இந்தியாவில் இறந்தவர்களின் உடலை எரிப்பதற்கு பின்னால் இருக்கும் உண்மையான காரணம் என்ன தெரியுமா?

அந்திம சடங்குகள்

பிரேத பரிசோதனை செய்யப்படுவது போல இந்த சடங்கும் ஒருவரின் இறந்த உடலுக்கு முக்கியமானதாகும். ஏனெனில் அனைவருமே இறப்பிற்கு பிறகான வாழ்க்கைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர்கள்தான். பௌத்தயான பித்ருமேத சாஸ்திரங்களில் கூறியுள்ளபடி, " பிறப்புக்கு பிறகான ஸமஸ்காரங்கள் பூமியை வெல்வதற்கும், இறந்தபின் செய்யப்படும் சமஸ்காரங்கள் சொர்க்கத்தை அடைவதற்கும் உதவும் " என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே ஒருவரின் இறுதிச்சடங்கை மிகவும் கவனமாக செய்ய வேண்டும்.

இந்து மதமும், தகனமும்

ஆன்மா அழியாதது என்று இந்துக்கள் நம்புகிறார்கள், மரணம் என்பது ஒரு நபரின் உடலின் முடிவைக் குறிக்கிறது, ஆனால் ஆன்மாவுக்கு அது ஒரு புதிய பயணத்தின் தொடக்கமாகும். இந்த ஆன்மா பின்னர் வேறு ஏதேனும் ஒரு வாழ்க்கை வடிவத்தில் மறுபிறவி எடுக்கிறது. மீண்டும் பிறந்து, வளர்ந்து, இறுதியில் மரணத்தை சந்திக்கும் அதே சுழற்சியைக் கடந்து செல்கிறது. மரணம் என்பது சுழற்சியின் தொடக்கம் மட்டுமே. எனவே ஒருவரின் உடலை எரிப்பது அவரின் தற்போதைய வாழ்க்கையுடன் இருக்கும் அனைத்து தொடர்புகளில் இருந்தும் விலக்கி ஆன்மாவை வெளியேற்றுகிறது.

புனித நெருப்பில் சரணடைதல்

இந்து மதத்தில் நெருப்பு புனிதமாக கருதப்படுகிறது. எதுவும் இல்லாத நிலை வரும்வரை அது எல்லாவற்றையும் எரிக்கிறது. புதைப்பது என்பது உடலுக்குள் இருக்கும் ஐந்து உறுப்புகளையும் மீண்டும் அகிலத்தின் ஐந்து கூறுகளாகக் கரைக்கும் மிக மெதுவான செயல்முறையாகும். உடலை தகனம் செய்வதன் மூலம், ஆன்மாவின் உடல் எச்சங்கள் பூமியின் முகத்திலிருந்து முற்றிலுமாக அழிக்கப்படுகின்றன, இதனால் ஆன்மா 11 நாட்களுக்குப் பிறகு அதன் முன்னோக்கி பயணத்தைத் தொடரக்கூடும்.

அக்னி பகவான்

உடல் எரிக்கப்படும்போது, ஆன்மா மூதாதையர்களுக்கு தெரிவிக்கவும். ஐந்து கூறுகளும் அவற்றின் அடிப்படை வடிவங்களுடன் இணைக்கப்படட்டும். என்பது அக்னிக்கான வேத பாடலாகும். நெருப்பின் கடவுளான அக்னி ஆன்மாக்களுக்கும் , மறுவுலகத்திற்கும் இணைப்பாக கருதப்படுகிறார். காணப்பட்ட மற்றும் காணப்படாத, அறியப்பட்ட மற்றும் அறியப்படாத மற்றும் மனிதர்களுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையில் ஒரு தூதராக தகனம் இருக்கிறது.

எரிப்பதன் காரணம்

இறந்த உடலை எரிப்பது என்பது தனிநபரைச் சுத்திகரித்து, சிறந்த மற்றும் பிரகாசமான வாழ்க்கைக்கு இட்டுச்செல்லும் செயலாக கருதப்படுகிறது. உடலை எரிப்பதற்கான மற்றொரு காரணம் இறந்தவர்களின் உடலில் பற்றின்மை உணர்வை உருவாக்குவதாகும், இதனால் இறந்தவர்கள் தங்களுக்கு பிடித்தமானவர்களை சுற்றி வருவது தடுக்கப்படுகிறது. மேலும் அவர்கள் தங்களுக்கு விருப்பமானவர்களின் உடலை கழுகுகள் மற்றும் பிற விலங்குகள் சிதைப்பதை விரும்புவதில்லை.

ஆன்மாவின் விடுதலை

உடலை எரிப்பது ஆன்மாவின் வெளியீட்டைக் குறிக்கிறது என்றும், தீப்பிழம்புகள் படைப்பாளரான பிரம்மாவைக் குறிக்கின்றன என்றும் நம்பப்படுகிறது. மேலும், புதைகுழிகள் விளைநிலங்களின் பெரிய பகுதிகளைப் ஆக்கிரமிக்கின்றன. புதைப்பதற்கு பல சிறப்பு கருவிகள் தேவை, மேலும் உடல் உழைப்பும் தேவை. எனவே புதைப்பதைக் காட்டிலும் எரிப்பது எளிதான ஒன்றாகும்.

தகனத்திற்கான விதிவிலக்குகள்

அனைவரையும் எரித்து விட முடியாது, முனிவர்கள், கர்ப்பிணி பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் இறந்தால் அவர்களின் உடலை எரிக்க கூடாது. முனிவர்கள் டலில் இருந்து அதிக அளவு பற்றின்மையை அடைந்திருப்பதாகக் கருதப்படுவதால், அவர்கள் தகனம் செய்யத் தேவையில்லை. அவர்கள் தாமரை நிலையில் புதைக்கப்படுகிறார்கள். குழந்தைகளுக்கும், உடலுக்கான இணைப்பு மிகவும் குறைவு. மேலும், வழக்கப்படி, இறுதிச் சடங்குகளை ஒளிரச் செய்ய ஒரு சந்ததி தேவைப்படுகிறது.

குழந்தைகளின் இறுதி சடங்குகள்

குழந்தைகள் வளரவில்லை, எனவே அவர்களின் இறுதி சடங்குகள் வயது வந்தவர்களின் இறுதி சடங்கில் இருந்து வேறுபட வேண்டும். அவர்களின் மென்மையான உடலை கடுமையான தீப்பிழம்புகளிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும. அவர்களின் தூய்மையான வாழ்க்கை இவ்வளவு தூய்மையற்ற தன்மையை ஏற்படுத்தாது அல்லது அதற்கு இவ்வளவு சுத்திகரிப்பு தேவையில்லை. பெளத்தயானத்தில் கூறியுள்ளபடி கர்ப்பிணி பெண்களை தகனம் செய்வதற்கு முன் கருவில் இருக்கும் குழந்தை காப்பாற்றப்பட வேண்டும். ஒருவேளை குழந்தையை காப்பாற்ற முடியவில்லை என்றால் அந்த பெண்ணின் உடல் புதைக்கப்பட்ட வேண்டும்.

எரிப்பதற்கு பின்னால் இருக்கும் அறிவியல் காரணம்

ஒருவர் எப்போதும் முதுமையால் மட்டும் இறப்பதில்லை, பலசமயம் நோய்களாலும் இறக்கக்கூடும். அவர் எரிக்கப்பட்டால், அவரது உடலில் உள்ள நுண்ணுயிரிகள் இறந்துவிடும் (நெருப்பின் வெப்பநிலையில் எந்த நோய்க்கிருமியும் உயிர்வாழாது). இவ்வாறு, ஒரு நபர் இறந்த பிறகு ஒரு உடலை எரிப்பது நீங்கள் கொலை செய்யவில்லை என்பதை உறுதிசெய்கிறது, மேலும் எந்தவொரு நோயையும் பரப்புவதற்கான ஆதாரமாக இருப்பதைத் தடுக்கப்படுகிறது.

பஞ்ச பூதங்களின் பகுதியாக மாறுகிறது

இந்துக்களிடையே இருக்கும் ஒரு பாரம்பரிய நம்பிக்கை, ஒரு நபரின் உடல் பூமி, நெருப்பு, நீர், காற்று மற்றும் வானம் ஆகிய 5 கூறுகளைக் கொண்டது என்று கூறுகிறது. இந்துக்களின் தகன சடங்குகள் இந்த உறுப்புகளுக்கு உடலை திருப்பி அனுப்புவதை நோக்கி இயக்கப்படுகின்றன. உடல் படிப்படியாக பூமி, காற்று, வானம் மற்றும் நெருப்புக்கு வானத்தின் கீழ் எரிக்கப்படுவதன் மூலம் திரும்பும், சாம்பல் மரியாதையுடன் சேகரிக்கப்பட்டு ஒரு ஆற்றில் சேர்க்கப்படுவதன் மூலம் நீருடன் கலக்கப்படுகிறது.

கங்கை அருகில் எரிக்கப்படுவது

கங்கை அருகில் எரிக்கப்பட்ட வேண்டும் என்பது அனைத்து இந்துக்களின் விருப்பமாகும். றப்பட்ட ஆத்மாவுக்கு புனிதமான நதி சிறந்தது. பல இந்து புனித ஆலயங்கள் புகழ்பெற்ற ஆற்றங்கரைகளில் கட்டப்பட்டுள்ளன. புனித கங்கை நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள பனாரஸ், அவை அனைத்திலும் புனிதமானவை, ஒவ்வொரு சந்நியாசியும் அங்கு இறக்க விரும்பும் அளவுக்கு புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது. உண்மையில், இந்த ஆசை மிகவும் நியாயமானத, சில பக்தியுள்ள இந்துக்கள் கடவுளுடன் ஐக்கியப்பட வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்திற்காக வயதான காலத்தில் பனேராஸுக்கு செல்ல விரும்புகிறார்கள்.