இந்தியா சுதந்திரமடைந்து 15 ஆண்டுக்கு பின் தனியாக சுதந்திரமடைந்த இந்திய மாநிலம் எது தெரியுமா? அட இந்த மாநிலமா?

இந்தியாவின் சுதந்திர போராட்டம் என்பது உலக வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. 1857-ல் ஆங்கிலேயே ஆட்சிக்கு எதிராக தொடங்கப்பட்ட இந்திய சுதந்திர போராட்டம் பல்வேறு தடைகளுக்குப் பிறகு இறுதியாக 1947-ல் முடிவுக்கு வந்தது. இந்தியா சுதந்திரமடைந்த போது பல்வேறு ராஜ்ஜியங்களாக பிரிந்து இருந்ததால் சில மாகாணங்கள் மிகவும் தாமதமாகவே சுதந்திரம் அடைந்தது.

குறிப்பாக ஒரு மாநிலம் இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்து 15 ஆண்டுகளுக்கு பிறகுதான் சுதந்திரம் அடைந்து இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைந்தது. அது வேறு எந்த மாநிலமும் அல்ல, இளைஞர்களின் கனவு நகரமாகவும், ஆண்டுதோறும் கோடிக்கணக்கான சுற்றுலா பயணிகளை ஈர்க்கும் கோவாதான் அது.

கோவா 400 ஆண்டுக்கும் மேலாக போர்த்துகீசிய ஆட்சியின் கீழ் நலிந்து கொண்டிருந்தது. இந்தியாவின் சில பகுதிகளை முதன்முதலில் காலனித்துவப்படுத்தியவர்களும், கடைசியாக இந்தியாவை விட்டு வெளியேறியவர்களும் போர்த்துகீசியர்கள்தான்.

கோவாவின் சுதந்திர போராட்டம்

இறுதியாக டிசம்பர் 19, 1961 அன்று கோவா போர்த்துகீசிய ஆட்சியிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டது. ஆயுதமேந்திய கெரில்லாக்கள், அகிம்சை போராட்டக்காரர்கள, பத்திரிகையாளர்கள் மற்றும் புகழ்பெற்ற திரைப்படக் கலைஞர்கள் கூட கோவாவின் சுதந்திரத்திற்காகப் போராடினர். இது ஒரு மறக்கப்பட்ட சுதந்திர போராட்டமாகும்.

நாட்டின் பிற பகுதிகள் சுதந்திரத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாலும், கோவாவில் அடிமைப்பட்டே இருந்தது. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகும், நாட்டின் சில பகுதிகள் அந்நிய ஆட்சியின் கீழ் இருந்தன. பிரெஞ்சுக்காரர்கள் பாண்டிச்சேரியை விட்டு வெளியேறினர், ஆனால் போர்ச்சுகல் அதன் கடலோரப் பகுதியான கோவாவின் மீதான இந்தியாவின் உரிமைகோரலைத் தொடர்ந்து எதிர்த்தது. சர்வதேச அழுத்தங்களால் போர்ச்சுகல் அரசாங்கத்தை தனது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொள்ள நிர்பந்திக்க முடியவில்லை.

கோவாவில் போர்துகீசியர்களின் ஆதிக்கம்

1540-களில், இந்துக்கள் மற்றும் கோவா கத்தோலிக்கர்கள் மீதான துன்புறுத்தலுடனும், கொங்கனி மொழி ஒடுக்கப்பட்டதுடனும், போர்த்துகீசியர்களின் ஆட்சிக்காலம் தொடங்கியது. அவர்கள் இந்து கோவில்களை அழித்து, இந்து திருமண சடங்குகளுக்கு தடைகளை விதித்தனர்.

தாமாக முன்வந்து கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறிய இந்துக்கள் 15 ஆண்டுகளுக்கு நில வரிகளிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டனர். மக்களுக்கு பேச்சுரிமை, கூட்டம் கூடும் உரிமை மற்றும் பத்திரிகை உரிமை மறுக்கப்பட்டது.

சுதந்திர போராட்டத்தின் தொடக்கம்

ஜூன் 18, 1946, இந்தியாவில் போர்த்துகீசிய ஆட்சியின் முடிவுக்கு தொடக்கமாக இருந்தது. டாக்டர் ராம் மனோகர் லோஹியா, கோவா கல்வியாளரும் எழுத்தாளருமான டாக்டர் ஜூலியாவோ மெனசஸை மருத்துவ பரிசோதனைக்காக பம்பாயில் சந்தித்தார். அப்போது எழுத்தாளர் மெனசஸ், லோஹியாவை கோவாவின் அசோல்னாவில் உள்ள தனது வீட்டிற்கு அழைத்தார். அவரது அழைப்பை ஏற்று, லோஹியா கோவாவிற்கு வந்து மெனசஸின் இல்லத்தில் தங்கினார்.

அங்கு இரு தலைவர்களும் அந்தக் காலகட்டத்தில் கோவாவில் நிலவிய சூழ்நிலையைப் பற்றி விவாதித்து, போர்த்துகீசிய அரசாங்கத்தால் விதிக்கப்பட்ட பொதுக் கூட்டங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட தடையை மீற முடிவு செய்தனர். 435 ஆண்டுகள் பழமையான போர்த்துகீசிய ஆட்சிக்கு எதிரான முதல் ஒத்துழையாமை இயக்கம் இதுவாகும்.

இதைதொடர்ந்து லோஹியா கைது செய்யப்பட்டு அவரது இயக்கம் தடைசெய்யப்பட்டது, ஆனால் இந்த அது கோவா மக்களை ஊக்கப்படுத்தியது. மக்கள் ஒருவரையொருவர் சந்திக்கவும், போராட்டங்களை முன்னெடுக்கவும், திட்டம் வகுக்கத் தொடங்கினர். பிரபாகர் விட்டல் சினாரி போன்ற பல இளம் கோவா மக்களின் மனதில் இது ஒரு நீடித்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

புரட்சியாளர்களுடன் புனேவைச் சேர்ந்த மல்யுத்த வீரர் நானா கஜ்ரேக்கர், பம்பாயைச் சேர்ந்த இசையமைப்பாளரும் தேசியவாதியுமான சுதிர் பட்கே மற்றும் பலர் இருந்தனர். அவர்கள் ஆசாத் கோமந்தக் தளம் (AGD) உடன் இணைந்து ஐக்கிய விடுதலை முன்னணி என்ற ஒரு பெரிய கூட்டணியை உருவாக்கினர்.

இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற பின்னணிப் பாடகியான லதா மங்கேஷ்கரும் இந்த சுதந்திரப் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். போர்த்துகீசிய ஆட்சியில் இருந்து கோவா, தாத்ரா மற்றும் நாகர் ஹவேலியை விடுவிப்பதற்காக புரட்சியாளர்கள் ஆயுதங்களை வாங்க பணம் திரட்ட உதவும் வகையில் புனேவில் ஒரு இசை நிகழ்ச்சியில் அவர் நிகழ்ச்சி நடத்தினார்.

1961 ஆம் ஆண்டு டெல்லியில் நடந்த ஆப்ரோ-ஆசிய மாநாட்டில், கோவா மீதான இந்தியாவின் நிலைப்பாடு கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டது. நவம்பர் 1961 இல், போர்த்துகீசியர்கள் இந்திய நீராவி கப்பல்கள் மற்றும் மீன்பிடி படகுகள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி இந்தியாவைத் தூண்டினர், இதில் ஒரு மீனவரும் கொல்லப்பட்டார், மேலும் அவர்கள் கிராமவாசிகளை வெளியே இழுத்து பிணைக் கைதிகளாகப் பிடிக்க முயன்றனர்.

அப்போதைய பாதுகாப்பு அமைச்சர் கிருஷ்ண மேனன், ஜவஹர்லால் நேருவிடம், படைபலத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டிய நேரம் இது என்று கூறினார். முழு வான் மற்றும் கடற்படை ஆதரவுடன் 30,000 இந்திய படைவீரர்கள் போருக்கு அனுப்பப்பட்டார்கள், அதன்பின் 48 மணி நேரத்திற்குள், கோவா போர்த்துகீசிய ஆட்சியிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டது. இறுதியாக டிசம்பர் 19, 1961-ல் கோவா சுதந்திரம் பெற்றது.