இந்தியாவின் இந்த கிராமத்தில் விபச்சாரம் பாரம்பரிய தொழிலாம்... இங்குள்ள பெண்கள் நரகத்தில்தான் வாழ்றாங்க...!

இந்தியா சுதந்திரமடைந்து 75 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகி விட்டது. உலகின் வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளில் ஒன்றாக இந்தியா கருதப்படுகிறது, ஆனால் இந்த வளர்ச்சி என்பது ஒட்டுமொத்த இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிதானே தவிர அதில் வாழும் அனைத்து மக்களையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியாக இல்லை என்பது துரதிர்ஷ்டவசமானது.

இன்றும் இந்தியாவில் பல மாநிலங்களில் உள்ள எண்ணற்ற கிராமங்களில் வசிக்கும் மக்கள் மிகவும் பின்தங்கிய சொல்லப்போனால் அடிப்படை வசதிகள் கூட இல்லாத சூழ்நிலையில்தான் வாழ்ந்து வருகின்றனர். அப்படிப்பட்ட பல பின்தங்கிய கிராமங்களில் ஒன்றுதான் கக்ரானாக்லா கிராமம். இந்தியாவில் மோசமான சூழலில் பல கிராமங்கள் இருந்தாலும் இங்கு வாழும் மக்களின் நிலை இன்னும் மோசம், குறிப்பாக இங்கு வாழும் பெண்களின் நிலை. ஏனெனில் இந்த கிராமம் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக நம்பியிருப்பது விபச்சாரத்தை.

கக்ரானாக்லா கிராமம் டெல்லியில் இருந்து சுமார் 200 கிமீ தொலைவில் உள்ளது. ஆயினும்கூட, கிராமம் இந்தியாவின் கிராமப்புற வீடுகள், செயல்படாத ஆரம்பப் பள்ளி மற்றும் சுகாதார வசதிகள் இல்லாத மிகவும் பின்தங்கிய கிராமமாக இது இருக்கிறது. சுதந்திரமடைந்து 50 ஆண்டுகளுக்கு பிறகுதான் இங்கு மின்சாரமே வந்தது. இங்கு பல நூற்றாண்டுகளாக விபச்சாரத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்படும் பேடியா இனத்தைச் சேர்ந்த பல குடும்பங்கள் இங்கு வசிக்கின்றன.

பாரம்பரியமாக, பேடியாஸ் மற்றும் நாட்ஸ் ராஜஸ்தான் மற்றும் மத்திய பிரதேசத்தில் நடனக் கலைஞர்களாக இருந்தனர். கேளிக்கையாளர்களாக இருந்ததால், பெண்களும் சிறுமிகளும் அங்குள்ள நிலப்பிரபுக்களுக்கு நிகழ்ச்சி நடத்துவது வழக்கமாகியது.

இந்தியாவில் ஜமீன்தாரி முறை ஒழிக்கப்பட்டபோது, அவர்கள் தங்கள் ஆதரவாளர்களை இழந்தனர். காலப்போக்கில், பல பேடியா பெண்கள் பொருளாதார காரணங்களுக்காக விபச்சாரத்தை மேற்கொள்ள நிர்பந்திக்கப்பட்டனர் மற்றும் ஆண்கள் அவர்கள் சம்பாத்தியத்தில் வாழ்ந்தனர்.

இளம்பெண்கள் குடும்ப 'பாரம்பரியத்தில்' வலுக்கட்டாயமாக தள்ளப்படுகிறார்கள், அதே சமயம் அவர்களது சகோதரர்கள் 'ஏஜெண்ட்'களாக மாறுகிறார்கள். அவர்கள் உள்ளூர், நெடுஞ்சாலைகள் அல்லது டெல்லி மற்றும் மும்பை போன்ற பெரிய நகரங்களில் பார் பெண்களாக அல்லது விபச்சார விடுதிகளில் பயிற்சி செய்யலாம். சிறுமிகளுக்கு திருமணம் என்பது மிகவும் அரிதானது, ஆனால் ஒருமுறை திருமணம் செய்து விட்டால் அதற்குப்பின் அவர்கள் விபச்சாரத்தில் ஈடுபட அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.

DU-வின் சமூகப் பணித் துறையின் முன்னாள் தலைவரான பேராசிரியர் கே கே முகர்ஜி கருத்துப்படி, "கக்ரானாக்லாவில் 91 குடும்பங்கள் உள்ளன. இவர்களில் 75 நாட், பேடியா மற்றும் குஜ்ஜார் சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள், அவர்களில் 46 பேர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர். பரத்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள எட்டு கிராமங்களில் இளம் பெண்கள் விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுவதைத் தடுக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ள ஒரு தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்திற்கு முகர்ஜி தலைமை தாங்குகிறார்.

2004 ஆம் ஆண்டு பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டுத் துறையின் சார்பில் இந்தியாவில் உள்ள பாலியல் தொழிலாளர்கள் குறித்த ஆய்வில், டெல்லியின் சிவப்பு விளக்குப் பகுதியான ஜி பி சாலையில் பேடியா பாலியல் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவதை முகர்ஜி கண்டறிந்தார்.

பணம் எளிதில் கிடைப்பதால், வாழ்வாதார இழப்பு, இதற்காக உருவாக்கபட்ட நெட்வொர்க்குள் மற்றும் ஆண்களின் தொடர்ச்சியான ஆர்வம் ஆகியவை இதற்கு முக்கியக் காரணம் என்று அவர் கூறுகிறார்.

பட்டியலிடப்பட்ட சாதியாக வகைப்படுத்தப்பட்ட பேடியாக்கள் ஏழைகளாகக் கருதப்படலாம். ஆனால் காக்ரானாக்லாவில், பல மாடி வீடுகள், லினோலியம் தளங்கள், கேப்ரிஸ் மற்றும் மொபைல் போன்களுடன் பெண்கள் உலாவுவதை பார்க்கலாம்.

இருப்பினும், வருமானத்தின் தேவையை விட, இந்த சமூகம் சமூக ஒதுக்கீட்டைப் பற்றி கவலைப்படுகிறது. இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கையின் எந்தப் பலனும் தங்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை என்று கிராம மக்கள் கூறுகின்றனர்.

வேலையில்லா பட்டதாரியான ரவீந்தர் குமார் கூறுகையில், "பேடியா பெயரைப் பார்த்த உடனேயே எங்கள் வேலை விண்ணப்பங்களை ஒதுக்கி விடுகிறார்கள். ராஜஸ்தான் அரசாங்கத்தில் கிராமத்தைச் சேர்ந்த எந்த நபரும் வேலை பெறவில்லை என்று குமார் கூறுகிறார். பள்ளிகளில் பேடியா குழந்தைகள் கேலி செய்யப்படுகின்றனர் மற்றும் பாகுபாடு காட்டப்படுகிறார்கள் என்று அவர் கூறினார்.

குமாரின் சகோதரர், முன்னாள் பஞ்சாயத்து சமிதி உறுப்பினர் ஓம் பிரகாஷ், "எங்களுக்கு பணம் வேண்டாம். வேலை கொடுங்கள். எங்கள் தலைவரை எங்களுக்கு கொடுங்கள். எங்களுக்காக பேச அரசியல் பிரதிநிதிகள் யாரும் இல்லை" என்று கூறுகிறார். இதே வேலையை மற்ற சாதியினரும் செய்யும் போது எங்களை மட்டும் ஏன் இழிவுபடுத்துகிறார்கள் என்று கேட்கிறார்.

கிராமத்தில் சில பெண்கள் திருமணம் செய்து கொண்டுள்ளனர், அதே சமயம் ரூப்வாஸ் கிராமத்தில் முகர்ஜியின் என்ஜிஓ நடத்தும் ரெசிடென்ஷியல் பள்ளியில் 80 இளம்பெண்கள் படிக்கின்றனர். தங்களுடைய மகள்கள் இந்த வாழ்க்கை முறையிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்பும் பெற்றோர்களும் உள்ளனர். இந்த மாற்றத்திற்கான தொடக்கம் வெற்றிகரமாக மாறுவது நமது சமூகத்தில் கையில்தான் உள்ளது.