இந்தியாவில் கண்டறியப்பட்ட இந்த சபிக்கப்பட்ட வைரங்கள் உலகம் முழுவதும் எண்ணற்ற மரணத்தை ஏற்படுத்தியதாம் தெரியுமா?

நமக்கு வைரம் என்றாலே முதலில் நினைவிற்கு வருவது கோஹினூர் வைரம்தான். இந்தியாவின் பொக்கிஷமாக கருதப்பட்ட கோஹினூர் வைரம் ஆங்கிலேயர்களால் திருடப்பட்டு தற்போது லண்டனில் உள்ளது. கோஹினூர் வைரம் எவ்வளவு பிரபலமானதோ அதேயளவிற்கு அதன் சாபங்களும் பிரபலமானவை.

கோஹினூர் வைரம் போலவே உலகில் பல வைரங்கள் உள்ளன. சபிக்கப்பட்ட வைரங்கள் என்று அழைக்கப்படும் அவை பல சாம்ராஜ்ஜியங்களை வீழ்த்தியதுடன் எண்ணற்ற மரங்களையும் ஏற்படுத்தியது. இந்த வைரங்களின் வரலாறு திரைப்படங்களின் சுவாரஸ்யத்தை மிஞ்சக்கூடியவை.

இந்த சபிக்கப்பட்ட வைரங்கள் என்னவெல்லாம் செய்தது, அதனால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் என்னென்ன மற்றும் தற்போது அந்த வைரங்கள் எங்கு உள்ளது என்று இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

கோஹினூர்

14 ஆம் நூற்றாண்டில் கோல்கொண்டாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கோஹினூர் பல ஆளும் மகாராஜாக்களின் கைகளுக்குள் சென்றது, அவர்களில் எவரும் அதிக காலம் ஆட்சியில் இருக்கவில்லை. தாஜ்மஹாலைக் கட்டிய புகழ்பெற்ற முகலாய ஆட்சியாளரான ஷாஜகானுக்குச் சொந்தமானதாக இருந்தபோது இந்த கல் புகழ் பெற்றது. அவர் தனது புகழ்பெற்ற மயில் சிம்மாசனத்தில் 186 காரட் வைரத்தை வைத்திருந்தார்.

ஆனால் அவர் அதை அனுபவிக்கும் முன்பே, அவர் தனது சொந்த மகனால் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு பாரசீகத் தளபதி நாதிர் ஸ்ஜா இப்பகுதியைக் கைப்பற்றியபோது, அவர் அதை 'கோ-இ-நூர்'(ஒளியின் மலை) என்று அறிவித்தார். சபிக்கப்பட்ட வைரத்தை அவர் தனது கவசத்தில் அணிந்திருந்தார்.

ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவின் வர்த்தக நிலையங்களைக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தபோது, அந்தக் கல் விக்டோரியா மகாராணிக்குக் கொடுக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. 1911 ஆம் ஆண்டில், அவர் அதை இம்பீரியல் கிரீடத்தில் பதித்தார்.

கல்லின் சாபம் ஆண்களுக்கு மட்டுமே ஆபத்தானது என்று நம்பப்படுகிறது. இந்த கிரீடம் இங்கிலாந்து அரச குடும்பத்து பெண்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. 1306 ஆம் ஆண்டிலிருந்து வைரத்தைப் பற்றிய உரை கூறுகிறது: கடவுள் அல்லது ஒரு பெண் மட்டுமே தண்டனையின்றி அதை அணிய முடியும் என்று கூறியுள்ளது.

ஹோப் வைரம்

350 ஆண்டு கால வரலாறு கொண்ட ஹோப் வைரம் உலகின் மிகவும் பிரபலமான சபிக்கப்பட்ட வைரங்களில் ஒன்றாகும். இந்த வைரம் 1673 இல் இந்தியாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, இது முதலில் 115 காரட் நீல வைரமாக இருந்தது. கிங் லூயிஸ் XIV மற்றும் மேரி அன்டோனெட் ஆகியோர் அதன் முதல் உரிமையாளர்களாக இருந்தனர்.

1839 ஆம் ஆண்டில், இந்த கல் ஹென்றி டயமண்ட் ஹோப் என்பவரால் வாங்கப்பட்டது, அதற்குப் பிறகுதான் இது ஹோப் வைரம் என்று பெயரிடப்பட்டது. அவரது அகால மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரது சூதாட்டக் கடனை அடைப்பதற்காக அவரது குடும்பத்தினர் அதை விற்றனர். நகைக்கடைக்காரர் வில்ஹெல்ம் ஃபால்ஸ் அந்த வைரத்தைப் பெற்றார், அவருடைய மகன் அவரைக் கொன்று அந்த வைரத்தை எடுத்துக் கொண்டார், அதன்பின்னர் தற்கொலை செய்து கொண்டார்.

அதன்பின்னர் அந்த சபிக்கப்பட்ட வைரத்தை எவலின் வால்ஷ் மெக்லீனிடம் அது சென்றடைந்தது, அவர் கற்பனை செய்ய முடியாத இழப்பை எதிர்கொண்டாள், 9 வயது மகன் விபத்தில் இறந்தார் மற்றும் 25 வயது மகள் போதைமருந்து அதிகமாக எடுத்துக் கொண்டதால் இறந்தார். அவருடைய கணவர் அவளை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, அவர் பைத்தியம் பிடித்து இறந்தார்.

வால்ஷ் மெக்லீனின் வாரிசுகள் கல்லை ஹாரி வின்ஸ்டனுக்கு விற்றனர், அவர் அந்த வைரத்தின் சாபத்தைப் பற்றி அறிந்த பிறகு அதனை அருங்காட்சியத்திற்கு நன்கொடையாக வழங்குவதற்கான புத்திசாலித்தனமான முடிவை எடுத்தார்.

சான்சி வைரம்

சான்சியின் பயங்கரமான வரலாறு 16 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து தொடங்குகிறது. அதன் மூன்று அரச உரிமையாளர்கள் - பர்கண்டியின் சார்லஸ் தி போல்ட், இங்கிலாந்தின் சார்லஸ் I மற்றும் பிரான்சின் லூயிஸ் XVI - கல்லைக் கைப்பற்றிய பின்னர் பயங்கரமான மரணங்களை சந்தித்தனர். பல நூற்றாண்டுகளாக, அது போர்களுக்கு நிதியளிக்க அடகு வைக்கப்பட்டு, திருடப்பட்டு, பல தசாப்தங்களாக காணாமல் போனது.

1600 களின் முற்பகுதியில், ஹென்றி IV மன்னரின் நிதியமைச்சராக பணியாற்றிய அதன் அப்போதைய உரிமையாளர் நிக்கோலஸ் டி ஹார்லே, சீக்னூர் டி சான்சி என்பவருக்கு விற்றார், அதன் பிறகே இது சான்சி வைரம் என்று பெயரிடப்பட்டது.

சான்சியின் விசுவாசமான வேலைக்காரன் வைரத்தை அதன் அடுத்த உரிமையாளரான கிங் ஜேம்ஸ் I க்கு வழங்கும்போது, அவர் கொள்ளையர்களால் தாக்கப்பட்டார், மேலும் வைரத்தை அவர்களிடம் ஒப்படைப்பதற்குப் பதிலாக, அவர் அதை விழுங்கினார். அதனால் அவர் கொலை செய்யப்பட்டார், பின்னர் அவரது சடலத்திலிருந்து வைரம் அகற்றப்பட்டது.

கிங் ஜேம்ஸ் I பணம் தேவைப்படும் போது, அவர் அதை பிரெஞ்சு அரச குடும்பத்திற்கு விற்றார், மேலும் பிரெஞ்சு புரட்சியின் போது அது திருடப்பட்டது. இது ஒரு ரஷ்ய இளவரசரின் கைகளில் மீண்டும் கிடைத்தது, அதன்பின் பல கைகளுக்கு மாறியது, மேலும் 1906 இல் வில்லியம் வால்டோர்ஃப் ஆஸ்டரால் லேடி ஆஸ்டருக்கு திருமண பரிசாக வாங்கப்பட்டது, அவர் அதை தலைப்பாகையில் அணிந்திருந்தார். 1978 ஆம் ஆண்டில், ஆஸ்டர் குடும்பம் அந்த வைரத்தை லூவ்ருக்கு $1 மில்லியனுக்கு விற்றது.

பிளாக் ஓர்லோவ்

பிளாக் ஓர்லோவ் ஆரம்பத்தில் இருந்தே ஒரு சபிக்கப்பட்ட வைரம். அசல் 195 காரட் கருப்பு வைரமானது ஒரு காலத்தில் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்து கடவுளான பிரம்மாவின் சிலையின் கண்ணாக இருந்தது மற்றும் சிலையிலிருந்து கல்லைத் திருடிய துறவி கொலை செய்யப்பட்டார்.

அதன் இருப்பிடம் பல தசாப்தங்களாக மாறிய பிறகு, நகை வியாபாரி ஜே.டபிள்யூ 1932 இல் பாரிஸ் வைரத்தை வாங்கினார். அவருடைய வியாபாரம் தோல்வியடைந்ததால், நியூயார்க்கின் உயரமான இடத்தில் இருந்து குதித்து தற்கொலை செய்து கொண்டார்.

அதன்பின் இரண்டு ரஷ்ய அரச குடும்பத்தினர் வைரத்தை வைத்திருந்தனர், இருவரும் தனித்தனியாக குதித்து இறந்தனர். ஒரு துணிச்சலான சார்லஸ் எஃப். வில்சன் 1950 இல் பிளாக் ஓர்லோவைக் கையகப்படுத்தினார் மற்றும் 67.50 காரட்டாக மறுசீரமைத்தார்.

ரீஜண்ட் வைரம்

ரீஜண்ட் வைரம் ஒரு பயங்கரமான தொடக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது. 18 ஆம் நூற்றாண்டில், ஒரு இந்திய அடிமை கல்லைக் கண்டுபிடித்து, காலில் பலத்த காயத்துடன் அதனை எடுத்துச் சென்றார். அந்த வைரத்தை இந்தியாவிற்கு வெளியே கடத்த உதவுவதாக உறுதியளித்த ஒரு ஆங்கிலேய கொமடோர், அவரை ஏமாற்றி கொன்று விட்டு வைரத்தை அபகர்ரித்துக் கொண்டார்.

ஆர்லியன்ஸின் பிரெஞ்சு ரீஜண்ட் பிலிப் II, 140.6 காரட் இருந்த அந்த சபிக்கப்பட்ட வைரத்தை வாங்கினார். அதன்பின்னர் அது ரீஜண்ட் வைரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. பல சபிக்கப்பட்ட வைரங்களைப் போலவே, இது பிரெஞ்சு புரட்சியின் போது மறைந்து, இறுதியாக நெப்போலியன் I இன் வாள் மீது மீண்டும் தோன்றியது.

சாபம் பேரரசரைப் பின்தொடர்ந்ததது, அவர் வாட்டர்லூ போரில் தோற்ற பிறகு, அவர் நாடுகடத்தப்பட்டு தெற்கு அட்லாண்டிக்கில் உள்ள ஒரு சிறிய தீவில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார், அங்கு அவர் 51 வயதில் இறந்தார்.