இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தமிழகப் பெண்களின் பங்களிப்பு..!

இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தமிழகப் பெண்களின் பங்கு மகத்தானது.. ஆண்களுக்கு இணையாக அவர்கள் சுதந்திர போராட்டத்தில் பங்கேற்றிருந்தாலும் வெளி உலகத்திற்கு அவ்வளவக அறியபப்டவில்லை..

சுதந்திரம் மற்றும் சமூக நீதிக்கான போராட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கை ஆற்றிய பெண்களின் வளமான வரலாற்றை தமிழ்நாடு கொண்டுள்ளது. இங்கு குறிப்பிடத்தக்க சில தமிழ்நாட்டு பெண் சுதந்திரப் போராட்ட வீராகனைகளை பற்றி தெரிந்துக் கொள்ளலாம் வாங்க..

1. ருக்மணி லட்சுமிபதி (1901-1996)

இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தில் ஒரு முக்கிய தலைவர், ருக்மணி லட்சுமிபதி பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆட்சிக்கு எதிரான போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதற்காக சுதந்திர போராட்ட வீராகனையானார்... ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் தீவிரமாக பங்கேற்று சமூக சீர்திருத்தத்துக்காக போராடினார்... அவர் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு தமிழகத்தின் முதல் பெண் அமைச்சரவை மற்றும் சுகாதார அமைச்சராக ஆனார். அவரது முதல் அரசியல் நடவடிக்கை 1920 களின் முற்பகுதியில் சுதேசி இயக்கத்தின் உறுப்பினராக நகரத் தொடங்கியபோது நடந்தது.

அவர் 1923 இல் இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் சேர்ந்தார் மற்றும் காங்கிரஸின் இளைஞர் கழகத்தின் அமைப்பில் ஈடுபட்டார். 1930 இல், அவர் கீழ்படியாமை இயக்கத்தில் சேர்ந்தார் மற்றும் தமிழ்நாட்டில் ராஜகோபாலாச்சாரியின் வேதாரண்யம் உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின் தலைவர்களில் ஒருவராக இருந்தார். ராஜாஜி சிறையில் அடைக்கப்பட்டபோது, ​​அவர் சத்தியாகிரகத்தின் பொறுப்பை ஏற்றார். குறிப்பாக பெண்களை ஒழுங்கமைப்பதில் திறமையானவர். வேதாரண்யம் சத்தியாகிரகத்தில் நடித்ததற்காக, ஓராண்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அவர் மகாத்மா காந்தியின் தீவிர ஆதரவாளராக இருந்தார் மற்றும் 1939 இல் ஜெர்மனி மீது இந்தியா ஒருதலைப்பட்சமாக போர் பிரகடனப்படுத்திய பின்னர் காந்தியால் அழைக்கப்பட்ட தனிநபர் சத்தியாகிரகத்தில் பங்கேற்றார்.

2. முத்துலட்சுமி ரெட்டி (1886-1968)

முதன்மையான ஒரு சமூக சீர்திருத்தவாதி மற்றும் மருத்துவர் என்று அறியப்பட்டாலும், முத்துலட்சுமி ரெட்டி பெண்களின் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரத்திற்கு உறுதியான ஆதரவாளராக இருந்தார். அவர் பெண்களுக்கான கல்வி மற்றும் சட்ட உரிமைகளுக்காக போராடினார் மற்றும் சமூக சீர்திருத்த இயக்கங்களில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். 1912 ஆம் ஆண்டு சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில் மருத்துவப் பட்டம் பெற்று மருத்துவச் சேவையாற்றினார். இந்தியப்பெண்கள் சங்கத்தின் முதல் தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.

1926-ஆம் ஆண்டு 43 நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்ட அகில உலகப் பெண்கள் மாநாடு, பிரான்சு நாட்டுத் தலைநகர் பாரீசில் நடைபெற்றது. அதில் இந்தியாவின் சார்பில் முத்துலட்சுமி கலந்து கொண்டார். அப்போது அவர் நிகழ்த்திய சொற்பொழிவில், ஆண்களுக்கு நிகராகப் பெண்கள் முன்னேற வேண்டும். பெண்களை அடிமைகளாக நடத்தும் வழக்கம் ஒழிய வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். தேவதாசி முறையில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பெண்கள் தங்கிப் படிப்பதற்கு தமது வீட்டில் அவ்வை விடுதி என்ற பெயரில் 1930ல் ஒரு விடுதி தொடங்கினார் முத்துலட்சுமி. 1936ல் இந்த இல்லம் மயிலாப்பூரில் ஒரு வாடகை இடத்துக்கு மாற்றப்பட்டு, பிறகு அடையாறுக்கு மாற்றப்பட்டது.

புற்றுநோயால் இறந்த தமது சகோதரி மூலம் அந்த நோய் தரும் துன்பம், வலி, வேதனை ஆகியவற்றை நேருக்கு நேர் பார்த்திருந்த டாக்டர் முத்துலட்சுமி, புற்றுநோய்க்கு என்று ஒரு மருத்துவமனை கட்ட உறுதி எடுத்தார். நல்லுள்ளம் கொண்டவர்களிடம் நிதி திரட்டியும், இந்தியப் பெண்கள் சங்கத்தின் உதவியோடும் அடையாறு புற்றுநோய் மருத்துவமனையை நிறுவினார். இந்தியாவிலேயே புற்றுநோய்க்காக உருவாக்கப்பட்ட இரண்டாவது சிறப்பு மருத்துவமனை அடையாறு புற்றுநோய் மருத்துவமனை.

3. வேலுநாச்சியார் (1730-1796)

இராமநாதபுரம் சமஸ்தானம் மன்னர் செல்லமுத்து விஜய ரகுநாத சேதுபதி - சக்கந்தி முத்தாத்தாளுக்கு 1730-ஆம் ஆண்டு, ஒரே பெண் மகளாகப் பிறந்தார் வேலுநாச்சியார். ஆண் வாரிசு போல வளர்க்கப்பட்டார். ஆயுதப் பயிற்சி பெற்றார்; பல மொழிகள் கற்றார். 1746-இல் சிவகங்கைச் சீமை மன்னர் முத்துவடுகநாதத்தேவருக்கு மனைவியானார். சிவகங்கை செழிப்புடன் இருப்பதை அறிந்த ஆற்காடு நவாப் முகம்மது அலி, தனது படைகளை அனுப்பி மன்னரிடம் கப்பம் கட்ட சொல்லி உத்தரவிட்டார். கப்பம் கட்ட மறுத்த முத்துவடுக நாதர் மீது ஆங்கிலேயே படையின் உதவியுடன் படையெடுத்த நவாப் அலி, காளையார்கோவிலில் இருந்த அவரை வீழ்த்தி காளையார்கோவிலை கைப்பற்றினர்.

இதனையடுத்து பெரும் கோபம் கொண்ட வேலு நாச்சியார், மருது சகோதரர்களின் ஆலோசனையின் பேரில் தன் குழந்தையுடன், திண்டுக்கல் அருகே உள்ள விருப்பாச்சி என்ற ஊரில் சென்று தாங்கினார், 8 ஆண்டுகள் தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்த இவர், திண்டுக்கல் நவாப் ஹைதர் அலி உதவியுடன் பெரும் படையை திரட்டி கொண்டு 1780-ல் தன் படைகளை மூன்றாகப் பிரித்து, ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக மும்முனைத் தாக்குதல் நடத்தி வெற்றி பெற்றார். இந்தியாவில் ஆங்கிலேயரை எதிர்த்து போராடி வெற்றிபெற்ற ஒரே அரசி வேலு நாச்சியார்.

4. கிருஷ்ணம்மாள் ஜெகநாதன் (1926 )

திண்டுக்கல் மாவட்டம், பட்டிவீரன்பட்டி கிராமத்தில் ஏழ்மையான குடும்பத்தில் பிறந்தார் (1926). சொந்த ஊரில் ஆரம்பக் கல்வி பயின்றார். 11 வயதில் தந்தை காலமானார். மதுரையில் சவுந்திரம்மாள் நடத்தி வந்த இலவச இல்லத்தில் 1936-ல் சேர்ந்து மேல்நிலைக் கல்வி பயின்றார்.காந்தியக் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டார். கணவருடன் இணைந்து சுதந்திரப் போராட்ட இயக்கத்தில் பங்கேற்றார். தன் இனத்தைச் சார்ந்த வர்களுக்கு நடக்கும் கொடுமைகளைப் பார்த்து வளர்ந்த இவர், தன் வாழ்க்கையையே சமுதாய நலனுக்காக அர்ப்பணித்துக்கொண்டார்.

நாகையில் கீழவெண்மணி கிராமத்தில் 1968-ல் நடந்த விவசாயக் கூலித் தொழிலாளர் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 44 பெண்கள், குழந்தைகள் உயிரோடு கொளுத்தப்பட்ட கொடூரம் இவரை நிலைகுலைய வைத்தது. நிலமற்ற விவசாயிகளான, பண்ணைக் கூலிகளுக்கு சொந்தமாக நிலம் பெற்றுத் தருவதையே தன் லட்சியமாக ஏற்றார். உழவனின் நில உரிமை இயக்கம் (லாப்டி) தொடங்கப்பட்டது.

5. அஞ்சலையம்மாள்

கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள முதுநகரை சேர்ந்த அஞ்சலை அம்மாள், 1890-ம் ஆண்டு பிறந்தவர். ஐந்தாம் வகுப்பு வரை படித்துள்ளார். சிறு வயது முதல் சமூகப் பணிகளில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டு வந்த அஞ்சலை அம்மாள், 1921-ல் நடைபெற்ற ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் பங்கேற்றார். இதில் கலந்து கொண்டதன் மூலம், தென்னிந்தியாவில் இருந்து ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் பங்கேற்ற முதல் பெண்மணி என்ற சிறப்பு இவருக்கு உண்டு. தன்னுடையது என்று இல்லாமல் தனது குடும்பத்தினருக்கு என இருந்த நிலங்களையும், வீட்டையும் விற்று, இந்தியாவின் விடுதலைப் போராட்டத்திற்காக பெரும் பணத்தை செலவிட்டார்.

1931-ம் ஆண்டு அனைத்திந்திய மகளிர் காங்கிரஸ் கூட்டத்திற்கு தலைமை தாங்கிய இவரை, 1932-ம் ஆண்டு நடைபெற்ற வேறொரு போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டதற்காக வேலூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். இவரின் இந்தப் போராட்டத்தின் காரணமாக ஆங்கிலேயே அரசு இவரை அனுமதிக்க மறுத்தது; இருப்பினும் இவர் காந்தியை சந்தித்தார். இதன் காரணமாக இவரை காந்தி, தென்னகத்தின் ராணி என்று அழைத்தார்.

6. தில்லையாடி வள்ளியம்மை (1898 - 1914)

1898 அன்று ஜோகன்னஸ்பர்க்கில் தமிழ் குடியேறிய தம்பதியருக்குப் பிறந்த வள்ளியம்மை, இந்தியத் திருமணச் சடங்குகள் அனைத்தையும் செல்லாது என்று அறிவித்த தீர்ப்பை எதிர்த்துப் போராடியபோது அவருக்கு வயது 16. அவள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டாள். சிறைச்சாலையின் கடுமையான நிலைமைகள் வள்ளியம்மையின் உடல்நிலையைப் பாதித்தது. பிப்ரவரி 1914 இல் அவர் விடுவிக்கப்பட்ட சில நாட்களுக்குப் பிறகு இறந்தார்.. நிறவெறியை கடுமையாக எதிர்த்த தென்னாப்பிரிக்க தமிழ் பெண் தில்லையாடி வள்ளியம்மை..

இந்த பெண்கள் இந்தியாவின் சுதந்திரம் மற்றும் தமிழ்நாட்டில் சமூக சீர்திருத்தத்திற்கான போராட்டத்திற்கு கணிசமான பங்களிப்பை வழங்கியவர்களுள் சிலர் ஆவார்... நீதி மற்றும் சமத்துவத்திற்கான தங்கள் முயற்சியில் தைரியத்தையும் பின்னடைவையும் வெளிப்படுத்தினர்.