முகலாயர்களின் சிம்ம செப்பமானாக இருந்து தென்னிந்தியாவில் அவர்கள் நுழைவை தடுத்த ஆப்பிரிக்க அடிமை யார் தெரியுமா?

முகலாயர்கள் இந்தியாவிற்குள் நுழைந்தவுடன் அவர்களின் படைபலத்தால் அவர்களுடைய ஆட்சி மிக வேகமாக இந்தியாவின் பெரும்பகுதிக்கு பரவியது, ஆனால் அவர்கள் தக்காணப் பகுதியில் பெரும் சவாலை எதிர்கொண்டனர்.

தக்காணத்தில் பல திறமையான ஆட்சியாளர்கள் இருந்தனர், அத்தகைய ஆட்சியாளர்களில் ஒருவர்தான் மாலிக் அம்பர் ஆவார். மாலிக் முகலாயர்கள் மீது கடுமையான வெறுப்புக் கொண்டிருந்தார், அவர் தனது நண்பர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், 'என் உடலில் உயிர் இருக்கும் வரை நான் முகலாயர்களுக்கு எதிராகப் போராடுவேன்' என்று எழுதினார்.

இதில் கூடுதல் சுவாரஸ்யம் என்னவென்றால், முகலாயர்களை எதிர்த்து நின்ற இந்த சுல்தான், அதற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அடிமையாக இந்தியாவுக்கு வந்தவர். மாலிக் அம்பர் இந்திய வரலாற்றில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நபராக இருந்தார், அவர் அடிமைத்தனத்திலிருந்து இராணுவத் தலைவராகவும், தக்காணப் பகுதியில் உள்ள அகமதுநகர் சுல்தானகத்தின் ஆட்சியாளராகவும் மாறினார் .

அவர் தெற்கில் முகலாய விரிவாக்கத்திற்கு எதிராக ஒரு வலிமையான எதிர்ப்பை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர், மேலும் தக்காண சமூகம் மற்றும் கலாச்சாரத்தை வடிவமைத்த பல நிர்வாக மற்றும் இராணுவ சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தினார்.

யார் இந்த மாலிக் அம்பர்?

மாலிக் அம்பர் 1549 இல் எத்தியோப்பியாவில் பிறந்தார். அவரது ஆரம்பகால வாழ்க்கை பற்றிய தகவல்கள் அதிகம் கிடைக்கவில்லை. அவருடைய இயற்பெயர் சாப்பு. அடிமைகளை விற்கும் வியாபாரிகளால் அடிக்கடி குறிவைக்கப்பட்ட ஒரோமோ இனக்குழுவைச் சேர்ந்தவர் அவர் என்று கூறப்பட்டது. அவர் தனது பெற்றோரால் ஒரு அரபு வணிகரிடம் விற்கப்பட்டார், அவர் அவரை ஏமனுக்கு அழைத்துச் சென்றார், அங்கு அவர் மீண்டும் விற்கப்பட்டார். பின்னர் அவர் பாக்தாத்தில் விற்கப்பட்டார், அங்கு அவர் மிர் காசிம் அல்-பாக்தாதி என்பவரால் வாங்கப்பட்டார்.

அவர் இவருடைய திறமையையும், புத்திசாலித்தனத்தையும் உணர்ந்த செல்வந்தராக இருந்தார். மிர் காசிம் அவருக்கு அம்பர் என்று பொருள்படும் பெயரை சூட்டினார், மேலும் அவருக்கு அரபு, பாரசீகம், துருக்கியம் மற்றும் இஸ்லாமிய சட்டம் உட்பட பல்வேறு பாடங்களில் கல்வி கற்பித்தார்.

எப்படி இந்தியாவில் அதிகாரத்திற்க்கு வந்தார்?

1575 ஆம் ஆண்டில், மிர் காசிம் அம்பாரை இந்தியாவிற்கு அழைத்து வந்தார், அங்கு அவர் தக்காணத்தில் உள்ள ஐந்து முஸ்லீம் ராஜ்யங்களில் ஒன்றான அஹ்மத்நகர் சுல்தானகத்தின் ஆட்சியாளர் செங்கிஸ் கானுக்கு அம்பரை விற்றார். செங்கிஸ்கானும் எத்தியோப்பிய அடிமையாக உயர்ந்த பதவிக்கு வந்தவர். அவர் அம்பருக்கு இராணுவ மற்றும் அரசியல் விவகாரங்களில் பயிற்சி அளித்தார், மேலும் அவர் அவரை தனது துணைவராக ஆக்கினார்.

1580 இல் செங்கிஸ் கானின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அம்பர் ஒரு சுதந்திர மனிதரானார் மற்றும் ஒரு கூலிப்படைத் தலைவராக தனது சொந்த வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அவர் ஆப்பிரிக்கர்கள், சித்திகள் மற்றும் உள்ளூர் மராட்டியர்கள் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பெரிய இராணுவத்தை சேகரித்து, பல்வேறு தக்காண ஆட்சியாளர்களுக்கு தனது தனிப்பட்டசேவைகளை வழங்கினார். அவர் நிலங்களையும் செல்வத்தையும் கையகப்படுத்தினார், மேலும் தக்காணத்தில் ஒரு வலுவான அடித்தளத்தை உருவாக்கினார்.

தக்காணத்தின் பாதுகாவலர்

1595 ஆம் ஆண்டில், முகலாய பேரரசர் அக்பர் தலைமையிலான முகலாயப் பேரரசின் அச்சுறுத்தலை எதிர்கொண்ட அகமதுநகர் சுல்தானகத்தின் பிரதமரானார். முகலாயர்கள் வட இந்தியாவின் பெரும்பகுதியைக் கைப்பற்றினர், மேலும் தங்கள் அரசுடன் தக்காணத்தையும் இணைக்க ஆர்வமாக இருந்தனர். ஆனால், அம்பர் ஒரு வலிமைமிக்க எதிரியாக இருந்தார், அவர் முகலாய படையெடுப்பை எதிர்க்க தனது இராணுவ திறன்களையும், புத்திசாலித்தனத்தையும் பயன்படுத்தினார்.

முகலாய இராணுவத்தை துன்புறுத்துவதற்கும் பலவீனப்படுத்துவதற்கும் பதுங்கியிருந்து தாக்குதல்கள் மற்றும் ஹிட் அண்ட் ரன் போன்ற கொரில்லா போர் தந்திரங்களை பயன்படுத்தினார். அவர் பிஜப்பூர் மற்றும் கோல்கொண்டா போன்ற பிற தக்காண மாநிலங்களுடனும் கூட்டணிகளை உருவாக்கினார், மேலும் போர்த்துகீசியம் மற்றும் ஒட்டோமான்கள் போன்ற வெளிநாட்டு சக்திகளின் ஆதரவை நாடினார். அவர் மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக முகலாயர்களிடமிருந்து தக்காணத்தை வெற்றிகரமாக பாதுகாத்தார், இதன்மூலம் அவரது எதிரிகள் மற்றும் கூட்டாளிகளின் மரியாதையையும் பாராட்டையும் பெற்றார்.

ஜஹாங்கீரின் தோல்வி

முகலாய பேரரசரும் அக்பரின் வாரிசுமான ஜஹாங்கீர், தக்காணத்தை கைப்பற்றி முகலாய ஆட்சியின் கீழ் கொண்டு வர வேண்டும் என்ற தனது தந்தையின் லட்சியத்தை நிறைவேற்ற விரும்பினார். இருப்பினும், மாலிக் அம்பர் போன்ற வலிமையான எதிரியை மீறி தக்காணத்தை அவரால் நெருங்க கூட முடியவில்லை.

மாலிக் அம்பரையும் அவரது கூட்டாளிகளையும் அடக்க ஜஹாங்கீர் பல போர்களைத் தொடங்கினார், ஆனால் மாலிக் அம்பரின் இராணுவ வலிமை, இராஜதந்திர திறன்கள் மற்றும் கெரில்லா தந்திரங்களால் அவர் மீண்டும் மீண்டும் விரக்தியடைந்தார்.

ஜஹாங்கீரால் மாலிக் அம்பருக்கு எதிராக ஒரு உறுதியான வெற்றியை அடைய முடியவில்லை அல்லது அவரது கோட்டைகளை கைப்பற்றவோ அல்லது சரணடையும்படி கட்டாயப்படுத்தவோ முடியவில்லை. ஜஹாங்கீர் மாலிக் அம்பரின் நினைவுக் குறிப்புகளான ஜஹாங்கிர்நாமா மற்றும் அவரது ஓவியங்களில் மாலிக் அம்பரின் கோபத்தையும் அவமதிப்பையும் வெளிப்படுத்தினார், அதில் அவர் மாலிக் அம்பரின் துண்டிக்கப்பட்ட தலையில் அம்புகள் விடுவது போலவும் அல்லது அவரது காலடியில் வைத்து நசுக்குவது போலவும் வரைந்தார். ஜஹாங்கீரின் விரக்தி 1626 மாலிக் அம்பர் இறக்கும் வரை நீடித்தது, அதன் பிறகு தக்காணத்தை முகலாயர் கைப்பற்றுவது எளிதானது.

சிறந்த ஆட்சியாளர்

மாலிக் அம்பர் ஒரு சிறந்த போர்வீரர் மட்டுமல்ல, தொலைநோக்கு பார்வை கொண்ட நிர்வாகியாகவும் இருந்தார். தக்காணத்தின் வருவாய் அமைப்பு, நில உரிமை முறை, நீர்ப்பாசன முறை மற்றும் நீதி அமைப்பு ஆகியவற்றில் பல சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தினார். அவர் வர்த்தகம், வணிகம் மற்றும் விவசாயத்தை ஊக்குவித்தார், மேலும் கல்வி, கலை மற்றும் கட்டிடக்கலை ஆகியவற்றை ஊக்குவித்தார். அவர் ஒரு புதிய தலைநகரான காட்கியைக் கட்டினார்,. தக்காணத்தின் இசுலாமிய மற்றும் இந்து மரபுகளைக் கலக்கும் ஒத்திசைவான கலாச்சாரத்தையும் அவர் வளர்த்தார்.

அவர் மராத்தி மொழி மற்றும் இலக்கியத்தை ஆதரித்தார், மேலும் மராட்டிய மக்களுக்கு சமூக மற்றும் அரசியல் படிநிலையில் உயர வாய்ப்புகளை வழங்கினார். அவர் தக்காணத்தில் மராட்டிய சக்தியை நிறுவியவராகவும், சிறந்த மராட்டிய தலைவரான சிவாஜியின் முன்னோடியாகவும் கருதப்படுகிறார்.

அடிமையாக பல நாடுகளில் வாழ்ந்ததால் அவர் பல நாடுகளின் கலாச்சாரங்களையும், பழக்கவழக்கங்களையும் அறிந்திருந்தார். அவர் இந்திய வரலாற்றில் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க ஆட்சியாளராகவும், இந்திய நாகரிகத்திற்கு ஆப்பிரிக்க பங்களிப்பின் அடையாளமாகவும் நினைவுகூரப்படுகிறார்.