உலக வரலாற்றின் ஊழல் நிறைந்த மோசமான தேர்தல்கள்... ஹிட்லர் அதிபராக செஞ்ச தேர்தல் ஊழல் என்ன தெரியுமா?

உலகெங்கிலும் உள்ள பல தேர்தல்கள் ஏமாற்றுதல் மற்றும் மோசடி வழக்குகளால் நிறைந்துள்ளன. வேட்பாளராக வெற்றி பெறுவதற்கோ அல்லது எதிராளியை தோற்கடிப்பதற்கோ தேர்தலில் மோசடியில் ஈடுபடுவது, வாக்கு மோசடிகளில் ஈடுபடுவது என தேர்தல் குற்றங்கள் உலக வரலாறு முழுவதும் நிறைந்துள்ளன.

தேர்தல் மோசடி என்பது ஒரு வேட்பாளரின் வாக்குப் பங்கை அதிகரிப்பது அல்லது எதிராளியின் வாக்குகளைக் குறைப்பது. ஒவ்வொரு நாட்டிலும் தேர்தல் செயல்முறையை நிர்வகிக்கும் வெவ்வேறு சட்டங்கள் உள்ளன மற்றும் அத்தகைய சட்டங்களை மீறுவது தேர்தல் மோசடிகளுக்கு வழிவகுக்கும்.

நாஜி ஜெர்மனியில் இருந்து 21 ஆம் நூற்றாண்டுவரை என உலக வரலாற்றில் இதுவரை நடந்த மிகப்பெரிய தேர்தல் மோசடிகள் சிலவற்றை இந்த பதிவில் பார்க்கலாம்.

Fire Degree And Enabling Act, ஜெர்மனி 1933

அடால்ஃப் ஹிட்லர் ஜெர்மனியின் அதிபராகப் பதவியேற்ற முதல் நாளிலேயே பாராளுமன்றம் கலைக்கப்பட வேண்டும் என்று ஜெர்மன் ஜனாதிபதி பால் வான் ஹிண்டன்பேர்க்கிடம் கூறினார். ஹிட்லருக்கும் அவரது அமைச்சரவைக்கும் ரீச்ஸ்டாக் சம்பந்தப்படாமல் சட்டங்களை இயற்றும் அதிகாரங்களை வழங்கும் வகையில் சட்டம் திருத்தப்பட்டது.

இந்த சட்டத்திருத்தம் ஹிட்லருக்கு முழுமையான அதிகாரங்களை வழங்கியது மற்றும் பெரும்பாலான சிவில் உரிமைகளை ஒழித்தது. இந்த ரீச்ஸ்டாக் மூலம் இயற்றப்பட்டது, அங்கு நாஜி அல்லாத உறுப்பினர்கள் அச்சுறுத்தப்பட்டனர், இதன் மூலம் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு எதிராக ஹிட்லரின் செயல்களுக்கு வாக்களித்தனர்.

1946 ருமேனிய பொதுத் தேர்தல்

1946 ஆம் ஆண்டு ருமேனிய பொதுத் தேர்தல் நவம்பர் 19 ஆம் தேதி நடைபெற்ற அதிகாரப்பூர்வ முடிவு ருமேனிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (PCR) மற்றும் BPD க்குள் அதன் கூட்டணி கட்சிக்காரர்களுக்கு வெற்றியை அளித்தது. BPD பாராளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மையான இடங்களை வென்றது. இருப்பினும், அரசியல் விமர்சகர்கள் BPD மிரட்டல் தந்திரங்கள் மற்றும் தேர்தல் முறைகேடுகள் மூலம் வெற்றி பெற்றதாக குற்றம் சாட்டினார்கள்.

பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் கட்சி 48% வாக்குகளுடன் வெற்றி பெற்றதாகவும், அது கூறியது போல் 80% அல்ல என்றும், அரசாங்கத்தை அமைப்பதற்கான தேவையை அது பூர்த்தி செய்யவில்லை என்றும் கூறினர். 1946 ஆம் ஆண்டு தேர்தல், இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் கிழக்குத் தொகுதியை உருவாக்கிய நாடுகளில் நடைபெற்ற ஊழல் நிறைந்த தேர்தலாக கருத்தப்பட்டது. பிரிட்டிஷ் அரசாங்கமும் இதன் முடிவுகளை அங்கீகரிக்க மறுத்தது.

ஃபெர்டினாண்ட் மார்கோஸின் பிலிப்பைன்ஸ் பொதுத் தேர்தல்கள், 1965-1986

ஃபெர்டினாண்ட் மார்கோஸ் ஒரு பிலிப்பைன்ஸ் அரசியல்வாதி ஆவார், அவர் 1965 முதல் 1986 வரை நாட்டை ஆண்டார். அவர் ஒரு சர்வாதிகாரியாக ஆட்சி செய்தார், அவரது அரசாங்கம் ஊழல் மற்றும் மிருகத்தனமான நிகழ்வுகள் நிறைந்தாக இருந்தது. அவர் 1972 இல் நாட்டை இராணுவச் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தார், ஊடகங்களை மௌனமாக்கினார், எதிர்க்கட்சியில் உள்ளவர்களுக்கு எதிராக வன்முறையைப் பயன்படுத்தினார்.

1965 இல், மார்கோஸ் பிலிப்பைன்ஸின் 10 வது ஜனாதிபதியாக தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார். 1969 இல் அவர் மீண்டும் தேர்தலில் வெற்றிபெற்று தனது சர்வாதிகாரத்தின் தொடக்கத்தைக் அறிவித்தார். 1981 ஜனாதிபதித் தேர்தலை எதிர்க்கட்சி பின்னர் புறக்கணித்தது, மார்கோஸ் 16 மில்லியன் வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார்.

1986 தேர்தல்களில், ஐக்கிய தேசியவாத ஜனநாயக அமைப்பின் தலைவராக இருந்த கொராசன் அக்கினோவின் பின்னால் நாடு ஒன்றுபட்டது. அக்கினோ 700,000 வாக்குகளுக்கு மேல் வெற்றி பெற்ற போதிலும் மார்கோஸ் வெற்றி பெற்றதாக தேர்தல் ஆணையம் அறிவித்தது. அக்வினோ, அவரது ஆதரவாளர்கள் மற்றும் சர்வதேச பார்வையாளர்கள் இந்த முடிவை நிராகரித்தனர், இது 1986 இல் மார்கோஸை நாடுகடத்த வழிவகுத்தது.

1996 மற்றும் 2000 செர்பிய பொதுத் தேர்தல்கள்

செர்பிய பொதுத் தேர்தல் நவம்பர் 3 மற்றும் 16, 1996 இல் நடைபெற்றது. இந்தத் தேர்தலில் செர்பியா மற்றும் மாண்டினீக்ரோ ஆகிய இரு கட்சிகளும் செர்பியாவின் சோசலிஸ்ட் கட்சி மற்றும் அதன் கூட்டணிக் கட்சிகளுடன் போட்டியிட்டன. ஜனாதிபதி ஸ்லோபோடன் மிலோசெவிக் செய்த தேர்தல் மோசடிக்கு பதிலளிக்கும் வகையில் எதிர்க்கட்சிகள் மாவட்டம் முழுவதும் பல போராட்டங்களை நடத்தின.

2000 ஆம் ஆண்டு தேர்தல் செப்டம்பர் 24, 2000 அன்று நடைபெற்றது, இது 1992 க்குப் பிறகு நாட்டின் முதல் சுதந்திரமான தேர்தல் ஆகும். இதன் முடிவுக்கு மாற்றப்பட்டவுடன், வோஜிஸ்லாவுக்கு ஆதரவாக தன்னிச்சையான வன்முறை வெடித்தது, இந்த வன்முறை மிலோசெவிக்கை அக்டோபர் 7, 2000 அன்று ராஜினாமா செய்ய கட்டாயப்படுத்தியது, பின்னர் அவர் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டார். எதிர்கட்சிகளின் குற்றச்சாட்டு உண்மை என நிரூபிக்கும் வகையில் வாக்குகள் பின்னர் திருத்தப்பட்டன.

உகாண்டா பொதுத் தேர்தல் 2006

உகாண்டாவின் முதல் பல கட்சித் தேர்தல் பிப்ரவரி 23, 2006 அன்று நடைபெற்றது. தற்போதைய ஜனாதிபதி யோவேரி முசெவேனி, ஜனநாயக மாற்றத்திற்கான மன்றத்தில் (Forum for Democratic Change) தனது முக்கிய எதிரியான Kizza Besigye உடன் இணைந்து தேசிய எதிர்ப்பு இயக்கத்தின் (NRM) மறுதேர்தலில் போட்டியிட்டார். FDC). தேர்தலுக்கு நான்கு மாதங்கள் உள்ள நிலையில், தேசத்துரோக குற்றச்சாட்டின் பேரில் பெசிகே கைது செய்யப்பட்டார். இந்த கைது உகாண்டா முழுவதும் வன்முறை மற்றும் கலவரத்திற்கு வழிவகுத்தது.

முசெவேனி 59% வாக்குகளைப் பெற்று வெற்றி பெற்றார், பெசிகியே 37% வாக்குகளைப் பெற்றார். முசெவேனியின் கட்சியான என்.ஆர்.எம்., நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் பெரும்பான்மையான இடங்களில் வெற்றி பெற்றது.

பெசிகே தலைமையிலான எதிர்க்கட்சியானது, கம்பாலாவில் தேர்தல் முடிவுகளை எதிர்த்துப் போராடியது, தேர்தல் முறைகேடுகள் நடந்ததாக பெரும்பான்மை பெஞ்ச் ஒப்புக்கொண்ட போதிலும், வாக்கெடுப்பை நிராகரிப்பதற்கான கோரிக்கையை உச்ச நீதிமன்றம் நிராகரித்தது.

எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களை மிரட்டுவதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட அரசாங்கம் அவர்களின் ஆதரவாளர்களான கைதுகள் மற்றும் தடுப்புக்காவலால் இது உலகின் ஊழல் மிகுந்த தேர்தல்களில் ஒன்றாக உள்ளது.

கென்ய பொதுத் தேர்தல் 2007

கென்யாவின் பொதுத் தேர்தல் டிசம்பர் 27, 2007 அன்று ஜனாதிபதி, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் உள்ளூராட்சி மன்றத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக நடைபெற்றது. ஜனாதிபதித் தேர்தலில் கிபாகி மற்றும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் ரைலா ஒடிங்கா இடையே போட்டி நிலவியது. ஐந்து பெரிய பழங்குடியினரை ஒன்றிணைத்து ரைலா ஒரு பரந்த தளத்தை உருவாக்கியபோது, கிபாகி ஆதிக்கம் செலுத்தும் கிகுயூவை வழிநடத்தியதன் மூலம் இந்த தேர்தல் இன விரோதத்தால் நிரம்பி வழிந்தது.

நாடு முழுவதும் ரெய்லாவுக்கு கணிசமான ஆதரவு இருப்பதாக கருத்துக் கணிப்புகள் சுட்டிக்காட்டிய போதிலும், கிபாகி 46% வாக்குகளைப் பெற்று வெற்றியாளராக அறிவிக்கப்பட்டார், ரெய்லா 44% பெற்றார். இருப்பினும், ஒடிங்காவின் கட்சி தேசிய சட்டமன்றத்தில் பெரும்பான்மையான இடங்களை வென்றது. ஒடிங்கா மற்றும் அவரது ஆதரவாளர்கள் எட்டு மாகாணங்களில் ஆறில் ஒடிங்கா பெரும்பான்மை வாக்குகளைப் பெற்றதாகக் கருதி முடிவுகளை மறுத்தனர்.

மேலும், சில கிபாகியின் ஆதரவுத் தளம் 100%க்கும் அதிகமான வாக்காளர்களைப் பதிவு செய்திருந்தது. டிசம்பர் 30, 2007 அன்று கிபாகி அவசரமாக பதவியேற்றார். இதன் காரணமாக வன்முறை வெடித்தது, அதன் முடிவுகள் இன மோதல்களாக உருவாகும் என அறிவிக்கப்பட்டது. வன்முறையில் 1300 பேர் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் 600,000 பேர் இடம்பெயர்ந்தனர்.