பெண்களின் யோனிக்குள் முதலை சாணத்தை வைத்து உடலுறவு கொண்ட எகிப்தியர்கள்... காரணம் என்ன தெரியுமா?

இறந்த எலி பசை

இறந்த எலியை உங்கள் வாயில் வைப்பீர்களா? பண்டைய எகிப்தியர்கள் அவ்வாறு செய்தால், பல் வலி குறையும் என்ற நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்து வந்தனர். சிலசமயங்களில் எலி நசுக்கப்பட்டு பிற பொருட்களுடன் கலக்கப்பட்டது. இந்த கலவை வலி அதிகமிருக்கும் இடங்களில் தேய்க்கப்பட்டது. இது மட்டுமின்றி இங்கிலாந்திலும் எலியை பாதியாக வெட்டி காயப்பட்ட இடத்தில் தேய்க்கும் பழக்கம் இருந்தது. வூப்பிங் இருமல், அம்மை, பெரியம்மை, மற்றும் படுக்கை ஈரமாக்குதல் ஆகியவற்றிற்கும் சிகிச்சையளிக்க எலிகள் பயன்படுத்தப்பட்டன.

செம்மறி ஆட்டின் ஈரல்

இரத்த பரிசோதனைகள் அல்லது எக்ஸ்-கதிர்கள் இல்லாத நிலையில், பண்டைய குணப்படுத்துபவர்கள் நோயை எவ்வாறு கண்டறிந்தனர்? என்று எப்போதாவது சிந்தித்து உள்ளீர்களா?

மெசொப்பொத்தேமியாவில் (நவீனகால ஈராக்) மருத்துவர்கள் நோயாளிகளை பரிசோதிப்பதன் மூலம் அல்ல, ஆனால் பலியிடப்பட்ட ஆடுகளின் கல்லீரலை ஆராய்வதன் மூலம் நோய்களை கண்டறிந்தனர். அந்த நேரத்தில், கல்லீரல் மனித இரத்தத்தின் ஆதாரமாக கருதப்பட்டது, எனவே வாழ்க்கையின் மூலமாகவே அது கருதப்பட்டது.

ஹீமிக்ளோசெக்டோமி

8 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மருத்துவர்கள் பெரும்பாலும் மூச்சுத்திணறலுக்காக நோயாளியின் நாக்கை வெட்டினர். ஹீமிக்ளோசெக்டோமி இன்றும் பயன்படுத்தப்படுகிறது, ஆனால் வாய்வழி புற்றுநோய்க்கான சிகிச்சையாக செய்யப்படுகிறது. இப்போது இந்த சிகிச்சை மயக்க மருந்து கொடுத்து செய்யப்படுகிறது, ஆனால் அந்த காலத்தில் அவ்வாறு செய்யப்படவில்லை. கடுமையான வலியை ஏற்படுத்தும் இந்த சிகிச்சையால் பலர் இறந்தனர்.

முதலை சாணம்

ஆணுறைகள் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்னால் பிறப்பு கட்டுப்பாடு எப்படி இருந்தது? பண்டைய எகிப்தில் முதலையின் சாணத்தை கருத்தடை சாதனமாக பயன்படுத்தினர். உலர்ந்த சாணம் யோனிக்குள் செருகப்பட்டது, இது உடல் வெப்பநிலையை எட்டும்போது மென்மையாகிவிடும் என்ற எண்ணம் ஒரு அசாத்தியமான தடையை உருவாக்குகிறது. மரத்துண்டு, எலுமிச்சை பகுதிகள், பருத்தி, கம்பளி, கடல் கடற்பாசிகள் மற்றும் யானை சாணம் ஆகியவை பிற நாட்களில் பயன்படுத்தப்பட்ட பிற கருத்தடை பொருட்கள் ஆகும்.

கிளஸ்டர்கள்(மலக்குடல் கழுவல்)

கிளிஸ்டர்கள் - எனிமாக்களுக்கான தொன்மையான சொல் - பண்டைய காலங்களிலிருந்து பயன்படுத்தப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது.அவை குறிப்பாக 17 முதல் 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை நாகரீகமாக இருந்தன. செல்வந்தர்கள் மலச்சிக்கலுக்கு சிகிச்சையளிக்க அவற்றைப் பயன்படுத்தினர். ஒரு பொதுவான கிளிஸ்டரில் உப்பு, பேக்கிங் சோடா அல்லது சோப்பு கலந்த வெதுவெதுப்பான நீர் இருக்கலாம். சில மருத்துவர்கள் கலவையில் காபி, தவிடு, மூலிகைகள், தேன் அல்லது கெமோமில் சேர்த்தனர்.உயர் சமுதாயத்தில், எனிமாக்கள் பெரிதும் பிரபலமடைந்தன, பிரபுத்துவ ஹைபோகாண்ட்ரியாக்கள் ஒரு நாளைக்கு பல நறுமணமுள்ள எனிமாக்களை எடுத்துக் கொண்டனர். அவர் அரியணையில் இருந்த காலத்தில், பிரான்சின் XIV லூயிஸ் 2,000 க்கும் மேற்பட்ட எனிமாக்களைக் கொண்டிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

அனுதாபத்தின் தூள்

பதினேழாம் நூற்றாண்டின் மருத்துவம் நவீன மக்களுக்கு சற்று பைத்தியக்காரத்தனமாகத் தோன்றலாம். தூள் குறிப்பிட்ட காயத்திற்கு சிகிச்சையாக கருதப்பட்டது. இது மண்புழுக்கள், பன்றிகளின் மூளை, இரும்பு ஆக்சைடு மற்றும் பதப்படுத்தப்பட்ட பிணத்தின் துகள்கள் ஆகியவை கலந்த கலவையாக இருந்தது. தூள் காயத்திற்கு மட்டுமல்ல, புண்படுத்தும் ஆயுதத்திற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

ஆர்சனிக்

ஆர்சனிக் நன்கு அறியப்பட்ட விஷமாக இருக்கலாம், ஆனால் பல நூற்றாண்டுகளாக இது ஒரு மருந்தாக பயன்படுத்தப்பட்டது. பாரம்பரிய சீன மருத்துவத்தில், ஆர்சனிக் பை ஷுவாங் என்று அழைக்கப்படுகிறது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து 1950 கள் வரை மலேரியா மற்றும் சிபிலிஸுக்கு சிகிச்சையளிக்கப்பட்ட ஃபோலர்ஸ் சொல்யூஷன் உள்ளிட்ட பல காப்புரிமை மருந்துகளில் ஆர்சனிக் ஒரு முக்கிய அங்கமாக இருந்தது. மற்றொரு ஆர்சனிக் கொண்ட காப்புரிமை மருந்து, டோனோவனின் தீர்வு, கீல்வாதம் மற்றும் நீரிழிவு நோய்க்கு சிகிச்சையளிக்க பயன்படுத்தப்பட்டது. இங்கிலாந்து அரச குடும்ப பெண்கள் ஆர்சனிக்கை அழகுசாதன பொருளாக பயன்படுத்தினர்.

பூஞ்சை பன்

பண்டைய எகிப்தில் வெட்டுக்காயங்களை சுத்தப்படுத்த கெட்டுப்போன பன்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. இதிலிருக்கும் பூஞ்சைகள் காயங்களில் இருக்கும் பாக்டீரியாக்கள் வளராமல் தடுக்கும் என்று நம்பப்பட்டது.

பாம்பு எண்ணெய்

பாம்பு எண்ணெயை சிகிச்சைகளில் பயன்படுத்துவது புத்திசாலித்தனமான ஒன்றல்ல. ஆனால் பல நூற்றாண்டுகளாக, சீன நீர் பாம்பிலிருந்து வரும் எண்ணெய் மூட்டு வலியைப் போக்க பாரம்பரிய சீன மருத்துவத்தில் பயன்படுத்தப்படும், இது இன்றும் பயன்படுத்தப்படும் சிகிச்சையாக இருக்கிறது. பாம்புகள் ஈகோசாபென்டெனாயிக் அமிலம் மற்றும் ஒமேகா -3 கொழுப்பு அமிலத்தின் வளமான மூலமாகும், இது அழற்சி எதிர்ப்பு பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது.

கிரிஸ்டல் மெத்

ஹிட்லர் ஒரு ஹைபோகாண்ட்ரியாக இருந்தார். அவரது மருத்துவர் அவரது பிட்டத்தை வைட்டமின்களால் செலுத்தினார் - சில நேரங்களில் மெத்தாம்பேட்டமைன் அல்லது கிரிஸ்டல் மெத் பொருத்தினார். இந்த ஊசி ஹிட்லரை புதியதாகவும், எச்சரிக்கையாகவும், சுறுசுறுப்பாகவும், உடனடியாக பகலுக்குத் தயாராகவும் வைத்திருக்க உதவியது. இதன்மூலம் அவர் மகிழ்ச்சியான மனநிலையிலும், இரவு முழுவதும் தூங்காமலும் இருந்தார்.

பாரஃபின் மெழுகு

இன்று, மருத்துவர்கள் முகங்களை புத்துயிர் பெற போடோக்ஸ் மற்றும் கொலாஜன் பயன்படுத்துகின்றனர். 19 ஆம் நூற்றாண்டில், சில மருத்துவர்கள் சுருக்கங்களை மென்மையாக்க பாரஃபின் ஊசி பயன்படுத்தினர். மார்பக பெருக்குதலுக்கான ஆரம்ப முயற்சியாக, பெண்களின் மார்பகங்களிலும் பாரஃபின் செலுத்தப்பட்டது. ஆனால் இந்த நடைமுறை சாதகமாகிவிட்டது. இது பாரஃபினோமாக்கள் எனப்படும் கடினமான, வலிமிகுந்த கட்டிகளை உருவாக்க காரணமாக அமைந்தது.

ஆடு விந்தகம்

1900 களின் முற்பகுதியில், ஜான் பிரிங்க்லி மருத்துவ தகுதிகள் இல்லாத போதிலும், அமெரிக்காவின் பணக்கார மருத்துவர்களில் ஒருவரானார். ஆட்டின் விந்தகத்தை ஒரு மனிதனின் ஸ்க்ரோட்டமில் அறுவை சிகிச்சை மூலம் பொருத்துவதன் மூலம் ஆண்மைகுறைபாடு, கருவுறாமை மற்றும் பிற பாலியல் பிரச்சினைகளை குணப்படுத்த முடியும் என்று அவர் கூறினார். இந்த அறுவை சிகிச்சைக்கு போதுமான அறிவியல் ஆதாரங்கள் இல்லை. மேலும் இதிலிருந்த ஆபத்தால் பல ஆண்கள் இறந்தனர்.