பழங்கால போட்டோக்களில் யாராவது சிரிச்சு நீங்க பாத்திருக்கீங்களா? பார்த்திருக்க வாய்ப்பேயில்லை... ஏன் தெரியுமா?

இப்போது செல்பி எடுக்காமல் அந்த நாளே முழுமையடையாது என்று நிலையை நோக்கி நாம் தள்ளப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். அதிலும் ஒரே மாதிரி இன்னொரு போட்டோ வந்துவிடக் கூடாது என்பதில் கூட மிகவும் கவனமாக இருக்கிறோம். ஒவ்வொரு போட்டோவிலும் ஒவ்வொரு போஸ் கொடுப்பதை வழக்கமாக வைத்திருக்கிறோம்.

எங்கள் எப்போதாவது கடந்த நூற்றாண்டை சேர்ந்த புகைப்படங்கள் அல்லது ஓவியங்களை கவனித்துள்ளீர்களா? அதில் புகைப்படங்கள் வெவ்வேறு இடங்களில் வெவ்வேறு சூழலில் எடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் அதில் ஒரு விஷயம் மட்டும் பொதுவானதாக இருக்கும். அது என்னவெனில் புகைப்படத்தில் யாருமே சிரித்திருக்க மாட்டார்கள்.

சிரித்தது போல உங்களால் ஒரு புகைப்படத்தைக் கூட பார்க்க முடியாது. இதற்கு பின்னால் பல சுவாரஸ்யமான காரணங்கள் உள்ளன. அவை என்னவென்று இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

அடிப்படைக் காரணம்

கேமரா கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தொடக்க காலக்கட்டத்தில் புகைப்படம் எடுத்தல் என்பது இன்று இருப்பது போல எளிதான காரியம் அல்ல. டாகுரோடைப்ஸ் எனப்படும் ஆரம்பகால புகைப்படங்களை எடுப்பதற்கு நீண்ட நேரம் தேவைப்பட்டது, பெரும்பாலும் ஒரு புகைப்படம் எடுக்க பல நிமிடங்கள் தேவைப்பட்டது.

மங்கலான படத்தைத் தவிர்க்க புகைப்படத்தில் இருப்பவர்கள் முற்றிலும் அமைதியாக இருக்க வேண்டும், மேலும் அவ்வளவு நேரம் முகத்தை சிரித்தபடி வைத்திருப்பது மிகவும் சங்கடமானதாக இருந்திருக்கும். மேலும், ஒரு புகைப்பட அமர்வின் அதிக விலை மற்றும் சம்பிரதாயமானது, அது வரையப்பட்ட உருவப்படத்தைப் போலவே தீவிரத்தன்மையுடன் நடத்தப்பட்டது, இது பெரும்பாலும் தனிப்பட்ட மகிழ்ச்சியைக் காட்டிலும் உட்கார்ந்தவரின் சமூக நிலை அல்லது தொழில்முறை நிலையை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஒரு புகைப்படம் எடுப்பதற்கு ஆன செலவும் அதிகமாக இருந்தது மற்றும் ஒரு ஓவியம் வரைவது போலவே தீவிரதன்மையுடன் புகைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்டது.

ஓவியத்தின் தாக்கம்

ஓவிய மரபுகள் ஆரம்பகால புகைப்படக்கலையை பெரிதும் பாதித்தன. ஓவியங்கள் பெரும்பாலும் நடுநிலை வெளிப்பாடுகளுடன் மக்களை சித்தரிக்கின்றன, உணர்ச்சியின் மீது கண்ணியம் மற்றும் கருணையை வலியுறுத்துகின்றன. இந்த போக்கு புகைப்படம் எடுப்பதிலும் கடைபிடிக்கப்பட்டது, அதனால் அனைவரும் ஒரே மாதிரியான போஸ் கொடுத்தனர். இது புகைப்படக்காரர்களுக்கு ஒரு முன்னுதாரணமாக அமைந்தது.

தொழில்நுட்ப சிக்கல்கள்

ஆரம்பகால புகைப்பட தொழில்நுட்பக் கட்டுப்பாடுகள் விண்டேஜ் ஓவியங்களின் கடுமையான அழகியலை வடிவமைப்பதில் வரையறுக்கும் காரணியாக இருந்தது. முதன் முதலில் கிடைத்த புகைப்பட செயல்முறையான டாகுரோடைப், அதன் நீண்ட வெளிப்பாடு நேரங்களுக்கு குறிப்பாகப் புகழ் பெற்றது, தெளிவான படத்தை உறுதி செய்ய பாடங்கள் பல நிமிடங்கள் அசைவில்லாமல் இருக்க வேண்டியிருந்தது.

எந்தவொரு அசைவும் ஒரு மங்கலான புகைப்படத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதால், இந்த தேவை இயற்கையான புன்னகையை வைத்திருப்பதை கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாக்கியது. இதன் விளைவாக, சகாப்தத்தின் புகைப்படக் கலைஞர்கள் நடுநிலை வெளிப்பாடுகளாக அசையாமல் இருக்குமாறு தங்கள் கூறினர், இந்த நடைமுறை காலப்போக்கில் கடைபிடிக்க எளிதானதாக இருந்த்து.

இந்த நடைமுறை, தொழில்நுட்பத்தின் சிக்கல்கள் தேவையிலிருந்து பிறந்தது, விரைவான புகைப்பட செயல்முறைகள் உருவாக்கப்பட்டாலும், உருவப்படத்திற்கான ஒரு விதிமுறையை நிறுவியது. இந்த ஆரம்பகால புகைப்படங்களில் நம் முன்னோர்களின் புன்னகையற்ற முகங்கள், அந்தக் காலத்தின் கலாச்சார இயல்புகளின் பிரதிபலிப்பு மட்டுமல்ல, ஆரம்பகால கேமராக் கருவிகளின் தொழில்நுட்ப திறன்கன் பிரதிபலிப்பாகவும் இருந்தது.

கலாச்சார அணுகுமுறைகள்

அக்கால கலாச்சார மனப்பான்மை புகைப்படங்களில் சிரிப்பதை ஊக்கப்படுத்தவில்லை. முறையான அமைப்புகளில் புன்னகை பெரும்பாலும் அநாகரீகமாக கருதப்பட்டது. ஒரு புகைப்படத்தில் புன்னகைப்பது கண்ணியமற்றதாக அல்லது பொருத்தமற்றதாகக் காணப்படலாம், இது மிகவும் ஒதுக்கப்பட்ட சமூக நெறிமுறைகளை பிரதிபலிக்கிறது. இந்த கலாச்சார சூழல் ஆரம்பகால புகைப்படங்களில் இருந்த தீவிரமான நடத்தைக்கு பங்களித்தது.

புகைப்படம் எடுத்தலில் இருந்த ஆடம்பரம்

19 ஆம் நூற்றாண்டில், புகைப்படம் எடுத்தல் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க கலாச்சார மற்றும் தொழில்நுட்ப மைல்கல்லைக் குறித்தது. இன்றைய காலகட்டத்தைப் போலல்லாமல், தருணங்களைப் படம்பிடிப்பது மற்றும் புகைப்படம் எடுத்தல் கணிசமான அளவிலான நிகழ்வாக இருந்தது. இந்த செயல்முறை விலை உயர்ந்தது மட்டுமல்ல, சிக்கலானதும் கூட, பெரும்பாலும் ஒரு நிபுணரின் சேவைகள் தேவைப்பட்டது.

எனவே, ஒருவரின் புகைப்படம் எடுப்பது ஒரு முக்கியமான சந்தர்ப்பமாகும், இது பொதுவாக குறிப்பிடத்தக்க வாழ்க்கை நிகழ்வுகளுக்காக அல்லது ஒரு குடும்பத்தின் பரம்பரையின் தோற்றத்தைப் படம்பிடிக்க மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது.

எனவே மக்கள் புகைப்படம் எடுப்பதற்கு அதிக முன்னேற்பாடுகள் செய்ய வேண்டியிருந்தது. மக்கள் தங்கள் சிறந்த உடையை அணிந்துகொண்டு, புகைப்படக் கலைஞரின் ஸ்டூடியோவிற்குச் சென்று, நீண்ட நேரம் காத்திருந்து போஸ் கொடுத்தனர், அதேபோல புகைப்படத்தை பெறுவதற்கும் நீண்ட காலம் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது.