இல் போர்க்களத்தில் இருந்த காலத்தில், அவர் ஜெர்மனியில் உள்ள தனது குடும்பத்திற்கு கடிதங்களை அனுப்பினார்.

அந்த கடிதங்களில் ஒன்றில், "ஒருவேளை நீங்கள் எனது பொருட்களை விற்று இன்னும் கொஞ்சம் பெர்விடைனைப் பெற முடியுமா? இது பல அற்புதங்களைச் செய்கிறது" என்று குறிப்பிட்டு எழுதியிருந்தார். அவரது உடல் செயல்திறனை உறுதிப்படுத்தவும், அதன் பயனைப் பெறவும் அவருக்கு இது தேவைப்பட்டது.

நாட்டில் பெரும்பாலான மக்கள் போதைப்பொருளுக்கு அடிமையாக இருந்தது கடும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. குமட்டல், மாயத்தோற்றம் மற்றும் அறிவாற்றல் திறன்களின் குறைவு, பதட்டம் மற்றும் மனச்சோர்வு போன்ற அறிகுறிகளை ஜெர்மன் மக்கள் மற்றும் இராணுவத்தினர் இன்று அனுபவித்தனர்.

பெர்விடின் பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்த கான்டி முயற்சித்த போதிலும், முறைகேடுகளைத் தடுக்க அவரால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. பல ஆண்டுகளாக இந்த நிலை மேலும் மோசமானது மற்றும் இதய செயலிழப்பு, தற்கொலை அல்லது ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டு அதிகளவில் வீரர்கள் இறந்தனர். கட்டுப்பாடு அவர்கள் கையை விட்டு நழுவியது. ஹிட்லர் பல்வேறு தவறான முடிவுகள் எடுத்ததற்கும், தற்கொலை செய்து கொண்டததற்கும் இந்த போதைப்பொருள் காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற ஒரு கருத்து நிலவுகிறது.

இரண்டாம் உலகப்போரின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில் ஜெர்மனியை முன்னிலைக்குக் கொண்டு வந்த இந்த போதைப்பொருள் அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் அதன் வீழ்ச்சிக்கு முக்கியக் காரணமாக மாறியது.