முகலாய அரசர்களும், இளவரசிகளும் எப்படி மர்மமான முறையில் இறந்தார்கள் தெரியுமா? இப்படிலாம் கூட மரணம் வருமா?

ஆங்கிலேயர்களுக்கு முன் இந்தியாவை நீண்ட காலம் ஆட்சி செய்தவர்கள் முகலாயர்கள்தான். 16 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலிருந்து 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பெரும் பகுதி முகலாயர்களின் ஆட்சியில் கீழ் இருந்தது.

சக்திவாய்ந்த பேரரசாக இருந்தபோதும் சில மர்மமான நோய்களால் சில பேரரசர்கள் மற்றும் அரச குடும்ப உறுப்பினர்கள் அகால மரணமடைந்தனர். பொதுவாக மர்மம் மற்றும் வதந்திகளால் சூழப்பட்ட இந்த அகால மரணங்கள், பேரரசின் ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் அரியணை அதிகாரத்தில் நீண்டகால விளைவுகளை ஏற்படுத்தின. இந்த பதிவில் இளம் வயதிலேயே நோய்களால் இறந்த முகலாய பேரரசர்கள் மற்றும் ராணிகளைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம்.

ஔரங்கசீப்

ஆறாவது முகலாயப் பேரரசரான ஔரங்கசீப், மார்ச் 3, 1707 அன்று மகாராஷ்டிராவின் அகமதுநகரில் தனது 88 வயதில் இறந்தார். முதுமை மற்றும் நோய் காரணமாக அவர் உடல்நலக் குறைவால் அவர் அவதிப்பட்டார். காய்ச்சல் மற்றும் பிற நோய்களால் அவர் பலவீனமடைந்ததாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. அவரது இறுதி ஆண்டுகள் இராணுவப் போராட்டங்கள், கிளர்ச்சிகள் மற்றும் நிதி சுமைகள் நிறைந்ததாக இருந்தது. இறப்பதற்கு முன், அவர் தனது செயல்களுக்கு வருத்தம் தெரிவித்து, எளிமையான அடக்கம் செய்ய உத்தரவிட்டார். இறுதியாக அவர் குல்தாபாத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

ஜெப்-உன்-நிசா

பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் மூத்த மகள் ஜெப்-உன்-நிசா ஒரு பிரபல கவிஞரும் அறிஞருமாவார். தனது தந்தையுடனான அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக அவர் தனது வாழ்க்கையின் கடைசி இருபது ஆண்டுகளை சலிம்கர் கோட்டையில் சிறையில் கழித்தார். இறுதியாக ஏழு நாட்கள் நீடித்த ஒரு குறுகிய கால நோய்க்குப் பிறகு, அவர் 1702 இல் தனது 64 வயதில் இறந்தார்.

ஷாஜஹான்

தாஜ்மஹாலை கட்டமைத்ததன் மூலம் உலக வரலாற்றில் அழியாப் புகழ்பெற்ற ஷாஜஹான், தனது பிற்காலத்தில் உடல்நலப் பிரச்சினைகளைச் சந்தித்தார். அவருக்கு சிறுநீர் கோளாறு ஏற்பட்டது, அது அவரைப் பெரிதும் பலவீனப்படுத்தியது. இந்த நோய் அரசியல் ஸ்திரமின்மைக்கு வழிவகுத்தது, அவரது மகன் ஔரங்கசீப் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி ஷாஜஹானை வீட்டுக் காவலில் வைத்தார். எட்டு ஆண்டுகள் சிறைவாசத்திற்குப் பிறகு, ஷாஜஹான் 1666 இல் தனது 74-வது வயதில் இறந்தார்.

ஹுமாயூன்

இரண்டாவது முகலாயப் பேரரசரான ஹுமாயூன், தனது 47வது வயதில் அகால மரணமடைந்தார். ஜனவரி 24, 1556 அன்று, தனது கைகள் நிறைய புத்தகங்களுடன் தனது நூலகத்தின் படிக்கட்டுகளில் இறங்கும்போது, ​​படிகளில் தவறி விழுந்து உயிரிழந்தார்.

ரோஷனாரா பேகம்

பேரரசர் ஷாஜகானின் மற்றொரு மகளான ரோஷனாரா பேகம், ஷாஜகானின் அரசியல் வாழ்க்கையில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தார். வரலாற்றுக் குறிப்புகள் அவரது சகோதரரான, பேரரசர் ஔரங்கசீப், அவருக்கு ரகசியமாக விஷம் கொடுக்க உத்தரவிட்டதாகக் கூறுகின்றன. அவர் 54 வயதில் மிகுந்த வலியுடன் இறந்தார்.

மும்தாஜ் மஹால்

பேரரசர் ஷாஜகானின் அன்பு மனைவியான மும்தாஜ் மஹால், அவரது நினைவாக கட்டப்பட்ட தாஜ்மஹால் மூலம் அழியாப்புகழ் பெற்றார். அவர் தனது 14வது குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த பிறகு, பிரசவத்திற்குப் பிந்தைய இரத்தப்போக்கால் ஜூன் 17, 1631 அன்று இறந்தார். அவரது மரணம் ஷாஜகானின் மீது வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது, அது அவரை நீண்டகால துக்கத்தில் ஆழ்த்தியது.

ரஃபி உத்-தரஜத்

ரஃபி உத்-தரஜத் 1719 ஆம் ஆண்டு 19 வயதில் முகலாய அரியணை ஏறினார். அவரது ஆட்சிக்காலம் மிகவும் குறுகியதாக இருந்தது, அவர் மூன்று மாதங்கள் மற்றும் ஆறு நாட்கள் மட்டுமே ஆட்சியில் இருந்தார். வரலாற்றுக் குறிப்புகள் அவர் காசநோயால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று கூறுகிறது, இதன் விளைவாக ஜூன் 6, 1719 அன்று அவர் இறந்திருக்கலாம் என்று வரலாற்று ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. அவரது மறைவைச் சுற்றியுள்ள தெளிவின்மை, அந்த காலத்தின் கொந்தளிப்பான அரசியல் சூழலை பிரதிபலிக்கிறது.

ஷாஜகான் II

ரஃபி உத்-தௌலா என்று அழைக்கப்படும் ஷாஜகான் II, 1719 இல் குறுகிய காலம் ஆட்சி செய்தார். அவருக்கு காசநோய் இருந்தது, இது அவரை உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் தனது அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்தத் தகுதியற்றவராக மாற்றியது. செப்டம்பர் 17, 1719 அன்று, 23 வயதில் அவர் இறந்தபோது அவரது நோய் அதன் இறுதி நிலையை அடைந்தது. ஒளரங்கசீப்புக்கு பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த முகலாய அரசர்கள் எவ்வளவு பலவீனமானவர்களாக இருந்தார்கள் என்பதை இது குறிக்கிறது.

அக்பர்

முகலாய பேரரசை மிகவும் வலிமையானதாக மாற்றிய புகழ்பெற்ற முகலாய ஆட்சியாளரான பேரரசர் அக்பர், அக்டோபர் 25, 1605 அன்று தனது 63 வயதில் இறந்தார். அவர் கடுமையான வயிற்றுப்போக்கால் பாதிக்கப்பட்டார், இது அவரது படிப்படியான வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது.