Human Rights Day: மனித உரிமைகளை பாதுகாக்கும் சட்டம் என்றால் என்ன? அது இந்தியாவிற்கு வந்த வரலாறு தெரியுமா?

Human Rights Day 2024: ஆண்டுதோறும் டிசம்பர் மாதம் 10 ஆம் தேதி மனித உரிமைகள் நாள் கொண்டாடப்படுகிறது. மனிதர்களிடமிருந்து மனிதர்களைப் பாதுகாக்க எதற்கு சட்டம் என்று எப்போதாவது சிந்தித்து இருக்கிறீர்களா? இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, ​​ஐரோப்பாவும் உலகமும் முன்னெப்போதும் இல்லாத பயங்கர நிகழ்வுகளை எதிர்கொண்டன. கொடிய ஆட்சிகளின் கைகளில் மில்லியன் கணக்கானவர்களின் திட்டமிட்ட படுகொலைகள் மனிதர்களின் மனதில் இருந்த வெறியையும், கொடூர முகத்தையும் அம்பலப்படுத்தியது.

புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சாசனம் அனைத்து உறுப்பு நாடுகளையும் மனித உரிமைகளை மேம்படுத்தவும் மதிக்கவும் ஊக்குவித்தது. இதன் விளைவாக 1948 இல் மனித உரிமைகள் மீதான உலகளாவிய பிரகடனம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, இது உலகில் மிகவும் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட ஆவணம் மற்றும் உலகம் முழுவதும் உள்ள அனைத்து நாட்டின் மக்களுக்கும் அடிப்படை உரிமைகளை உறுதி செய்யும் முதல் அறிக்கையாக இருந்தது.

ஒரு புதிய தத்துவம், புதிய நிறுவனங்கள் மற்றும் புதிய சட்டங்கள் ஒரு புதிய ஒழுங்கை உருவாக்குவதற்கு இன்றியமையாததாக இருந்தது, அதில் பகைமை மற்றும் போர் என்ற பெயரில் மனிதர்களின் கொடூர செயல்களுக்கு முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்படும் அறிக்கையாக இருந்தது. இந்த சட்டத்தின் நோக்கமானது தனிநபர் சுதந்திரத்தையும், சட்டத்தின் ஆட்சியையும் பாதுகாக்கும் ஒரு சர்வதேச உரிமைகளை நிறுவுவதாகும். இந்த லட்சியம் உலகில் உள்ள அனைத்து நாடுகள் மற்றும் காட்சிகளையும் தூண்டியதாக இருந்தது. இந்த இயக்கத்தின் தலைவர்களாக கன்சர்வேடிவ் பிரதம மந்திரி வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் மற்றும் தொழிலாளர் வெளியுறவு செயலாளர் எர்னஸ்ட் பெவின் ஆகியோர் இருந்தனர்.

1951 ஆம் ஆண்டில், UK மனித உரிமைகளுக்கான ஐரோப்பிய மாநாடு (ECHR) என்று பெயரிடப்பட்ட ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது, இது பாதுகாப்பான மற்றும் கண்ணியமான வாழ்க்கைக்கு அவசியமான அடிப்படை சுதந்திரங்களின் பட்டியலைக் கொண்டிருந்தது. இந்த உரிமைகளில் சித்திரவதை செய்யப்படாமல் இருப்பதற்கான உரிமை, அடிமைத்தனம் மற்றும் கட்டாய உழைப்புக்கு எதிரான உரிமை, சுதந்திரமான பேச்சு மற்றும் சுய வெளிப்பாட்டிற்கான உரிமை மற்றும் நியாயமான விசாரணைக்கான உரிமை ஆகியவை அடங்கும். ECHR ஆனது ஒரு பொதுவான தரநிலையை நிறுவியது, இது ஐரோப்பிய கவுன்சிலின் 47 உறுப்பு நாடுகளில் உள்ள 820 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மனிதர்களுக்கு பொருந்தும்.

1966 ஆம் ஆண்டு வரை, ஹரோல்ட் வில்சனின் தொழிற்கட்சி அரசாங்கம், ஐரோப்பிய மனித உரிமைகள் நீதிமன்றத்தில் (ECtHR) தங்கள் வழக்கை விசாரிக்க தனிநபர்களின் உரிமையை ஏற்றுக்கொள்ளும் வரை இது நீடித்து. இருப்பினும், குடிமக்கள் இன்னும் இந்த உரிமைகளை பெற ஸ்ட்ராஸ்பேர்க்கில் உள்ள மேற்பார்வையாளர்கள் ECtHR இல் செயல்படுத்த நம்பியிருக்க வேண்டியிருந்தது, இது ஒரு விலையுயர்ந்த மற்றும் நீண்ட செயல்முறையாக இருந்தது. எனவே மக்கள் தங்களுக்குரிய அடிப்படை உரிமைகள் கிடைக்காமல் போராடினர்.

மனித உரிமை சட்டங்களின் வரலாறு

தொழிலாளர் அரசாங்கம் 1998 இல் மனித உரிமைகள் சட்டத்தை (HRA) அறிமுகப்படுத்தியது, அதன் நோக்கம் "உரிமைகளை வீட்டிற்கு கொண்டு வர வேண்டும்". இந்த அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தத்தின் நோக்கமானது மாநிலத்தின் மூன்று ஆயுதங்களும் (நிர்வாகம், சட்டமன்றம் மற்றும் நீதித்துறை) மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதில் பங்கு வகிக்க வேண்டும் என்பதுதான். இதில் பல மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்பட்டது.

அரசு அதிகாரிகள் மனித உரிமைகளை நிலைநாட்ட வேண்டும்

இந்த ஏற்பாட்டின் நோக்கமானது, தேவையற்ற வழக்குகளைத் தவிர்ப்பதற்காக அனைத்து பொது அமைப்புகளையும் தங்கள் கொள்கைகள் மற்றும் நடைமுறைகளில் அடிப்படை மனித உரிமைகளை மதிக்கவும் பாதுகாக்கவும் ஊக்குவிப்பதாகும். ஆனால் ஒரு அரசு அதிகாரி ECHR உரிமையை மீறும் வகையில் செயல்பட்டதாகக் கண்டறியப்பட்டால், பாதிக்கப்பட்டவர் உள்ளூர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுக்கலாம்.

மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு சட்டம் இந்தியாவிற்கு எப்போது வந்தது?

மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு சட்டம், 1993 "மனித உரிமைகள்" என்பது வாழ்க்கை, சுதந்திரம், தொடர்பான உரிமைகள் என வரையறுக்கிறது. இந்த சட்டம் மூலம் தனிநபரின் சமத்துவம் மற்றும் கண்ணியம் அரசியலமைப்பால் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் இந்தியாவில் உள்ள நீதிமன்றங்களால் செயல்படுத்தப்படுகிறது.

தேசிய மற்றும் மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையங்கள் மனித உரிமைகளை மேம்படுத்துதல் மற்றும் பாதுகாப்பதில் இந்தியாவின் அக்கறையின் உருவகம் ஆகும்.

மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் எப்படி உருவானது?

1948 ஆம் ஆண்டு இந்தியா கையொப்பமிட்டு, மனித உரிமைகளுக்கான உலகளாவிய பிரகடனத்தில் கையெழுத்திட்டு ஏற்றுக்கொண்டது. 1968 மற்றும் 1993 க்கு இடையில் அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் மனித உரிமைகளின் முக்கியத்துவம் மற்றும் வளர்ச்சி உள்ளிட்ட இந்திய அரசியலமைப்பில் இந்தியாவும் இணைக்கப்பட்டது. டிசம்பர் 18, 1993 அன்று இந்தியா தனது நாடாளுமன்றத்தின் மூலம் மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் என்ற முக்கிய சட்டத்தை நிறைவேற்றியது.

இந்திய தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் (NHRC) பாரிஸ் கோட்பாடுகளுக்கு இணங்க நிறுவப்பட்டது, பாரிஸில் (அக்டோபர் 1991) மனித உரிமைகளை மேம்படுத்துவதற்கும் பாதுகாப்பதற்கும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது மற்றும் 20 டிசம்பர் 1993 அன்று ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபையால் இது அங்கீகரிக்கப்பட்டது.