பேபி தாஜ்மஹால் முதல் கர்நாடகாவின் ரகசிய கோட்டை வரை இந்திய வரலாற்றில் பெண்கள் கட்டிய அதிசய கட்டிடங்கள்...!

இந்தியா அதன் பன்முக கலாச்சாரத்திற்கும், மதச்சார்பின்மைக்கும் பெயர் பெற்ற நாடாகும். இந்திய வரலாற்றில் பல வம்சத்தினர் இந்தியாவின் பெரும் நிலப்பரப்பினை ஆண்டனர். ஒவ்வொரு மன்னரின் ஆட்சியின் போதும் தங்கள் பெயரை வரலாற்றில் பொறிக்க ஒவ்வொருவரும் பல்வேறு வழிமுறைகளைக் கையாண்டனர்.

பெரும்பாலான அரசர்கள் தங்கள் புகழை நிலைநிறுத்த கோவில்களையும், நினைவுச்சின்னங்களையும் நிறுவினார்கள். இன்றும் அவை நிலைபெற்று அந்த அரசர்களின் புகழை தாங்கி நிற்கிறது. இந்திய வரலாற்றில் ஆண்கள் மட்டுமின்றி சில பெண் அரசிகளும் தனித்துவமான நினைவுச்சின்னங்களைக் கட்டினார்கள். அவற்றில் சில இன்றும் கம்பீரமாக நிலைபெற்றிருக்கின்றன. இந்த பதிவில் இந்தியாவில் பெண்கள் கட்டிய சில முக்கியமான நினைவுச்சின்னங்களைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இதிமத்-உத்-தௌலா, ஆக்ரா

பேபி தாஜ் என்றும் அழைக்கப்படும் இடிமாத்-உத்-தௌலா, இந்திய வரலாற்றில் சிறப்பு இடத்தைப் பிடித்திருக்கும் கவனத்துடன் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு கல்லறையாகும். இது 1622 மற்றும் 1628 க்கு இடையில் கட்டப்பட்டது, இது ஒரு மகள் தனது தந்தை மிர் கயாஸ் பேக்கின் மீதிருந்த அன்பின் நினைவாகக் கட்டியது. பேரரசர் ஜஹாங்கீரின் மனைவி பேரரசி நூர் ஜெஹான், இந்த நேர்த்தியான பளிங்கு கல்லறையை அமைத்தார்.

ஒரு அமைதியான தோட்டத்தில் அமைந்துள்ள இந்த அமைப்பு, பவளப்பாறைகளுடன் சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள் மணற்கற்களின் நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது. சுவாரஸ்யமாக, தாஜ்மஹால் இந்த கல்லறையை முன்மாதிரியாக எடுத்துக் கொண்டது, ஏனெனில் தாஜ்மஹால் நூர் ஜெஹானின் மகன் ஷாஜஹானால் அவரது மனைவி மும்தாஜின் நினைவாக கட்டப்பட்டது.

ஹுமாயூனின் கல்லறை, புது டெல்லி

ஹாஜி பேகம் என்றும் அழைக்கப்படும் ஹமிதா பானு பேகம், ஹுமாயூனின் கல்லறையைக் கட்டியதன் மூலம் இந்திய கட்டிடக்கலையில் ஒரு அழியாத முத்திரையை உருவாக்கினார். 1565 மற்றும் 1572 க்கு இடையில் முடிக்கப்பட்ட இந்த அற்புதமான அமைப்பு, பாரசீக கட்டிடக்கலையை இந்திய வடிவங்களுடன் இணைத்ததற்கு சிறந்த உதாரணமாக இருக்கிறது.

இது இந்தியாவின் முதல் தோட்டக் கல்லறையாகும். இந்த கல்லறையில் ஹுமாயூன் உட்பட பல முகலாய ஆட்சியாளர்களின் அடையாளங்கள் உள்ளன. 1857 இல் நடந்த முதல் சுதந்திரப் போரின் போது, பகதூர் ஷா ஜாபர் தனது மூன்று இளவரசர்களுடன் அதன் கோட்டைக்குள் தஞ்சம் புகுந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ராணி கி வாவ், படன், குஜராத்

சோலங்கி வம்சத்தைச் சேர்ந்த முதலாம் பீம்தேவின் மனைவியான ராணி உதய்மதி, 1063 இல் ராணி கி வாவைக் கட்டினார். இந்த தலைகீழ் கோயில் தண்ணீருக்கு ஒரு தனித்துவமான காணிக்கையாக செயல்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் சரஸ்வதி ஆற்றில் ஏற்பட்ட வெள்ளத்தால் வண்டல் மண்ணின் கீழ் இந்த படிக்கட்டு கிணற்றின் சிற்பங்கள் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் பாதுகாக்கப்பட்டன.

இதன் சிக்கலான சிற்பங்கள் மற்றும் புதைபடிவங்கள் புராணக் கதைகள் மற்றும் வான மனிதர்களை சித்தரிக்கின்றன. 2014 ஆம் ஆண்டில், யுனெஸ்கோ இதை உலக பாரம்பரிய தளமாக அறிவித்ததன் மூலம் அதன் முக்கியத்துவத்தை அங்கீகரித்தது. ராணி கி வாவ் கட்டிடக்கலை திறமை மற்றும் தண்ணீருக்கான மரியாதை ஆகிய இரண்டிற்கும் ஒரு சான்றாக இன்றுவரை நிற்கிறது.

விருபாக்ஷா கோவில், பட்டடகல்

கி.பி 740 இல், லோகமஹாதேவி தனது கணவர் இரண்டாம் விக்ரமாதித்யன் பல்லவர்களை வென்றதைக் கொண்டாடுவதற்காக விருபாக்ஷா கோயிலைக் கட்டத் தொடங்கினார். பட்டடக்கல்லில் அமைந்துள்ள இந்தக் கோயில் திராவிடக் கட்டிடக்கலையின் முதல் முழுமையான எடுத்துக்காட்டாகும்.

ஹம்பியில் உள்ள மிகவும் பிரபலமான விருபாக்ஷா கோவிலின் கட்டிடக்கலையுடன் ஒத்துபோனாலும், இந்த கோவில் அதனை விட பழமையானது.

மிர்ஜான் கோட்டை, கர்நாடகா

இந்தியாவின் மிளகு ராணி என்று அன்புடன் அழைக்கப்படும் சென்னபைராதேவி ராணி, சிறந்த மிளகு விளையும் நிலங்களை ஆட்சி செய்தார். 16 ஆம் நூற்றாண்டில், அவர் கர்நாடகாவில் மிர்ஜான் கோட்டையின் கட்டுமானத்தைத் தொடங்கினார்.

இயற்கை எழில் சூழ்ந்த மலைகளுக்கு மத்தியில் அமைந்திருக்கும் கோட்டை, படையெடுப்பாளர்களிடமிருந்து பாதுகாப்பை வழங்கியது. அதன் அற்புதமான காட்சிகள் மற்றும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் ஒரு வலிமைமிக்க ராணியுடன் தொடர்புடைய ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நினைவுச்சின்னமாக அமைகிறது.

தக்ஷினேஸ்வர் காளி கோவில், கொல்கத்தா

கொல்கத்தாவில் ஹூக்ளி ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள தக்ஷினேஸ்வர் காளி கோவில், காளி தேவிக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு சிறப்பான இந்து ஆலயமாகும். 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ராணி ராஷ்மோனி என்ற பக்தியுள்ள மற்றும் பரோபகாரப் பெண்மணியால் கட்டப்பட்டது.

இந்த கோவில் வளாகம் ஒன்பது கோபுரங்களைக் கொண்ட முக்கிய கோயிலைக் கொண்டுள்ளது, இது சிறிய கோவில்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. கோவிலின் கட்டிடக்கலை பாணியானது பாரம்பரிய பெங்காலி நவரத்னா (ஒன்பது-கோர்) வடிவமைப்பை முகலாய கட்டிடக்கலையின் தாக்கங்களுடன் கலக்கிறது. இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க யாத்திரை தலமாகவும் பக்தியின் அடையாளமாகவும் உள்ளது.