இந்திய வரலாற்றிலேயே மிகவும் கொடூரமாக கொல்லப்பட்ட அரசர் இவர்தான்... இவரைக் கொன்றவர் யார் தெரியுமா?

முகலாயப் பேரரசின் கடைசி வலிமை வாய்ந்த அரசராக விளங்கியவர் ஒளரங்கசீப். 1659 ஆம் ஆண்டு, முகலாய பேரரசர் ஷாஜகானின் நான்கு மகன்களில் ஒருவராக பிறந்த ஔரங்கசீப், தனது மூத்த சகோதரர் தாரா ஷிகோவைத் தோற்கடித்து, கொலை செய்து அரியணைக்கான போராட்டத்தை தீர்க்கமாக முடித்தார்.

முகலாய அரியணையின் வாரிசாக இருந்த தாரா ஷிகோ, சமஸ்கிருதத்திலிருந்து பாரசீகத்திற்கு 52 உபநிடதங்களுடன் பகவத் கீதையை மொழிபெயர்த்திருந்தார், மேலும் அவரது ஆய்வுக் கட்டுரையான மஜ்மா-உல்-பஹ்ரைனில், சூஃபி மற்றும் சைவக் கோட்பாடுகளுக்கு இடையே உள்ள ஒற்றுமையை வெளிப்படுத்தினார். அவர் தனது அறிவார்ந்த நோக்கங்களுக்காக அறியப்பட்டார், குறிப்பாக சூஃபிசம் மீதான அவர் ஆர்வம் மற்றும் பல்வேறு மத மரபுகளுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளியைக் குறைக்க அவரது முயற்சிகள் அனைவராலும் பாராட்டப்பட்டன.

இருப்பினும், மத சகிப்புத்தன்மைக்கு தாரா ஷிகோவின் ஆதரவு மற்றும் சூஃபி ஆன்மீகவாதிகளுடனான அவரது தொடர்பு ஆகியவை அவரது இளைய சகோதரர் ஔரங்கசீப்பை அந்நியப்படுத்தியது, அவர் தனது மதக் கருத்துக்களில் மிகவும் பழமைவாதியாக இருந்தார்.

முகலாய வம்சத்தின் இருண்ட வரலாறு

முகலாய வம்சம் ஒரு இருண்ட கடந்த காலத்தைக் கொண்டிருந்தது, மகன்கள் தங்கள் தந்தையைத் தூக்கி எறிந்தனர், மகள்கள் தவறான சகோதரரை ஆதரித்ததற்காக சிறைத் தண்டனையை எதிர்கொண்டனர், குழந்தைகள் பிணைக் கைதிகளாக இருந்தனர்.

கவிஞர், எழுத்தாளர், கட்டிடக் கலைஞர், தத்துவஞானி மற்றும் கலைஞர் என்று தாரா ஷிகோ தனது தந்தை ஷாஜகானின் அன்பையும், ஆசீர்வாததையும் பெற்றப்போதிலும் சிம்மாசன விளையாட்டில் அவரால் வெற்றிபெற முடியவில்லை. அவர் 1659 இல் ஔரங்கசீப்பால் தூக்கிலிடப்பட்டார், ஆனால் ஒரு அறிஞராகவும் மத சகிப்புத்தன்மையின் ஆதரவாளராகவும் அவரது மரபு தொடர்ந்து முகலாயர்களால் கொண்டாடப்பட்டது.

ஔரங்கசீப்பின் மத சகிப்புத்தன்மையின்மை மற்றும் கடுமையான தந்திரோபாயங்கள் பேரரசின் குடிமக்கள் பலரை, குறிப்பாக இந்து பெரும்பான்மையினரை அந்நியப்படுத்தியது. முகலாயப் பேரரசு சிவாஜி மகாராஜின் தலைமையில் மராட்டியர்களிடமிருந்தும், ராணா ராஜ் சிங் மற்றும் ஜோத்பூரின் துர்கா தாஸ் ரத்தோர் போன்ற பிரமுகர்களின் தலைமையில் ராஜபுத்திரர்களிடமிருந்தும் கிளர்ச்சிகளை எதிர்கொள்ளத் தொடங்கியது. சீக்கியர்களின் எழுச்சியும் ஔரங்கசீப் ஆட்சிக் காலத்திலேயே நிகழ்ந்தது.

தாரா ஷிகோ

பேரரசர் ஷாஜகானின் மூத்த மகனான ஷுகோஹ் என்று அழைக்கப்படும் தாரா ஷிகோ, 1615 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 20 ஆம் தேதி, ராஜ்புதானாவில் (இப்போது ராஜஸ்தான்) அஜ்மீரில் பிறந்தார், அந்த இடத்தில்தான் அவரது பெரியப்பா அக்பர் பிறந்தார்.

தாரா பிராமணர்கள், யோகிகள் மற்றும் சன்யாசிகள் மத்தியில் வளர்ந்தார், அவர்களை ஞானிகளாகவும் கற்றறிந்த நிபுணராகளாகவும் கருதினார், என்று தாராவின் அதிகாரப்பூர்வ வரலாற்றாசிரியர் முஹம்மது காசிம் தனது பதிவுகளில் குறிப்பிடுகிறார்.

அவர் அறிவார்ந்த மற்றும் ஆன்மீக ஞானத்துடன் இருந்தபோதிலும், தாரா ஷிகோ தனக்கான அரசியல் அதிகாரத்தை பாதுகாக்க சிறிதும் முயற்சி செய்யவில்லை. "எந்த முல்லாவும் இல்லாத சொர்க்கம்" என்று அவர் கூறியபோது, ​​அவர் உலமாக்களிடமிருந்து (இஸ்லாமிய அறிஞர்கள்) சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி விலகிவிட்டார்.

கூடுதலாக, இந்தோ-இஸ்லாமிய மாயவாதம் மற்றும் இந்து தத்துவம் மீதான அவரது ஆழ்ந்த ஆர்வம், செல்வாக்கு மிக்க முஸ்லீம் பிரபுத்துவத்திலிருந்து அவரை அந்நியப்படுத்தியது. தாராவின் பீரங்கி வீரராக பணியாற்றிய வெனிஸ் பயணி நிக்கோலாவ் மனுசி, இதுவே அவரது மிகப்பெரிய பலவீனம் என்று குறிப்பிட்டார்.

தாராவின் இளைய சகோதரரான ஔரங்கசீப், அதிகாரம் மற்றும் அரியணை மீது எப்போதும் தீவிர ஆசை கொண்டிருந்தார், அது பல ஆண்டுகளாக வலுவடைந்தது. ஔரங்கசீப்பின் மதவெறி முகலாயப் பேரரசின் அடித்தளத்தை வலுவிழக்கச் செய்யும் அஞ்சியதால் ஷாஜஹான் ஔரங்கசீப் அரசராவதை விரும்பவில்லை.

அரியணைக்கான போர்

பருவமழை தொடங்கும் போது, ​​ஷாஜஹான் நோய்வாய்ப்பட்டதால், நீதிமன்றத்திலோ அல்லது ஜரோகா-இ-தர்ஷனில் பல நாட்களாக ஆஜராகாமல் இருந்ததால், அவரது மரணம் குறித்த வதந்திகள் பரவின. இது ஷாஜகானின் மற்றொரு மகனான ஷா ஷுஜா வங்காளத்தில் தன்னைப் பேரரசராக அறிவித்துக் கொள்ள வழிவகுத்தது, மேலும் ஷாஜகானின் இளைய மகன் முராத் பக்ஷும் குஜராத்தில் அவ்வாறே செய்தார். ஷா ஷுஜா பின்னர் ஆக்ராவை நோக்கி அணிவகுத்துச் சென்றார், அதே நேரத்தில் முராத் பக்ஷ் ஔரங்கசீப்பின் ஆதரவுடன் தன்னைப் பேரரசராக அறிவித்தார், அவர் தனது சகோதரர்களை சண்டையிட்டு இறக்க வழிவகுத்தார், அதன் மூலம் அவர் அரியணை ஏறுவதற்கான பாதையை எளிதாக்கினார்.

1658 ஆம் ஆண்டில், ஔரங்கசீப் இறுதியாக ஆக்ராவுக்கு அணிவகுத்துச் சென்று, ஆக்ரா கோட்டையில் தனது தந்தை ஷாஜஹானுடன் இருந்த தாரா ஷிகோவிடம் இருந்து அரியணையைப் பெற முடிவு செய்தார். ஜூன் மாதம் நடந்த சமுகர் போரில் தாரா ஷுகோவின் படைகளை ஔரங்கசீப் முழுமையாக தோற்கடித்தார்.

தோற்கடிக்கப்பட்ட தாரா, ஔரங்கசீப்பின் படைகள் துரத்தும்போது ஆக்ராவிலிருந்து தப்பி ஓடினார். அவர் பல போர்களில் ஈடுபட்டார், ஆனால் அவரது இராணுவம் படிப்படியாக குறைந்து வந்தது, விசுவாசமான கூட்டாளிகள் பற்றாக்குறையாக இருந்தனர். இறுதியில், தாரா உதவிக்காக அணுகிய ஒரு தலைவரால் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டார் மற்றும் ஜூன் 1659 இல் ஒளரங்கசீப்பின் தளபதிகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டார். பின்னர் அவர் மீண்டும் டெல்லிக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.

தாராவும் அவரது மகனும் கிழிந்த ஆடைகளை அணிந்து, கால்கள் கட்டப்பட்டு, பின்னர் ஷாஜஹானாபாத் தெருக்களில் இழுத்து செல்லப்பட்டார். "இளவரசர், திறந்த ஹவுடாவில் (யானை அல்லது ஒட்டகத்தின் முதுகில் சவாரி செய்வதற்கான இருக்கை) தலையைக் குனிந்து கொண்டு சோகத்துடன் அமர்ந்திருந்ததைப் பார்த்தது, கூடியிருந்த கூட்டத்தை நெகிழச்செய்தது.

பின்னர் அவர் ஔரங்கசீப்பின் உத்தரவின் பேரில் கொல்லப்பட்டார், மேலும் அவரது உடல், யானையில் கட்டப்பட்டு, சாலைகளில் கொண்டு செல்லப்பட்டது. தாராவின் மரணதண்டனைக்குப் பிறகு, அவரது துண்டிக்கப்பட்ட தலை உறுதிப்படுத்துவதற்காக ஔரங்கசீப்பிடம் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் ஔரங்கசீப் "உடலை மீண்டும் தெருக்களில் ஊர்வலமாக இழுத்துச்செல்ல உத்தரவிட்டார்."

ஔரங்கசீப்பின் நடவடிக்கைகள் தாரா ஷிகோ பிடிபட்டு தூக்கிலிடப்பட்டதுடன் நின்றுவிடவில்லை. அவர் தனது ஆதிக்கத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்தவும், தனது தந்தை ஷாஜகானை அவமானப்படுத்தவும் சின்ஹட்ட கொடூரமான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டார்.

தாராவின் தலை துண்டிக்கப்பட்ட பிறகு, ஔரங்கசீப் அந்த துண்டிக்கப்பட்ட தலையை ஆக்ரா கோட்டையில் சிறையில் இருந்த ஷாஜகானுக்கு அனுப்ப உத்தரவிட்டார். முகலாயப் பேரரசின் ஆட்சியாளராக ஒளரங்கசீப்பின் புதிய சக்தி மற்றும் அதிகாரத்தின் காட்சியாக ஷாஜஹானுக்கு அவருக்கு மிகவும் பிடித்த மகனின் தலை வழங்கப்பட்டது.