ஆதி மனிதர்கள் எப்போது மாமிசம் சாப்பிட தொடங்கினார்கள் தெரியுமா அதனால் என்ன நடந்தது தெரியுமா?

750 கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள் வாழும் நம் உலகில் இலட்சக்கணக்கான பிரச்சினைகள் நிறைந்துள்ளது. அதில் மக்களின் உணவுமுறை மிகவும் அநாவசியமான மற்றும் ஆபத்தான பிரச்சினையாக மாறியுள்ளது. சைவம் மற்றும் அசைவ உணவு உண்பவர்கள் உலகம் முழுக்க நிறைந்திருந்தாலும் அதில் யார் என்ன சாப்பிட வேண்டுமென்று மற்றவர்கள் தலையிடாமல் இருப்பது நல்லது.

ஒருவர் என்ன சாப்பிட வேண்டும், எதை சாப்பிடக் கூடாது என்று பல ஒடுக்குமுறைகளை ஏற்படுத்தி, குறிப்பிட்ட உணவுகளை சாப்பிடுபவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தும் அளவிற்கு மக்கள் முட்டாளாக மாறி வருகிறார்கள். அசைவ உணவு சாப்பிடுபவர்கள் கோடிக்கணக்கில் தற்போது இருந்தாலும் ஆதி மனிதன் எப்போது முதன் முதலாக அசைவ உணவு சாப்பிட பழகியிருப்பார்கள் என்று எப்போதாவது சிந்தித்து உள்ளீர்களா?

மனிதர்கள் தாவர அடிப்படையிலான உணவில் இருந்து இறைச்சி நுகர்வுக்கு மாறியது மனிதர்களின் மூளை வளர்ச்சியிலும், மனித பரிணாம வளர்ச்சியிலும் முக்கிய பங்கு வகித்ததாக நம்பப்படுவதால், இந்த கேள்வி எப்போதும் விஞ்ஞானிகளுக்கு ஆர்வத்தைத் தூண்டும் ஒன்றாக உள்ளது. தற்போது ​​புதைபடிவ பல் பற்சிப்பியை பகுப்பாய்வு செய்யும் புதிய ஆராய்ச்சி, இந்த மாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு வழிவகுத்துள்ளது.

இந்த நீண்ட கால கேள்விக்கான பதிலைக் கண்டறிய, விஞ்ஞானிகள் தென்னாப்பிரிக்காவில் உள்ள ஸ்டெர்க்ஃபோன்டைன் குகைகளை ஆராய்ந்தனர், இது ஆரம்பகால ஹோமினின்களின் எச்சங்களைப் பாதுகாத்த புதைபடிவங்கள் நிறைந்த தளமாகும். அவர்கள் 3.4 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஆஸ்ட்ராலோபிதேகஸ் மாதிரிகளின் பற்சிப்பியை பகுப்பாய்வு செய்து, அவர்களின் உணவுப் பழக்கத்தை வெளிப்படுத்தக்கூடிய வேதியியல் குறிப்பான்களை ஆராய்ந்தனர்.

இந்த ஆய்வின் ஒரு முக்கிய குறிகாட்டியாக நைட்ரஜன் ஐசோடோப்புகள் உள்ளன, அவை உணவுச் சங்கிலியில் ஒரு விலங்கின் நிலையை தீர்மானிக்க உதவுகின்றன. இதில் ​​நைட்ரஜன்-15 (¹⁵N) அளவுகள் அதிகரிப்பது கண்டறியப்பட்டது, அதாவது மாமிச உண்ணிகள் தாவர உண்ணிகளை விட அதிக அளவுகளைக் கொண்டுள்ளன. கடல் நுண்ணிய புதைபடிவங்களில் இந்த முறை முன்பு பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும், புதைபடிவ பல் பற்சிப்பியில் இதைப் பயன்படுத்துவது ஒரு புதுமையான அணுகுமுறையாகும்.

நவீன மற்றும் பண்டைய விலங்கு பற்கள் இரண்டிலும் நடத்திய விரிவான சோதனைக்குப் பிறகு, தாவர உண்பவர்களுக்கும் இறைச்சி உண்பவர்களுக்கும் இடையில் உள்ள வித்தியாசத்தை கண்டறிய முடியும் என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் உறுதிப்படுத்தினர்.

அவர்கள் ஆஸ்ட்ராலோபிதேகஸ் கடைவாய்ப்பற்களை ஆய்வு செய்தபோது, ​​கண்டுபிடிப்புகள் தெளிவாக இருந்தன. அவற்றின் நைட்ரஜன் ஐசோடோப்பு அளவுகள் தாவர உண்ணிகளின் அளவுகளுடன் பொருந்தின. இறைச்சி அவர்களின் உணவில் வழக்கமான பகுதியாக இல்லை என்பதை இது குறிக்கிறது. அதற்கு பதிலாக, இந்த ஆரம்பகால ஹோமினின்கள் முதன்மையாக தாவரங்களை சாப்பிட்டன, ஒருவேளை அவ்வப்போது பூச்சிகள் அல்லது முட்டைகளை உட்கொண்டிருக்கலாம். அவர்கள் கணிசமான அளவு இறைச்சியை வேட்டையாடினர் என்பதற்கு வலுவான ஆதாரங்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இறைச்சி எப்போது மனித உணவில் பிரதானமாக மாறியது? இதற்கான பதில் சுமார் 2 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஹோமோ இனத்தின் தோற்றத்துடன் இருக்கலாம். இந்தக் காலகட்டத்தின் புதைபடிவ சான்றுகள் கல் கருவி பயன்பாட்டில் திடீர் அதிகரிப்பை வெளிப்படுத்துகின்றன, குறிப்பாக விலங்குகளின் சடலங்களை வெட்டுவதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். புதைபடிவ எலும்புகளில் வெட்டு அடையாளங்கள் ஆரம்பகால மனிதர்கள் இறைச்சியை தீவிரமாக பதப்படுத்தி வந்தனர் என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

இந்த உணவுமுறை மாற்றம் பரிணாம வளர்ச்சியில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. விலங்குகளின் இறைச்சிகள் அடர்த்தியான கலோரிகள், அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்கள் மற்றும் முக்கிய ஊட்டச்சத்துக்களை வழங்கியது, நார்ச்சத்துள்ள தாவரப் பொருட்களுடன் ஒப்பிடும்போது குறைந்த அளவு உட்கொண்டாலே அவை அதிக ஆற்றலை வழங்குகிறது. நீண்ட செரிமானம் மற்றும் விரிவான மெல்லுதல் தேவைப்படும் தாவரங்களைப் போலல்லாமல், ஆதி மனிதர்களுக்கு இறைச்சி மிகவும் திறமையான ஆற்றல் மூலமாக இருந்தது. இது வளர்சிதை மாற்றத்தை அதிகரித்திருக்கலாம், இது அதிக மூளை வளர்ச்சிக்கும் வழிவகுத்திருக்கலாம்.

இறுதியாக, வழக்கமான இறைச்சி நுகர்வுக்கான மாற்றம் வெறும் உணவுமுறை மாற்றத்தை விட அதிகமாக இருந்தது. இது மனித பரிணாமத்தை வடிவமைக்க உதவிய ஒரு திருப்புமுனையாக இருந்தது, இது ஆரம்பகால மனிதர்களுக்கு உயிர்வாழ்விலும் வளர்ச்சியிலும் குறிப்பிடத்தக்க நன்மையை அளித்தது.